San's Weblog

Vandaag eindelijk mijn eerste, echte vakantiedag gehad. Niet de voorbije dagen zo afschuwelijk waren, maar ik moest ‘s ochtends opstaan en als ik moet opstaan, dan is het toch niet echt vakantie, nietwaar.

Maar vandaag mocht ik uitslapen en dat deed ik dan ook. Wel vroeg wakker geworden, maar dan zalig beseffen dat ik er echt niet uitmoest, mij omgedraaid en nog wat verder geslapen.

Daarna lekker lang in pyjama rondgelopen, op het gemak geontbijt/gelunched (want zo laat was het dan wel dat het eigenlijk een brunch werd) en dan met de kinderen en vrienden naar het dokstrand gegaan. Bleek, toen we ons daar geïnstalleerd hadden, dat de zon ook net toegekomen was, dus met die twee aanwezig konden we ons geen beter gezelschap wensen.

Een beetje later op de namiddag dan bij vriendin B. langsgeweest, nogmaals met de kinderen, want onze kinderen komen goed overeen, dus dan is dat plezant zowel voor de kinderen als voor de volwassenen. We hadden elkaar niet meer gezien sinds het begin van de vakantie, dus er was veel bij te praten.

Lekker op het gemak dan naar huis en, het is toch vakantie, mij niet opgejaagd om te zorgen dat er eten op tafel stond: het is niet alsof we morgen vroeg moeten opstaan.

Na het eten hebben de kinderen hun valiezen gemaakt (die van den anderen en mij zullen voor morgen zijn) en nu gezellig nog een beetje voor de TV hangen en straks niet te laat gaan slapen.

Morgen zijn we den bos in, of beter: gaan we naar zee, en ik kijk daar zo wreed naar uit. Vrijdag nog langs De Sleghte gepasseerd om een resem boeken in te slaan, want veel internet zal er daar niet zijn. Ik twijfel zelfs nog of ik de computer zelfs ga meenemen. Misschien wel om ‘s avonds af en toe hier iets te schrijven en dan ‘en masse’ te publiceren als we terugzijn? Ik weet het nog niet. Jullie zullen dat dan wel binnen 14 dagen zien. Ondertussen is de huisoppas en poesverzorging ook geregeld en kunnen we dus met een gerust hart vertrekken.

Nog eens echt vakantie … het is drie jaar geleden dat we zo nog eens een tijdje met ons gezin eruit geweest zijn en mens, dat zal deugd doen. Tot later.

Woensdag mocht ik een biopakket afhalen. Wij doen daar niet aan mee normaal gezien, maar onze buren, die dat wel doen, hebben ons dat geschonken omdat zij op reis zijn en wij ondertussen voor hun huis en dieren zorgen en ook omdat zij maar maandag terugkomen en het tegen dan niet zeer lekker meer zou zijn.

Soit, wat ik wou vertellen. In dat groentepakket zitten dus ook dingen die ik niet ken. Zoals een koolrabi of een romeinse sla, bijvoorbeeld. De meeste andere dingen ken ik wel en weet je wat: er zit ook een augurk bij. Niet de zoet/zure opgelegde variant dat we allemaal kennen uit de supermarkt, maar de verse soort. Ik had hem eerst verward met een courgette, tot ik de ‘bobbels’ zag.

Maar koken dus met dingen die ik niet ken. Door een foto van de romeinse sla op Facebook te zetten, had mij iemand verwezen naar de website van de mensen die het biopakket samenstellen, De Wassende Maan. Daar staat een groentewijzer waar je dus over alle soorten groenten kunt lezen en waar, per groente, ook een aantal recepten staan.

Zo heb ik dan gisteren de courgettes en de paprika verwerkt door hun weekrecept te volgen: Paprika en courgette in tomatensaus. Enorm lekken, moet ik zeggen. Daarnaast heb ik ook de koolrabi verwerkt in een gratin (koolrabi in fijne sneden – leve de mandoline – en even stomen tot zacht; mengeling maken van 2/3 room/ 1/3 melk met peper en zout, en dan laagjes maken: laagje koolrabi, laagje room/melk, laagje gemalen kaas en herhalen tot alles op is) en daar dan een krielpatatje en een worstje bij. Het heeft gesmaakt.

Vandaag stond ik voor de uitdaging iets met groene selder te doen. Want groene selder ken ik uiteraard wel, maar behalve om dat in de soep te draaien of bij mossels, wat doe je daarmee?

Opnieuw op de website gaan zoeken voor inspiratie en bij selder vond ik Gekarameliseerde krielaardappelen. In één woord: zalig! Deze keer met een schartongetje erbij en ik had het niet echt verwacht, iets zoet met een viske (de combinatie had ik gemaakt vooraleer ik wist dat aardappels zoet zouden zijn en aangezien er wortels en selder bij waren, vond ik die fantastisch combineren met vis), maar het bleek een zeer geslaagde combinatie.

Ha! Ik ga nog veel naar die website gaan voor inspiratie want ze hebben er duidelijk zeer veel en zeer lekkere.

Deel twee van mijn vakantie is deze namiddag begonnen. Ik dacht nog even een dutje te doen vooraleer de kinderen van de opvang te halen, maar toen herinnerde ik mij dat er nog dringend een aantal dingen in orde moesten gebracht worden vooraleer we vertrekken, dus geen dutje maar wel de stad doorkruisen. Maar soit, ik heb alles rondgekregen en dat is het belangrijkst.

En dan kon de vakantie beginnen. Eerst naar huis, wachten op de twee vriendinnetjes E. en L. (van respectievelijk Jan en Louis) die vanavond kwamen logeren en dan koken voor de hele bende.

Ondertussen zit iedereen in bed en is het (eindelijk) rustig, maar ik moet zeggen, ze zijn braaf geweest. Normaal gezien, als vriendin E. komt logeren en Jan en zij gaan slapen, dan is het meestal nog een hele tijd ambiance. Vandaag waren ze uitzonderlijk stil. Hetzelfde later met L. en Louis. Altijd leuk zo.

Morgennamiddag gaan vriendinnetjes E. en L. dan naar huis om ‘vervangen’ te worden door de schattige overbuurkindjes.

De vakantie wordt ingezet met veel kinderen in huis. Kan niet beter, zou ik zo zeggen.

We hebben de Gentse Feesten in schoonheid – en kalmte – afgesloten op Batamatiq (dat krijgen jullie allemaal wel te lezen bij Het Project) en de afgelopen 10 dagen zijn zeer leuk geweest. Zeer nat ook en dat heb ik geweten.

Sinds gisteren begon het op te bouwen, maar vandaag is het volledig doorgebroken: een snotvalling. Doe daar bovenop late nachten en zeer drukke dagen en sinds gisteren weer aan het werk …

Eén conclusie: ik zit er volledig door. Dus excuseer mij even zodat ik kan gaan stuiken en wat verloren slaap inhalen.

en we zijn niet uitgeslapen want we hebben er ondertussen negen dagen Gentse Feesten opzitten. De tiende is morgen, en morgen is het ook weer werkdag.

Vandaag eerst nog Louis terug gaan halen bij mijn broer, daar lekker gegeten en niet te laat terug, want vrienden waren de andere kinderen komen halen en ermee naar BatamatiQ gegaan en ge kunt u toch niet volledig aan uw ouderlijke taken onttrekken. Maar het is leuk, zo alle kinderen weer thuis.

We waren wel vroeg thuis want, zoals al gezegd, het is morgen werkdag en de kinderen gaan naar de opvang. Dat wil zeggen opstaan om 6.30u om hen ten laatste om 8.30u af te zetten. En ik dus gaan werken.

Maar kijk, het is maar een kort terug-aan-het-werk want daarna is het nog eens twee weken vakantie, aan zee deze keer. En morgenavond moeten we de Feesten nog afsluiten ook, dus er is nog iets leuks om naar uit te kijken in de heel nabije toekomst.

Voor het geval jullie niet op Het Project meelezen, dan kan je hier en hier en hier en hier en hier en hier en hier en hier en hier lezen waar wij de afgelopen week zoal uitgehangen hebben.

Nog twee dagen en het is ook weer gepasseerd. Amai, dat was rap (en nat).

Louis zijn peter, mijn broer, woont in het verre holland, dus zo heel veel zien we hem niet. Of beter, zo heel makkelijk kunnen we niet eens binnenspringen.

Louis vroeg al een paar jaar om eens te mogen gaan logeren bij zijn peter, maar dat was niet gemakkelijk georganiseerd te krijgen, want mijn broer en schoonzus zijn allebei doktoren en dus zijn er wachten die ze moeten doen en weekenddiensten en zo, en dat valt nogal wel eens tijdens vakanties en weekends. Daarnaast zijn de vakantiedagen in Nederland ook niet hetzelfde als hier, dus valt dat niet altijd samen. En dan gaan wij wel nog eens weg tijdens de vakantie en zij ook eens … Enfin, you get the picture.

Maar vorig jaar was het eindelijk wel gelukt om hem daar een paar dagen te laten logeren en Louis was dolenthousiast teruggekomen ‘en of hij nog eens mocht terugkomen?’. Het moet voor beide partijen meegevallen zijn want mijn broer zei dat ze dat dit jaar weer zouden doen.

Zo gezegd, zo gedaan en een weekend werd voorgesteld: van vandaag tot zondag.

Tot gisteren vond ik het niet zo erg dat we dan deze namiddag niet op de Gentse Feesten zouden zitten: met dat kl*te weer van de afgelopen dagen had ik een valabel excuus om gezellig binnen te zitten, als was het grotendeels in de auto.

Maar moest dat nu echt juist vandaag zijn dat de zon de hele dag heeft geschenen? Kl*te weer! En welk weer voorspellen ze voor morgen? Juist! Regen! Kl*te weer!

‘t Is hier zeer druk, zo tijdens de Gentse Feesten. Er ‘moet’ buitengegaan worden, want wij hebben een engagement dat wij (met veel plezier) moeten vervullen.

Dus zijn wij weg van ‘s middags (enfin, rond 14.30u vertrekken we hier toch) tot ‘s avonds en dan moet er nog gekookt worden …

Er zijn nog dingen die ik zou willen doen, maar de tijd is nu eenmaal beperkt en daar moet je het mee doen. En al dat andere, zijnde de huishoudelijke taken, die stoppen uiteraard ook niet omdat er buitenshuis dingen te doen zijn.

Dus heb ik mij een beetje georganiseerd vandaag, zodat het niet volledig de spuigaten uit zou lopen tegen het einde van de Feesten. Het eten voor vanavond is grotendeels voorbereid, zodat ik mij niet moet opjagen als het weer een beetje uitloopt, er zijn twee machines ingestoken, de living is (een beetje toch) opgeruimd, de vuilniszakken staan klaar om buiten gezet te worden (donderdag is feestdag, weetwel), de afwasmachine draait en de rest van de was is gesorteerd en klaar om vanavond ingestoken te worden.

Zo georganiseerd, soms verbaas ik mijzelf *tijd om weer te vertrekken*

Ha! Het ging pas regenen in de late namiddag. Enfin, dat werd toch gezegd. Awel. 14u, dat is voor mij NIET late namiddag. Dat is nog maar amper middag gepasseerd.

Maar we hebben het niet aan ons hart laten komen, of beter: Zelie, Anna en ik hebben het niet aan ons hart laten komen. Jan is namelijk een beetje ziek (oververmoeid, of dat hoop ik toch) en Louis is meegegaan naar de openingsparade, maar op de Korenmarkt heeft hij afgehaakt en is terug naar huis gegaan.

Hij had ongelijk: we hebben leuke dingen gezien op de Korenmarkt (morgen te lezen bij het Project) en ik had gelukkig de kinderen op het hart gedrukt zich toch redelijk warm aan te kleden én ondertussen hadden we deftige capes gekocht zodat we nog redelijk droog bleven en konden genieten van de optredens.

Vanavond ben ik dan nog met vriendin Pharilde én zonder kinderen naar een theatervoorstelling geweest (ook morgen te lezen bij het Project) en ook ongelooflijk genoten. We zaten gelukkig binnen, in een serre van de Plantentuin. ‘Gelukkig’ want we hebben het af en toe serieus hard horen gieten.

Een (zeer) natte dag, maar wel een leuke en alhoewel we nu wel voorzien zijn tegen de regen, ik hoop toch echt dat het niet blijft duren: een beetje zon is toch zo veel aangenamer.

Vandaag heb ik er mij eindelijk aan gezet: het invullen van mijn belastingen.

Vorig jaar was ik er ook zo laat mee: de laatste dag ging ik dat rap eens met tax-on-web doen, tot ik besefte dat ik eigenlijk de code van mijn identiteitskaart helemaal niet kende. Uiteindelijk toch maar de papieren versie ingevuld en opgestuurd (jaja, 2 weken te laat, maar dat geeft eigenlijk echt niet). Ik ging een nieuwe code aanvragen toen ik besefte dat mijn identiteitskaart toch vervangen ging worden voor de aangifte dit jaar en dus was dat niet nodig.

De nNieuwe identiteitskaart is er met een code die ik deze keer wél onthouden heb, dus had ik ‘ruim’ de tijd om mijn aangifte te doen: een halve dag Deze namiddag was het dan papieren bijeen zoeken en vanavond alles uitgerekend en mij dan aan de computer gezet.

Poging één lukte niet. Andere browser. Lukte ook niet. Andere computer, nog steeds geen geluk. Ik begon mij al serieus zenuwachtig te maken. Na al die pogingen besloot den anderen eindelijk om toch zelf eens te kijken. Bleek dat de software voor het lezen van de e-id niet geïnstalleerd was. Installeren dan maar en nog een poging ondernemen en na het herstarten van de computer lukte het eindelijk. Oef! Stukje stress minder.

Daarna was het relatief piece of cake. Hier en daar nog een extraatje moeten terugzoeken (polisnummers bv. want dat hadden ze nog nooit gevraagd bij de papieren versie) maar het ging heel vlot. Mooi kunnen indienen en dus zijn we weer goed voor een jaar.

Het andere positieve (en veel belangrijker): de dochter is weer thuis van scoutskamp. 10 dagen weggeweest en ze zag er goed uit. Heel erg vuil (enfin, haar uniform toch, zijzelf zag er verrassend proper uit), maar goed.

Ze heeft zelf haar rugzak mogen legen, want de geur alleen al … Voor de keukenhanddoeken ga ik een poging wagen om ze toch nog redelijk wit te krijgen, maar ik vrees dat die in de vuilnisbak zullen eindigen (maar daar was ik op voorzien: ik heb niet mijn mooiste meegegeven).

Veel tijd om bij te babbelen hebben we nog niet gehad, met die belastingtroep en zo, alhoewel we in de auto al een uitgebreid relaas hebben gekregen van een spel dat ze gespeeld hebben. Maar er is nog een week vakantie, dus dat komt nog wel.

Het gezin is weer compleet, de Gentse Feesten staan voor de deur: good times ahead.