Waterzooi

13u ’s middags. Even tot rust komen voor de drukte losbarst. Vanavond is er namelijk weer het retoricabal van school en dus wordt het hard werken, maar vooral ook genieten. Daarvoor nog even met Jan en Anna naar de kapper, voetbaltraining met Jan en mij nog optutten zodat we niet uit de toon vallen tussen het opgeklede jonge volk. Morgenvroeg en zondagochtend is er dan weer voetbal, dus het belooft een zwaar weekend te worden met niet genoeg slaap.

Maar eerst rusten dus. Deze voormiddag was er ook geen tijd voor want nog dingen voor mijn werkloosheidsdossier in orde te brengen en even bloed gaan geven.

Gelukkig had ik mijn middagmaal al klaar. Gisteren gemaakt voor de kinderen en de overschot enkel nog op te warmen deze middag voor mijzelf: waterzooi.

Ik maak waterzooi naar een recept van mijn moeder. Niet hetzelfde recept, maar de basis wel. Bij mij is het zo een beetje combinatie van mijn moeder haar recept en de ‘klassieke’ manier. Dus even meegeven in de annalen voor de toekomst.

Het grote verschil met de klassieke versie zit hem nl. in het gebruik van peterseliewortels. Ik herinner mij dat, toen mijn mama hem maakte, dat steeds gepland moest worden, want zij kon niet steeds aan peterseliewortels geraken en die moesten besteld worden. Er was ook een zeer kort seizoen waarin die konden verkregen worden. Tot een paar jaar geleden had ik hetzelfde probleem en de heel weinige keren dat ik er vond, kocht ik die in relatief grote hoeveelheden op om dan in te vriezen. ‘Toen’ waren die wortels ook nog kleine, magere dingetjes. De grootte van een chilipeper. Sinds een jaar of 2 liggen die redelijk standaard in de supermarkt en in de groentewinkel en zijn ze van uitzicht bijna niet te onderscheiden van pastinaak: grote, dikke, witte wortels. Een gemak dus als ik spontaan waterzooi wil maken, maar ik heb de indruk dat de smaak ervan niet meer zo sterk is als vroeger. Soit.



Het recept nu en hier eten wij er met 6 personen van. Nodig:

  • 1 kip (ze was wel bijna 2 kg)
  • 2 preien
  • 1 groene selder
  • 6 wortelen
  • 3 ajuinen
  • 2 peterseliewortels (grote, dikke dus)
  • Tijm
  • Laurier
  • Pezo
  • 1 eierdooier
  • 200 ml room
  • Boter
  • Hardkokende aardappelen (naar keuze)

Bereiding:

Eerst en vooral: al uw groensels goed wassen.

Men neme een grote pot en zwiert daar in 1 prei, 3 selderstengels, 3 ajuinen, 2 wortelen, 1 peterseliewortel (allemaal grof gesneden), 1 kip, tijm, laurier, pezo (nog niet overdrijven: bijkruiden kan later altijd nog, teveel kruiden kan niet meer weggedaan worden). Giet water bij tot de kip (ongeveer) onder staat (dat is zo zelf te bepalen). Breng aan de kook en laat dan verder sudderen tot de kip gaar is (meestal ongeveer een uurtje).

Schil de patatten en kook (nét) gaar.

Verschil nr. 2 met de klassieke bereidingswijze: als de kip gaar is, neem de kip uit het vocht, giet de bouillon over in een passe-vite en draai alles door: zo haal je het maximum van smaken uit de groenten en geef je een beetje meer body aan je soep.

Ontvel en verdeel de kip in stukken: poten eraf en in 2 doen, wit eraf halen, vleugels eraf halen en in 2 doen. Alle botten erin laten! De kip scheiden, dat doe je best met je handen want zo haal je er zo goed als alle vlees af en eenmaal gekookt is dat piece of cake. Het scheiden van de poten en vleugels vind ik ook gemakkelijker. Wacht dan wel tot de kip lauw is, anders verbrand je je handen.

Volgende fase: alle overgebleven groenten in julienne snijden (het meeste werk dus, kan uiteraard terwijl de kip kookt; van de prei mag je het donkergroen verwijderen en de selder zonder blaadjes), aanstoven in de boter en even laten zacht worden onder deksel. Als je niet zeker bent van de hoeveelheden: er gewoon voor zorgen dat je ongeveer evenveel van elke groente hebt. Regelmatig roeren zodat de boel niet aanbakt. De soep erbij doen en de helft van de room en laten pruttelen tot de groenten zacht zijn. Maak met de andere helft van de room een liaison met het eigeel (= gewoon het eigeel loskloppen met de room dus). Op het einde de stukken kip en patatten erbij en laten doorwarmen. Van het vuur nemen en liaison erdoor roeren: vanaf dan mag de soep niet meer koken! Bijkruiden met pezo indien nodig.

Smakelijk! (En net op tijd klaar om nog een dutje te doen)

Een gedachte over “Waterzooi”

Geef een reactie