San's Weblog

Morgen is het schoolfeest en sinds een paar dagen begin je dat dus te zien.

Dingen worden al klaargezet ter voorbereiding, andere spullen worden geleverd en voorlopig gestapeld en de kinderen komen thuis met hun verhalen over wat ze aan het voorbereiden zijn voor het feest.

En dan is het vrijdag en is het een zeer gezellige chaos op de speelplaats. Alle leerkrachten steken de handen uit de mouwen en versjouwen dingen van links naar rechts, van boven naar beneden en omgekeerd. De kinderen in de opvang helpen met meer dan veel plezier mee en de hele school wordt gedecoreerd.

Ik kijk echt al uit naar morgen.

Gisterenavond nog laat doorgewerkt, vandaag alles gaan kopiëren en vanavond kunnen ronddelen.

Terwijl we over de papieren gingen nog een paar dingen gezien die moeten verbeterd/veranderd worden, maar dat heeft de rest niet gezien. Die waren alleen maar vol lof.

Nu de opmerkingen afwachten, verbeteringen aanbrengen en dan kan is er weer een projectje voorbij. Dan kunnen we het overlaten in de handen van de school, en zo moet het ook.

Toemme. Een project voor de oudervereniging waar ik mij eigenlijk niet echt voor geëngageerd had, maar waar ik nu toch help omdat ik tijd heb.

En dan zit ge maar wat aan te modderen en te prutsen en denkt ge dat ge alle tijd van de wereld hebt en plots blijkt dat de vergadering morgen al is.

Vriendin B. komt straks langs zodat we samen met den anderen alles toch in een beetje van een vorm kunnen gieten om dan morgen op de vergadering te kunnen presenteren.

Hey. We hebben nog heel de nacht ook hé.

Op de school van de kinderen is er per klas een klasafgevaardigd, soms meer dan één. Dat is(zijn) ouder(s) die een beetje het aanspreekpunt zijn voor de andere ouders van de kinderen in de klas en ook een beetje de contactpersoon van de leerkracht.

Toen Zelie in de eerste kleuterklas zat heb ik mij voor de eerste keer opgegeven als klasafgevaardigde. We waren nieuw op school en de klasafgevaardigden van alle klassen komen drie maal per jaar samen met de directeur en zo worden er dingen van school besproken. Ik vond dat interessant, zo de school beter leren kennen.

Ondertussen ben ik dus al 8 jaar klasafgevaardigde en sinds vorig jaar ook de secretaris van die driejaarlijkse vergaderingen. Ik blijf dat wijs vinden.

Eén van de dingen die klasafgevaardigden ook proberen doen is een activiteit te organiseren zodat de ouders van de kinderen van de klas elkaar ook een beetje leren kennen. Zelf organiseren, dat lukt mij niet altijd, maar als de andere klasafgevaardigden dat doen, dan probeer ik er toch voor te zorgen dat we erbij zijn.

En zo zijn we vandaag met de klas van Louis (waar ik geen klasafgevaardigde van ben) naar het Brakelbos gegaan voor een lentewandeling. Er was een gids en zo werd het een interessante wandeling. De gids was vooral gericht op de kinderen, maar wij als ouders hebben ons toch ook goed geamuseerd: een spelletje gespeeld om te zien hoe ‘stil’ je (niet) kan zijn in een bos, verzamelen van kleine kruipertjes, kikkervisjes en kikkers bekijken, …

En kwestie van elkaar als ouders een beetje te leren kennen, na de wandeling hebben we nog gezellig bijgepraat in één van de tavernes daar terwijl de kinderen op de speeltuin zaten.

Jammer dat het morgen school is, anders hadden we serieus wat langer blijven plakken.

Mijn metekind/neefje is ook al 8 jaar en dat vierden we vandaag.

Met vriendjes en familie

en mijn nichtje dat ondertussen ook al bijna 2 jaar is

en mijnen papa

en mijn zus en schoonbroer

en nog meer familie en vriendjes en het was mooi weer en aangenaam gezelschap, dus wat moet een mens meer hebben op een zaterdagnamiddag.

De vermoeidheid is er nog altijd niet uit, maar dat ligt eigenlijk vooral aan mijzelf: moest ik nu op tijd in bed kruipen, zou ik al heel wat minder moe zijn.

Vanavond dus naar Rêverie gegaan. Wel leuk als je toekomt en de mensen (her)kennen je al. Het legt anderzijds ook wel een zekere druk, maar enfin, dat laat ik niet aan mijn hart komen.

Vijf voorstellingen deze avond en weer volop genoten. Vooral de eerste twee vond ik zeer goed.

Jammer dat er dit weekend nog zoveel te doen is, of ik had zeker nog een voorstelling meegepikt met Zelie.

Vanavond vergadering gehad met de klasafgevaardigden. De laatste alweer dit jaar.

Er zijn grote veranderingen op til op school en uiteraard was dat één van de onderwerpen. Maar er is nog zoveel onzeker, dat het spannend blijft wat er nu juist gaat (kunnen) gebeuren en wanneer.

Spannend genoeg om er achteraf nog eens over na te praten op café. Geen mannen die ons vanavond wilden vergezellen, maar dat lieten wij ons helemaal niet aan ons hart komen.

‘t Was een mooie afsluiter van het jaar.

Het is weer één van die weken. Zo één die ongelooflijk druk .

Vanavond receptie gehad met het oudercomité en onverwacht nog een geschenkje gekregen ook. Ik vond dat ongelooflijk lief en ik was er helemaal van aangedaan.

Morgen nog eens vergadering, woensdag rustdag en donderdag dan naar een dansfestival. Vorig jaar was dat zeer mooi, dus ik kijk er echt naar uit.

Zaterdag is er dan een verjaardagsfeestje voor mijn metekind en zondag gaan we gaan wandelen met de klas van Louis.

Leuke dingen deze week, maar ‘k zal toch moeten zien dat ik genoeg slaap tussendoor.

Het was 5u30 toen we deze morgen thuiskwamen. Een geluk dat de kinderen niet thuis zijn, want nu heb ik toch een goede zes uur kunnen slapen.

Tijd om bij hen te gaan en dankbaar te zijn dat ik vandaag niet moet koken.

Vandaag trouwt mijn nichtje. Die ‘je’ is niet echt meer nodig, kwestie dat ze al volwassen is en dus helemaal niet klein meer. Maar ze is toch 11 jaar jonger dan mij en dus voor mij blijft ze mijn nichtje.

Straks naar de kerkelijke trouw met mijn twee dochters. De zoons zien dat niet echt zitten om een uur stil te gaan zitten in de kerk en aangezien den anderen toch thuisblijft om zijn rug te sparen tegen dat het feest is vanavond, is dat dus geen probleem.

En dan gaan de kinderen vannamiddag bij mamie om daar te blijven tot morgen, moet ik de tijd vinden om een bad te nemen en mijn klaar te maken, nog een beetje strijken om die plooien-van-in-de-kleerkast uit mijn kleren te doen en vooral op tijd vertrekken om eerst op tijd in Oudenaarde te zijn om mijn zus en schoonbroer op te halen en daarna op tijd in Wevelgem te staan.

Feesten bij mijn familie zijn altijd wijs, dus ik kijk er ongelooflijk naar uit.