San's Weblog

Vandaag de allerlaatste schoolinkopen gedaan. Eigenlijk een extraatje. Voor alle drie heb ik nieuwe kleurpotloden en stiften gekocht, voor in de pennenzak. En voor Louis eindelijk een schaar voor linkshandigen.

Drie, ja, want Jan start dus overmorgen in het eerste studiejaar. Zijn boekentas staat nu ook klaar, samen met die van Zelie en Louis.

Morgen de laatste dag vakantie en dan mogen ze er weer aan beginnen.

We hadden in het begin van de vakantie belooft om naar een pretparkt te gaan, maar het was er dus nog niet van gekomen.

Drie weken geleden werd er dan nogmaals gezaagd om te gaan, maar er waren 2 voetbalkampen, 1 (dubbel) danskamp en volboekte weekends, dus keken we nog eens naar de kalender. Het lukte uiteindelijk om een datum vast te pinnen, maar de enige mogelijkheid bleek dus vandaag te zijn. Wie zegt er dat vakantie niet voorbijvliegt?

Maar kijk. Deze voormiddag vertrokken, net voor de middag toegekomen en gewoon op het gemak gewandeld, op attracties gezeten, in de speeltuin gespeeld en ons gewoon wreed goed geamuseerd en vooral veel gelachen.

Toch plezant, u zo af en toe als een klein kind te kunnen gedragen.

Het voetbalseizoen is nu ook echt begonnen bij de kleintjes: vandaag had Jan zijn eerste match in de competitie.

Het was ergens wel grappig, want gelijktijdig met de U7 (Jan nu dus) speelden de U6 en wij stonden daar naar te kijken: zie, dat waren ons gastjes vorig jaar.

Vorig jaar hebben ze hun eerste match serieus verloren: 0-11 als ik mij niet vergis. Dit jaar zijn ze beter van start gegaan: 7-1, met 3 goals van Jan zelfs. Maar nog beter dan winnen was ze zien spelen en passen geven en de bal afpakken en zo. ‘t Is al een echt ploegje aan het worden. Zo wijs.

Ge moest ze zien blinken.

Den anderen is 40 geworden vandaag en ik heb cadeaus gekocht.

Enfin. ‘Cadeaus’ in meervoud is goed, maar niet allemaal gekocht. Eentje gekocht. Een ander gedaan, met hulp van vriendin B.: de tuin leeg gemaakt.

Ik zit door mijnen rug, maar ben wel trots op mijzelve (zeker omdat, toen ik in de auto zat op we naar het containerpark met een bak vuiligheid op mijn schoot, en ik maar liefst 2 dikke spinnen zag rondkruipen, ik niet in paniek de helen bak omver gekieperd heb of het uitgeschreeuwd heb – voor de mensen onder u die het nog niet wisten: ik heb een kleine spinnenfobie – maar zweten dat ik gedaan heb)

De dansstage is voorbij. Het laatste half uur mochten we gaan kijken en hebben de kinderen getoond wat ze geleerd hebben.

‘t Was wel wijs maat!

Kijk hier, de ganse ‘crew’: twee meisjes-leerlingen, leraar Joren van jazz-modern en clipstyle, ander meisje-leerling en Zelie ervoor, naast dat meisje leraar Bruno van breakdance, een ander meisje, leraar Antonio van urban, en de rest van de jongens-leerlingen met Louis op het einde.

Voor de mensen die naar So you think you can Dance hebben gekeken: Bruno was één van de 16 finalisten en toen de jongste van de bende.

Ik ga Zelie en Louis niet kunnen tegenhouden om te kijken dit jaar.

Ik heb mijzelf eindelijk een goei schup onder mijn gat kunnen geven.

Weet ge nog, een paar maanden geleden, toen C. en ik de gang in vliesbehang aan het zetten waren? We hebben nog voortgedaan en er een eerste laag verf op gezet, de primer. Maar verder waren we niet gekomen.

Er waren dingen, en dan nog eens dingen en nog andere dingen en zo kwam het er niet van om die tweede (en laatste) laag verf erop te zetten.

Maar kijk. Eergisteren heb ik mijn vuile kleren aangetrokken en ben ik beginnen verven. Eerste dag goed doorgewerkt, gisteren maar een beetje in de namiddag en vandaag afgewerkt.

En content dat ik ben, zowel van het resultaat als van mijn eigen.

(en ja, die 10% is nog niet af, maar dat kan nog niet: eerst moet er nog een verwarming verplaatst worden, maar dat staat volgende op de lijst)

Deze avond naar een infoavond geweest, samen met een vriendin. Kwestie dat gewoon thuiszitten absoluut geen optie meer is en dat ik een uitdaging nodig heb.

De info was interessant en we hebben besloten om het te doen.

Dus nu nog de nodige papieren in orde brengen bij de VDAB en de RVA en dan vanaf volgende week zit ik ook weer op de schoolbanken.

Yiha!

Zelie en Louis zijn vandaag begonnen. Een danskamp dan nog.

Volgend jaar willen zowel Zelie als Louis gaan dansen, zo van die moderne dingen zoals hip-hop en clip-style (Zelie) en breakdance (Louis). We vonden een school met een goede reputatie en zagen dat ze deze week nog een dansstage gaven waar de kinderen nu net die dansen konden leren kennen.

En zo werden de kinderen ingeschreven: Zelie voor een volledige dansstage (voormiddag ballet en modern-jazz, namiddag urban en clip-style) en Louis voor een halve dag stage (urban en breakdance).

Louis keek er niet erg naar uit, dit weekend: een ganse week kamp, veel te lang. Dus weer geen inhoudsprobleem, maar een tijdsprobleem. Maar kijk, toen we hem deze namiddag afhaalden was hij toch wel blij.

Zelie heeft een hekel aan de balletleraar (nu al), maar de rest vindt ze fantastisch en de leraars zijn ook heel leuk.

Als de rest van de week ook zo leuk verloopt, dan komen er volgend jaar dus nog eens twee activiteiten bij. Waar zit die teletijdsmachine?

Gisteren nog in de blakende zon van ‘s ochtends tot ‘s namiddags op een stoffig voetbalterrein in Sint-Kruis-Winkel (triestige bedoening, de omgeving, niet het tornooi), vandaag onder de bomen in de eigen buurt.

Vandaag organiseerden we onze eerst barbecue in de wijk.

Vrijdag was er al gereden om de nodige stoelen, gisteren werden nog de laatste inkopen gedaan en deze morgen om 11u was afgesproken met andere mensen van de buurt om alles op te zetten.

Tegen 12u30 stond de aperitief klaar en waren de barbecues aangestoken en het leek er even op dat er niet veel volk op ging afkomen: het was zonder inschrijvingen en dus wisten we eigenlijk niet of er nu mensen geïnteresseerd zouden zijn.

Maar kijk, we maakten ons zorgen om niets. Tegen 13u waren alle stoelen volzet (60), stond de buffettafel vol slaatjes, brood en sauzen allerhande en was het ‘vollen bak’.

Het was ongelooflijk gezellig. Tegen 16u zijn we beginnen opruimen en de die-hards zijn dan tot bij ons op de trottoir gekomen om hier verder te kletsen bij, eerst, een dame blanche (vers klaargemaakt ter plaatse met wame chocoladesaus), daarna een grappa om te eindigen in het bier.

Op de affiche stond ‘tot 18u’, hier werd het 19u, ons huis werd omgedoopt tot café ‘In de Schelen Welkom’, burenbanden werden weer aangesmeed en de eerste gesprekken over de volgende activiteit werden aangevat.

Heb ik al gezegd dat wij in de beste wijk van Gent wonen?

Et voila, we zijn er weer vanaf.

Voor de laatste dag mochten de ouders/vrienden/nieuwsgierigen gaan kijken naar de laatste 2 uren van de training en na afloop kregen ze nog een diploma. Jan zag nog eens bloedrood en van deze keer was het niet echt duidelijk of het nu van vermoeidheid was of gewoon van de blakende zon. Waarschijnlijk een combinatie.

Ondertussen bereiden Zelie en Louis zich ook al voor op hun (dans)kamp volgende week, maar de voetbal zit er nog niet op voor deze week: morgen nog een tornooi. Maar ze geven tenminste ook prachtig weer, dus dan is het nog aangenaam.