San's Weblog

Vandaag nog eens een controle gehad met Anna voor haar handje. Deze keer niet bij Harry, maar bij de plastisch chirurg zelf. Enfin, zijn assistent toch.

‘k Moet zeggen dat ik niet zo overtuigd was van die jongen. Goeie student waarschijnlijk en zo en ook op weg om een goede dokter te worden, maar ik denk niet dat hij al veel ervaring heeft met brandwondenverloop bij kleine kinderen.

Dus na zijn ‘diagnose’ toch nog eens langs geweest bij Harry. In theorie omdat Anna haar verbandjes toch nog eens onder de naaimachine moeten, maar dan toch maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om de diagnose van de dokter te bespreken.

En Harry is eerder van mijn mening en ik voel mij toch wat meer gerustgesteld Ondertussen ook een nieuw soort siliconen gekregen om uit te testen en binnen twee weekjes eens terug voor een evaluatie.

Voor de rest ziet het er allemaal goed uit en evolueert alles prima, maar het zal nog een hele tijd duren voor we er vanaf zullen zijn.

Jan heeft dus een oorontsteking, maar behalve pijn aan zijn oor valt het dus mee: geen koorts, niet hangerig, niet lastig.

Hijzelf is niet lastig, maar wat wel lastig is, is dat hij niet met de fiets weg kan. De wind is momenteel te koud en als die in zijn oor komt, is het janken geblazen. En dan merkt ge pas hoe gewoon ge het al zijt om overal met de fiets naartoe te gaan.

Maar kijk. Voor alles is een oplossing: deze namiddag moesten we na school naar de kapper. Met de auto was uitgesloten want die kan ik nergens parkeren in de buurt van de kapper. Te voet ging ook niet, want dan gingen we te laat zijn. Fiets was dus de enige optie.

Oplossing: Jan een trui aangedaan met een kap, daarbovenop zijn helm en zorgen dat de riempjes rond zijn hoofd goed aansloten en hop, de fiets op. Voor de zekerheid voordien nog een maatje Nurofen gegeven en Jan heeft geen last gehad.