San's Weblog

Vandaag was het zover. Zelie moest haar balletexamen voor graad 3 doen.

Vorige week was het al een soort generale repetitie en die was niet zeer goed gegaan. Niet alleen bij Zelie, maar bij nog een paar kinderen. De juffrouw was nogal verbaasd want ze zei dat ze het tijdens de les allemaal zo goed deden. Er werd prompt besloten om nog een paar extra lessen in te lassen.

Vandaag zag Zelie er rustig en vol vertrouwen uit. Niks geen zenuwen. Op tijd vertrokken naar Waterloo en ruim op tijd aangekomen. Het was de bedoeling dat de ouders de kinderen gewoon afzetten en ze dan ongeveer anderhalf uur later opnieuw kwamen ophalen, maar aangezien wij net toekwamen toen het lunchpauze was, kon ik nog even blijven.

Eens de pauze voorbij ging ik in de auto wachten met een boek en dan, een goed uur later, zag ik dat ze klaar waren en kon ik terug binnen.

Ze zag er goed uit. Blij. Niet teleurgesteld (zoals de week ervoor) en zei dat ze alles gekunnen had.

Nu is het 6 weken wachten voor de uitslag. We zien dus wel, maar het belangrijkst is dat ze er toch weer eens vanaf is.

Het was vandaag ‘vuile vergadering’ bij de scouts. Het is een vergadering waar Zelie naar uitkijkt en waar Louis niet zo naar uitkeek.

Ik zat vast op het feestje van Jan en dus was schoonbroer zo lief om de kinderen te brengen en te halen en naar huis te brengen.

Het is Zelie haar derde ‘vuile vergadering’ en over het algemeen is het wel grappig. Ze zijn wel vuil maar niets grof.

Dit jaar daarentegen vond ik het er een beetje over. Er was één of andere groene smurrie gebruikt en voornamelijk op de hoofden gesmeerd, maar met uitlopen op de kleren.

Tegen dat ze thuis kwamen was dat volledig aangekoekt in het haar. Drie wasbeurten en het was er nog niet allemaal uit. Een tijdje laten weken en het ging er nog niet volledig uit. Ten einde raad er maar doorgegaan met de luizenkam, want een gewone kam had een te grote afstand tussen de tanden waardoor het er dus nog steeds niet uit ging. Ik denk dat het er nu wel allemaal uit is.

Vieze, vieze bedoening. Een half uur om Zelie haar haar proper te krijgen. Iets minder voor Louis.

Maar wat ik het minst leuk vind (eufimisme) is het feit dat Zelie haar scoutshemd geruïneerd is: vol vlekken in alle kleuren die er niet meer uit gaan. Konden ze nu echt niets gebruiken dat uitwasbaar is.