San's Weblog

Toen er in het begin sprake was, van dat Halloween ook hier in België zou gevierd worden, verklaarde ik bij hoog en laag hoe belachelijk dat wel niet was en dat wij toch niet alles moesten doen wat ze daar in Amerika deden en (uiteraard) dat ik daar nooit aan zou meedoen.

Fastforward x aantal jaar later en zie hier maar een keer. Of het jaar daarna. Of nog beter, vorig jaar. Tja. Eens er kinderen zijn, smijt ge rap toch wat meningen de deur uit.

Soit. Vorig jaar was zo leuk, dat we dit jaar weer een bende kinderen hebben uitgenodigd. En om het voor ons ook nog leuker te maken, hebben we de ouders deze keer mee uitgenodigd. De kinderen mogen nog steeds blijven slapen (en voor zover ik gehoord heb blijven er toch een pak plakken), maar de ouders zullen ook kunnen blijven plakken. Als iedereen komt zullen we met ongeveer 20 man zijn.

Zelie heeft voor de uitnodiging gezorgd

Gisteren en vandaag heb ik al staan koken. Net zoals vorig jaar hebben we voor de kinderen verse frietjes voorzien en die gaan we morgen maken. Er is ook courgettesoep (gisteren gemaakt) en er zal ook pompoen-wortelsoep zijn waarvoor de bouillon vandaag getrokken werd. Gisteren en vandaag heb ik dan nog stoverij gemaakt, zodat de ouders iets kunnen eten bij hun frietjes. De drank is koud gezet en er zijn hapjes en chips en uiteraard is er snoep (moesten er toch andere kinderen langskomen).

We zijn er nog niet helemaal klaar voor, maar dat komt wel in orde: hoe lang kan dat duren, 10kg frieten maken?

We gaan hier nog eens van reclame doen, of moet ik zeggen, review

Een tijdje geleden werd ik, net als i., gecontacteerd om de Samsung Wave uit te proberen en jullie weten het of niet, maar ik ben geen gadget persoon. Mijn GSM is een basismodel waarmee ik kan telefoneren en sms’en en daar stopt het ook bij. Geen internet, geen GPS, geen foto’s, … geen enkele extra functie. Wat uiteraard niet wil zeggen dat ik niet opensta om iets nieuws uit te proberen. Enter de Samsung Wave.

En kijk, we zijn nu ondertussen een paar maanden verder en ik ben er redelijk mee weg, ook al gebruik ik slechts een fractie van de mogelijkheden. Het is uiteindelijk een telefoon in bruikleen, niet om te houden, en dat beperkt je toch in het gebruik. Alhoewel. Zoals gezegd ben ik niet zo’n gadget persoon en de de functies die ik nu niet gebruik, zie ik mij sowieso niet direct gebruiken.

Dienen Wave, dat is een smartphone begod. Touch screen, met een heleboel icoontjes en applicaties en wat nog allemaal. Met eigenlijk twee soorten schermen waarbij op het ene scherm vele icoontjes op staan en een ander soort scherm waar je je eigen meestgebruikte widgets kan opzetten en zo direct toegang hebben.

De kennismaking was wel positief. Het is een stevige telefoon, duidelijke, heldere display, knopkes op de juiste plaats, handig en zo. ‘Helder display’, dat is dan tegelijk ook een negatief puntje, want in de zon ziet ge amper een steek. Gelukkig is er niet zo veel zon hier in België, zo hebt ge er ook niet te veel last van.

Het besturingssysteem, Bada en speciaal ontworpen, snel en logisch: het wijst zichzelf allemaal uit en de handleiding is niet echt nodig. Zeker voor een nitwit als ikzelf, moet zoiets zichzelf wel uitwijzen, want anders had ik hem zeer rap aan de kant gelegd: ik heb daar nu eenmaal niet het geduld voor. Stabiel, weet ik niet zo. Het is al een paar keer gebeurd dat ik een nummer wou bellen en de boodschap kreeg ‘enkel noodoproepen’. Toen het de eerste keer gebeurde dacht ik dat dat kwam omdat mijn belkrediet op was, dus ging ik maar opladen. Maar mijn krediet kwam niet op de telefoon en de booschap bleef staan. Bleek achteraf dat ikzelf trouwens ook niet bereikbaar was, wat wel het geval is als mijn belkrediet op is: dan kan ik niet bellen, maar kan iedereen anders mij wel bellen. Probleempje dus. Het is makkelijk op te lossen, daar niet van (telefoon volledig uitzetten en opnieuw opstarten) maar het is wel vervelend, vooral omdat je niet weet wat de aanleiding kan zijn en dat je niet gewaarschuwd wordt dat het gebeurd is. En hij is ook al een drietal keer vanzelf uitgevallen: ik wou hem gebruiken en toen moest ik mijn pin-code opnieuw ingeven. Bizar en, zoals al gezegd, vervelend.

Het gebruik zelf dan maar.
Het eerste wat ik testte was uiteraard het touch screen. Icoontjes openen, wireless aansluiten, internet uitproberen en mail controleren. Kijken hoe het toetsenbord werkt en zien of het gemakkelijk was of eerder moeilijk en als ik het moet vergelijken met mijn gewone telefoon, dan moet ik toch zeggen dat een klassieke indruktoets iets gemakkelijker is. Want de ene keer werkt het scherm als een droom, een andere keer druk je een paar keer vooraleer er enige reactie komt. Vooral met het opnemen van de telefoon en het afsluiten van een gesprek heb ik in het begin gesukkeld. Via het touch screen was het ‘eenvoudig’ want je moest gewoon de toets even blijven ingedrukt houden. Maar dat gaf meestal tot resultaat dat ik het gesprek mistte omdat het te lang duurde. Dan toch maar de handleiding erbij gehaald en toen bleek dat je ook kon opnemen met een ‘echte’ druktoets. Sindsdien mis ik geen gesprekken meer.

Volgende test was uiteraard met de camera. Het is de eerste keer dat ik een telefoon heb met een camera. Vroeger had ik altijd een kleine camera op zak. ‘Vroeger’ als in mijn studententijd en ik had gehoopt dat ik, met een deftige camera op de GSM, ook weer meer foto’s zou trekken, maar dat is niet het geval. De camera is nochtans van goede kwaliteit en ik ben zeer tevreden over de kwaliteit van de foto’s en filmpjes, maar ik ben het ondertussen niet meer gewoon om een fototoestel bij de hand te hebben en dus vergeet ik telkens weer om er gebruik van te maken. Maar hier en daar heb ik het mij toch al herinnerd en schoon foto’s gemaakt van de kinderen.

Maar de foto’s die ik maak, kan ik daarentegen wel zelf direct uploaden naar mijn mail account, of naar Facebook (één van de standaard applicaties). Het gevolg is dat ik de foto’s direct online kan zetten of bewaren op mijn computer en geen eeuwen moet wachten tot den anderen tijd of zin heeft om dat voor mij te doen.

Qua applicaties gebruik ik dus enkel die die er standaard opzitten. Zoals de gmail widget om mijn mail te controleren. Het kon ook via een speciaal icoontje en waar je je e-mail adres kan ingeven. Maar bij elke nieuwe mail ging er een “ping”, wat danig op mijn zenuwen werkte, dus heb ik het maar weer afgezet. Er is gewoon internet en Facebook en Youtube en een weerapplicatie en een applicatie om kaarten te bekijken en uiteraard zit er een GPS functie in. Dat laatste heb ik nog niet gebruikt, de vorige dingen wel. Jan speelt met de spelletjes die er op staan, ikzelf niet. Spelletjes zijn niet zo mijn ding. Andere applicaties downloaden is wat nutteloos aangezien de telefoon toch ooit eens moet teruggegeven worden.

Ik geniet wel van het speeltje, wat ik eigenlijk nooit echt gedacht had. Vooral het feit dat ik nu mijn mail kan opvolgen, ook als ik niet thuis ben, vind ik fantastisch, alhoewel ik dat dan weer zelf beperkt heb: ik heb geen internet bij mijn telefoonabonnement en dan op het internet gaan is zeer duur. Dus gebruik ik alleen het draadloos internet, als dat beschikbaar is en gelukkig bieden meer en meer zaken gratis draadloos internet aan, en als dat niet beschikbaar is en ik zit niet achter mijnen computer, ben ik gewoon niet bereikbaar per mail en dat is ook geen ramp.

Conclusie: der zijn leuke dingen aan, ook een paar minder leuke, maar overwegend is het een leuk ding, zeer handig, maar uiteindelijk, als het puntje bij paaltje komt, zou ik hem zelf niet kopen. Niet omdat ik een andere smartphone verkies, maar gewoon omdat ik echt zoveel geld niet zou kunnen uitgeven aan een telefoon en als ik hem moet teruggeven ga ik gewoon terug naar mijn modelleke waarmee ik kan telefoneren en sms-en.

Maar ik ga het toch wel (een beetje) missen.

We hebben binnendeuren. Eindelijk! Na 10 jaar! We hebben binnendeuren, joepie!

Ze zijn ze deze namiddag komen leveren. Deuren en chambrants en klinken en sloten en scharnieren en nog vele dingen die ik nu vergeet. Ze staan in de gang.

Nu wachten tot we een afspraak krijgen met de schrijnwerker zodat ze ook nog in de deurgaten komen en we ze effectief kunnen gebruiken

‘t Zal aan de tijd van het jaar liggen zekers, want dit was het gesprek deze middag.

- Sandra Pattyn
- Goedemiddag. Met x van BMW. Kan ik de heer Michel De Vuijlsteke spreken aub?
- Neen, dat zal niet gaan, meneer Vuijlsteke is momenteel niet thuis.
- Wanneer zou ik hem dan wel kunnen spreken?
- Vanavond na 19u
- Zou ik dus terug mogen bellen voor 19u?
- Neen. Pas na 19u, want dan is hij pas thuis.
- Oh. Dat zal niet lukken want dan zijn wij gesloten. Zou ik hem morgen mogen bellen.
- Ja, maar dan is hij ook niet thuis hoor meneer: hij werkt wel overdag.
- Heeft u een nummer waar ik hem dan kan bereiken?
- Neen, niet bij de hand, maar u kan hem eventueel bereiken op zijn werk. Hij werkt bij x in Brussel en daar moet u maar naar hem vragen
- Ah. Ja. Dat ligt niet in onze opdracht, om nummers te zoeken.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik had al direct door dat het hier telemarketing betrof en sorry, maar ik rammel nogal graag met die mannen hun voeten. Enfin, ik besloot toch maar om hem uit zijn lijden te lossen.

- Meneer, van welke firma was u alweer?
- BMW, het automerk
- Meneer, ik weet niet goed wat u van mijn man wil, maar hij heeft wel geen rijbewijs hé.
- Excuseer?
- Mijn man heeft wel geen rijbewijs.
- Ah! …. Mag ik dan aannemen dat u wel een rijbewijs heeft?
- Ja, dat mag u.
- Rijdt u met een BMW mevrouw
- Neen
- Bent u van plan om in de komende 2 jaar een BMW te kopen
- Neen meneer
- Mag ik u dan vragen met welk merk auto u rijdt?
- Neen meneer. Meneer, als ik niet geïnteresseerd ben in uw wagen, waarom zou ik u dan zeggen met welke wagen ik wel rijd.
- Mevrouw. Wenst u soms definitief uit ons bestand gehaald te worden?
- Ja, graag meneer.
- Maar om dat te kunnen mevrouw moet ik wel weten met welke wagen u rijdt … (en dan direct als tel) maar als u dat niet wil zeggen, dan is dat ook OK hoor
- Dankuwel meneer. Goededag nog.
- Goededag

Waarom zou ik al mijn gegevens doorgeven aan iemand in wiens product ik in het geheel niet geïnteresseerd ben.

Een telefoongesprek tussen mijzelve en iemand van TNT

- Goedemiddag, met Sandra Pattyn
- Goedemiddag, met x van TNT. Wij zouden een pakje moeten bezorgen aan mevrouw Pattyn, maar wij kennen het adres niet. Wij hebben als leveringsadres y, maar wij hebben geen contactgegevens van mevrouw Pattyn of een telefoonnummer op het adres
- Euh … dit is mevrouw Pattyn en als ik mij niet vergis bent u nu aan het telefoneren op het leveringsadres …?
- Oh … ja … juist

Er was een agendaconflict vandaag: er was een klasuitstap met de klas van Jan én er was FACTS. De kinderen mochten kiezen waar ze zin in hadden en uiteindelijk gingen ze alle vier met papa mee naar FACTS.

Voor mij was er zelfs geen sprake van een keuze te moeten maken. Een paar jaar geleden ben ik eens meegegaan naar FACTS en ik had er een hekel aan. Wandelen daarentegen, dat doe ik wel zeer graag, dus trok ik alleen naar de klasuitstap.

Zo’n uitstap is toch bedoeld om de ouders een beetje beter met elkaar kennis te laten maken en ook al was ik daar de enige ouder zonder kinderen, ik heb mij toch goed geamuseerd. Zelfs beter dan mét kindern, want ik kon op mijn gemak wandelen zonder mij te moeten afvragen waar welk kind was.

Het heeft met tijden hard geregend en ik was blij dat ik een grote paraplu mee had, maar het was een goede wandeling met veel leuke gesprekken.

En kijk. Dan leest ge ‘s avonds de blog van de wederhelft en zijt ge dubbel content dat ge gaan wandelen zijt.

Zo. Het eerste oudercontact van dit jaar zit er op en grotendeels alleen positieve noten. ‘t Is gelijjk den anderen zegt. En ook, opgelucht.

Maar wat ik vooral lollig vond, was de lerares muziek die zo enthousiast was over Jan zijn zangkunsten. En gelijk ze aan het uitleggen was, kon ik het mij zo voorstellen.

Vanavond afscheid genomen van een vriendin uit de oudervereniging. Ik had de eer om de speech te mogen schrijven en voor een keer ben ik niet compleet mistevreden over mijzelf:

Twee jaar geleden vroeg ik jou om bij de oudervereniging te komen. Met drie kinderen op school was je was al enkele jaren actief als klasafgevaardigde en je had net een stapje terug gezet in jouw carrière om meer tijd met de kinderen door te brengen, dus de timing was ideaal.

Temeer daar je niet geschikt was om geen uitdagingen te hebben, dus jouw energie die je niet op professioneel vlak kwijt kon, stak je met veel plezier in de school.

Het waren maar twee jaren in de oudervereniging, wat niet wil zeggen dat je niet opgevallen bent: je was actief in het comité voor de Algemene Vergadering en bracht een paar interessante namen aan, we konden je steeds vinden in de vergaderingen van de schoolraad waar je jouw steentje bijdroeg en ook over Gezondheid en preventie had je een mening. En uiteraard bleef je actief als klasafgevaardigde en kon ik op je rekenen om het even van mij over te nemen als ik mijn secretarisrol eens niet kon waarmaken.

Er was geen enkele vergadering waar jij je op de achtergrond hield. Je bracht steeds je steentje bij tot elke discussie. Kalm, weloverwogen en telkens zeer onderbouwd, en dit werd door iedereen geapprecieerd.

Maar je werd weer rusteloos: professioneel vond je niet genoeg uitdagingen en ondanks de inzet die de oudervereniging vroeg, kon dit het gebrek niet compenseren. Je ging op zoek naar een nieuwe professionele uitdaging en vond die ook in Brugge, maar met het jammere gevolg dat deze job zoveel inzet vroeg dat jouw vrije tijd er serieus bij inschoot.

Je bent iemand die, als je een keuze maakt, er helemaal voor wil gaan. De nieuwe job was exact wat je zocht en waar jij je volledig in kon geven. Maar naar jouw gevoel had dit voor gevolg dat jouw engagement voor de oudervereniging erbij inschoot. Liever dan half werk te leveren besloot je dus om een stapje terug te zetten en andere mensen de kans te geven zich wel voor 100% voor de school in te zetten.

We nemen vanavond afscheid van jou in de oudervereniging, maar gelukkig niet van jouw engagement voor de school. Net zoals de voorbije jaren ben je ook dit jaar weer actief als klasafgevaardigde en dus weet ik zeker dat er nog veel navergaderd zal worden, zij het met andere compagnons dan de mensen hier aanwezig.

Ik weet dat je vond dat je niet echt ‘je ding’ vond binnen de oudervereniging en we begrijpen je keuze wel, wat niet wil zeggen dat we het leuk moeten vinden. Ik zal je alleszins missen en vooral de gesprekken en discussies na de vergaderingen.
We wensen je veel succes in je werk, met je gezin en in je leven en je weet dat je zeer welkom bent om nog eens te komen navergaderen met ons.

Er zal veel gegeten worden volgende week:

• maandag lunch ik met mijn nieuwe collega’s. Twee van die collega’s zijn onze buren, en dan zullen er nog een paar nieuwe collega’s bij zijn en dat vind ik ideaal, want als ik al een paar mensen ken, dan kom ik tenminste redelijk sociaal over
• woensdag gaan we de oud-gedienden van de oudervereniging uitzwaaien
• donderdag ga ik nog eens bijkletsen met een vriendin over koffie (en hopelijk een lekker stukje taart)
• vrijdag ga ik eten met mijn vriendinnen sinds het eerste studiejaartje én met een vriendin van het eerste middelbaar. Oude vrienden dus

Nog goed dat ik niet op mijn lijn moet letten.

Groot gezin, druk leven. Zowel hier als bij mijn zus.

Het is al sinds het einde van de zomer dat de kinderen vroegen om nog eens op bezoek te gaan bij hun tante, maar onze agenda’s konden maar niet op elkaar afgestemd geraken. Als wij een gaatje hadden, was zij drukbezet en omgekeerd dus.

En kijk, na weken zoeken vonden we eindelijk een gaatje voor deze namiddag. Juich! Gisteren telefoneerde ze nog om te vragen of we ‘s middags niet zouden blijven eten, kwestie dat het maandag een schooldag is, en zo hadden we ook meer tijd om bij te praten en de kinderen hadden meer tijd om samen te spelen.

Een heel fijne namiddag gehad. Michel was niet mee, hij had afgesproken met zijn moeder, en toen we hem ‘s avonds gingen ophalen zijn we daar dan eerst blijven eten. Een heel fijne avond erbovenop. Wat kan een mens nog meer vragen.