San's Weblog

Michel had vrienden uitgenodigd voor vanavond en ik was al blij dat het vanavond was, want eerst was er sprake van een vrijdagavond en toen dacht ik: oeioei, hoe gaan we dat doen als ik om 18.30u Jan nog van de voetbal moet halen?

Even uit het oog verloren dat zaterdag niet minder druk is en als zeker niet als Jan dan nog een voetbalmatch in de namiddag heeft in plaats van in de voormiddag … zoals vandaag dus. Bovendien had Louis vandaag geen tekenles op zijn gewone locatie, maar hier in het centrum en was het de bedoeling dat Michel bij hem ging blijven (het was iets met ouders) want ik zat bij Jan én er moesten nog boodschappen gedaan worden én Anna moest dus met iemand mee en en en …

Resultaat: Michel is over en weer met Louis meegegaan en is dan thuis gebleven om eten te maken. Ik ben met Anna Jan gaan afzetten op de voetbal en ben dan met Anna boodschappen gaan doen. Na de boodschappen heb ik Anna dan thuis bij Michel kunnen afzetten (met de boodschappen) en heb ik nog de laatste 10 minuten van Jan zijn match kunnen zien. Daarna naar huis, Jan afzetten, de fiets op en Louis afhalen en dan terug naar huis en meehelpen aan de laatste loodjes voor het eten en dan voornamelijk de tafeldekking.

Bizar genoeg: alles was klaar tegen dat het volk er om 19u30 was, behalve één van de drie de aperitiefhapjes. Soms zijn we toch té georganiseerd.

Vandaag de tweede workshop in de opleiding. Ik had gekozen voor stemhygiëne, maar de lerares kon niet komen en dus moest ik aansluiten bij een andere workshop. Het werd ‘multimediale geletterdheid’ en zo content was ik van de workshop vorige week, zo teleurgesteld was ik deze week.

Niets bijgeleerd en een instructeur die blijkbaar de theorie kon geven, maar de toepassingen zelf niet kende. Los daarvan, wel ongelooflijk veel lol gehad met te prutsen in ons groepje, gewoon omdat we ons geamuseerd hebben, ook al bracht het niet echt iets bij bij de workshop.

Oh ja, het kan niet altijd fantastisch zijn en voor zover ik begreep was het ook nog maar de eerste keer voor die persoon, dus we zullen een beetje feedback geven zodat ze weten wat de verwachtingen waren en hoe ze daar eventueel rekening mee kunnen houden tegen volgend jaar (want het idee van die workshops, dat vind ik wel zeer goed en het kan effectief iets zeer nuttig zijn in de opleiding).

Deze morgen stond Michel op. Wankelend op zijn benen begon hij zich aan te kleden, dus vroeg ik hem wat hij van plan was?

Hij moest een workshop geven in Brussel en ging dat dus doen. Een hele dag lang. Van ’s morgens vroeg tot vanavond laat.

Ik heb hem gezegd dat hij geschift was en dat hij terug in zijn bed moest kruipen: hij was absoluut niet in staat om een hele dag op pad te gaan. En raar maar waar, veel protest kwam er niet: hij is braaf terug in zijn bed gekropen (na eerst een mailke te sturen naar de mensen die hem verwachtten).

Vandaag was de Grote Dag van de vader/dochter-uitstap. Maar gisterenavond zag het er al niet goed uit en deze ochtend geraakte Michel niet uit zijn bed. Er kwam geen geluid meer uit zijn keel en hij zag eruit als een uitgewrongen schotelvod.

Het zag er ook niet goed uit op vlak van vervoer: ze zouden met het openbaar vervoer gaan en juist vandaag is er uiteraard staking. Als ik zo rondkeek op de website dan was de miserie voornamelijk in Wallonië, maar toch. Zeker van vervoer waren ze niet.

Op dinsdag hebben Louis en Zelie ook muziek, dus ging ik na school met Louis mee naar de les (hij begint om 16.00u) en stuurde ik Zelie naar huis om te horen hoe het met haar papa was: misschien voelde hij zich goed genoeg na een ganse dag slapen? Maar toen ik iets later thuiskwam waren er tranen: papa kon echt niet mee en Zelie was teleurgesteld.

Ik had gisteren aan Zelie al belooft dat ze sowieso zou gaan, dat als den anderen ziek was, dat ik uiteraard zou meegaan, maar daar was het haar niet echt om te doen: het was haar uitstap met papa en dat het naar Lady Gaga was, was gewoon een bonus.

Maar het ‘voordeel’ van dat Michel ziek was, was dat we nu wel zeker waren dat ze er ging geraken, want we gingen met de auto. Het voordeel was ook dat Zelie nu wel naar haar saxofoonles kon gaan en dat, tegen dat ze terug was, ze er zich bij neergelegd had dat het een meisjesavond zou worden. Lang verdrietig blijven kon ze ook niet, want ze ging naar Lady Gaga. Het voordeel was ook dat ze nu alle tijd had om haar huiswerk te maken

Michel heeft zich voldoende kunnen herpakken om voor Louis, Jan en Anna te zorgen zodat Zelie en ik op tijd zouden kunnen vertrekken. Wij geraakten vlot tot bij de P&R parking in Melsele om daar de tram te nemen en mooi op tijd in het Sportpaleis te zijn.

Het was een zeer goed concert: spectaculaire show, zeer goede klank, prachtige stem, fantastische kostuums, ongelooflijk decor. Er was wel een minpunt: er werden een aantal podiumdecorwissels gedaan en om dat te doen werd een doek neergelaten en daarop werd geprojecteerd om de mensen bezig te houden. Op zo’n moment valt de sfeer als een pudding in elkaar: ge zijt opgezweept, staat te dansen en mee te zingen, om dan plots naar videobeelden te moeten kijken. Niet dat dat zo lang duurde, maar toch te lang om de sfeer niet te breken.

Maar soit. Ondanks dat de verwachtingen anders ingelost waren dan voorzien, heeft Zelie toch een fantastische avond gehad … denk ik toch

Ik ben gisteren een braaf meisje geweest. Ik heb namelijk amper gedronken en ben mooi op tijd naar huis gegaan: het was net middernacht gepasseerd. Dat was eigenlijk nog fantastischer geweest, ware het niet dat ik mijn huissleutel had thuis gelaten en dat den anderen de deur al op slot had gedaan en in zijn bed lag.

In onze slaapkamer horen wij de deurbel niet, dus aanhoudend bellen haalde niets uit. Telefoneren op zijn GSM blijkbaar ook niet, want die werd niet opgenomen. Dan maar bellen naar de vaste lijn en blijven bellen tot hij zou opnemen en dat lukte, want ik heb het maar één keer moeten doen: hij sliep duidelijk nog niet.

Het resultaat is dat ik uiteindelijk nog niet te laat in bed zat en er op een deftige manier uit kon deze ochtend om met Jan naar zijn voetbalmatch te gaan en dan de rest van de dag taxi te spelen waar nodig.

Maar ik had toch spijt toen ik vorige nacht zo vroeg vertrok, want ik heb mij ongelooflijk geamuseerd.

… die zeer leuk zijn. Vandaag was er zo eentje namelijk.

De lessen van deze namiddag en volgende week namiddag zijn vervangen door een workshop. We hadden keuze tussen verschillende workshops en ik koos deze week voor ‘Expressie’. We werden verwacht in de gebouwen van Larf! en gedurende twee uur konden we onszelf uitdrukken op de zotste manieren. Ik heb mij rot geamuseerd.

Het voordeel van die workshop was dat we dan ook vroeger gedaan hadden en ik vroeger aan school stond om de kinderen af te halen. Dat gaf dan weer als voordeel dat we ons eens niet moesten opjagen op op tijd op de voetbaltraining van Jan te zijn.

De dag wordt ook nog eens zeer leuk afgesloten: vanavond ga ik met mijn zus, twee nichten en een vriendin én al hun partners uit eten om daarna naar een fuif te gaan. Ik kijk daar al zo ongelooflijk naar uit, want uitgaan met mijn familie en die vrienden, dat staat garant voor een fantastisch leuke avond.

Vandaag was het teamdag op het werk, een goede manier om de mensen eens een beetje beter te leren kennen, al moet ik zeggen dat na een goede anderhalve maand, ik denk dat we elkaar toch al een beetje kennen en dat dat nog positief is ook.

We zijn eerst naar het STAM geweest en ook al was ik er al geweest, ik vond het niet jammer, want zoals ik vorige keer al opmerkte, wou ik zeker nog eens terug gaan.

Deze keer toch wel een goede 2,5 uur rondgelopen en nog steeds niet alles gezien, maar al veel en veel meer. Want op het einde moesten we ons opjagen omdat we gereserveerd hadden om te gaan eten.

Daarna dus nog gezellig getafeld en gebabbeld en de mensen waarvan ik dacht dat het toch wel toffe collega’s zijn, blijken effectief ook toffe collega’s te zijn. Zeer leuk dus. Ik heb zelfs ontdekt dat ik samen beginnen studeren ben met één van de collega’s, maar terwijl ik mijn eerste jaar nog eens overgedaan heb, is hij gewoon doorgegaan. De wereld is klein, nietwaar.

Een zeer leuke namiddag en avond gehad en ik ben er meer en meer blij om dat ik nu werk waar ik werk.

Ons madam is nog eens weg tot vrijdag. Ardennenklas heet dat dan.

Het was een hele organisatie om haar af te zetten deze morgen, want een valies op de fiets, dat lukt niet zo goed. En een ganse dag in het centrum moeten parkeren (want ik werk op maandag een hele dag) is niet alleen duur, maar het is ook zeer moeilijk om een parkeerplaats te vinden. Dus organiseerden we ons als volgt:

ik bracht Zelie met de auto naar de afspraakplaats. Michel nam mijn fiets (mét fietsstoeltje op) en bracht Anna, Louis en Jan naar school. Eens die daar afgezet waren fietste hij tot bij Zelie en mij en wachtte daar met Zelie tot zij zou vertrekken. Ondertussen reed ik terug naar huis met de auto, nam daar Michel zijn fiets en fietste dan terug naar de afspraakplaats, alwaar Michel en ik van fiets verwisselden en we samen Zelie konden uitwuiven.

Moeilijk gaat ook, nietwaar?

Jan en Louis waren uitgenodigd op een verjaardagsfeestje in een binnenspeeltuin. Eerst had ik gedacht om dan zelf ook te blijven en Zelie en Anna te laten spelen, kwestie dat het toch kl**weer is en dat ze zich dan nog eens goed kunnen uitleven. Maar toen dacht ik, neen, want dan gaat Zelie met de vriendin van Louis spelen en is het hek weer van de dam.

Ik was vast besloten, tot ik daar aankwam. Want toen bleken daar niet minder dan twee van mijn vriendinnen te zitten en ik had ze al eventjes niet meer gezien en toen werd mijn vast besluit volledig omgegooid: ik betaalde de ingang voor Zelie en Anna zodat ze konden spelen en zette mij aan tafel bij mijn vriendinnen.

Het was toch geen weer om buiten te gaan …

Op school van de kinderen en op het werk maken ze de brug en is het dus een lang weekend. Niet dat dat veel invloed heeft op mij, want ik werk toch niet op vrijdag. Maar ik heb ook geen lang weekend gehad.

Het werk maakt de brug, maar mijn school niet, en dus zat ik vandaag gewoon op de schoolbanken.

Nog een geluk dat Michel nu ook in Gent werkt en dat hij wel een dagje kon thuisblijven om de kinderen op te vangen.