San's Weblog

Paasmaandag wordt al een paar jaar hier bij ons gevierd. Daar zijn een paar redenen voor, de belangrijkste dat wij ook wel eens de familie wouden ontvangen en verwennen. Sinds de kinderen er zijn zijn daar bij gekomen de verjaardagen van Anna en Louis: de ene valt kort voor Pasen, de andere er meestal op of kort erna.

Het menu voor morgen zit al een paar dagen in mijn hoofd en zo heb ik gisteren ook boodschappen gedaan. Nog een keer moeten teruggaan wegens verkeerde/tekort dingen mee, maar uiteindelijk zo goed als alles in huis.

Vandaag moest ik nog naar de bloemenmarkt om verse kruiden en naar de slager om het bestelde vlees op te halen.

Maar we hebben een beetje zeer lang geslapen vandaag en dat ik naar de bloemenmarkt moest, dat wist ik nog en daar was in nog op tijd geraakt. Dat van de slager was ik compleet vergeten … tot rond 21u deze avond.

Er is een backup plan, maar niet waterdicht en dat gaan we maar morgenvroeg weten. Als dat niet lukt, dan wordt het wellicht een vegetarische Paasmaandag, wat ook niet slecht is.

Verder veel gekookt vandaag. Den anderen was dessertverantwoordelijke (desserts, daar riskeer ik mij niet aan) en ik heb dan gezorgd voor de courgettesoep, die Zelie volledig heeft mogen klaarmaken, en de gratin.

Met of zonder vlees, het zal sowieso lekker worden.

Ooit, in een ver verleden, heb ik eens gedieet. Normaal gezien heb ik dat niet nodig en blijft mijn gewicht zeer stabiel, maar in 1997 was het plots anders. De eerste keer in mijn leven en sindsdien ook de enigste keer.

Samen met een vriendin begon ik eraan: 5 kg was mijn streefdoel en dat leek me zeer haalbaar. Mijn vriendin keek naar 10 kg. Het was de tijd van Montignac en dat leek ons wel iets om te proberen: eten wat je wil maar alleen opletten op de combinaties.

Het dieet lukte en zonder problemen van honger of goesting hebben we ons doel bereikt.

Dit is een receptje dat ik eraan overgehouden heb. Of beter: het basisrecept (courgette met pasta) aten we toen. Na het dieet heb ik er dit van gemaakt, absoluut geen Montignac meer. Absoluut niet.

Nodig:

olijfolie, boter, peper en zout
1 courgette en 1 teentje look per 200 gr lamgsgehakt
room naar goeddunken
pasta naar keuze

Bereiding

Stoof in een pot de zeer fijngesneden courgette in een beetje olijfolie. Doe er de fijngeknepen look bij en kruid met peper en zout. Stoof tot de groenten zacht zijn. Zet het vuur uit.

Bak in een pan het lamsgehakt rul in een beetje olijfolie. Voeg bij de (zachte) courgetttes maar hou zoveel mogelijk van het ‘vet’ in de pan.

Doe een klont(je) boter bij het lamsgehaktvet, laat smelten en giet dan de room erbij en eventueel vocht van de courgettes. Kruid met peper en zout en laat inkoken tot gewenste dikte. Giet de saus bij het courgette/gehakt mengsel.

Kook uw pasta. Meng alles als de pasta gaar is of dien apart op.

Niet echt dieetmateriaal, maar wel zeer lekker. Smakelijk!

Vandaag voor de allereerste keer bearnaise saus gemaakt. Volledig uit het niets: zelf extract getrokken en dan de saus geklopt au bain marie.

Ik had er schrik voor, was er van overtuigd dat het niet zou lukken, maar kijk zie, het was een perfecte saus.

En trots dat ik nu ben op mijzelf.

Zoals reeds geschreven volg ik het schoolmenu om te weten wat klaar te maken ‘s avonds.

Donderdag is sinds dit jaar pastadag (net zoals vrijdag al jaar en dag frietjesdag is) en voor vandaag stond Penne Carbonara op het menu.

In een lang geleden verleden heb ik dat ooit eens gegeten en ik moet zeggen, ik heb het nooit meer besteld, laat staan dat ik het dus ooit al had klaargemaakt. Niet dat ik het afschuwelijk vond, eerder zwaar en niet echt mijn ding.

Maar het menu dicteert en zoals ik de kinderen zeg dat ze steeds moeten proeven, legde ik het dus mijzelf op om klaar te maken wat op het menu stond.

Even internet to the rescue om het juiste recept te vinden en wat las ik op La Cucina: “Wie room aan dit gerecht toevoegd, verknalt meteen de finesse van deze saus en maakt er een plomp en zwaar gerecht van.” Aha! dacht ik, zou het daaraan gelegen geweest zijn dat het mijn ding niet was.

Het recept van La Cucina heb ik niet gebruikt, wel dit op Good Food, versie zonder wijn.

Poepsimpel om maken en ja, deze keer vond ik het een pak lekkerder. Het zal niet direct mijn top 3 halen van favoriete pastas, maar ik zal niet meer ‘neen dank u’ zeggen als den anderen voorstelt om spaghetti carbonara te maken.

En de kinderen? Louis en Anna vonden het heerlijk. Zelie en Jan waren niet overtuigd maar hebben hun portie toch mooi opgegeten, een beetje gelijk mij dus.

Werkloos zijn is niet echt iets voor mij. Ik verdoe heel veel tijd met nietsdoen. Er is geen structuur en dan verlies ik mijzelf wel eens. Maar het betert. We zijn nu een maand ver en er worden eindelijk dingen gedaan (dingen naast werk zoeken hé).

Eén van de dingen die helpen is dat ik nu weer elke dag kook. Toen ik werkte aten de kinderen warm op school en ik kon in de kantine op het werk eten. Nu eten we dus weer allemaal warm thuis, enfin, de kinderen en ik dus want den anderen is niet op tijd thuis om al mee te eten.

De ochtenroutine is nu wel iets drukker, want er moeten nu vier lunchdozen klaargemaakt worden, maar dat nemen we er maar bij.

Het koken geeft mij dus een reden om iets te doen. Elke dag verse dingen kopen en dan zorgen dat het zo goed als klaar is tegen dat we thuiskomen zodat we niet te laat eten. En aangezien ik dan bezig ben, doe ik voort met andere dingen-die-moeten-gedaan-worden.

De stress van ‘wat eten we vandaag’ heb ik ook weggenomen: de kinderen krijgen hetzelfde menu als op school, maar dan door mij klaargemaakt. Zo heb ik maandag zelf voor het eerst een Beef Stroganoff gemaakt en het was blijkbaar zeer goed gelukt. Toch als ik mocht afgaan op de hoeveelheid de kinderen gegeten hebben.

Er zijn dus ook voordelen aan werkloos zijn, want koken, daar kunt ge mij echt niet mee straffen.

Aan u en de uwen (zo, dat is dan ook weer gedaan).

Kerstdag zelf wordt hier niet zo gevierd. Kerstavond daarentegen altijd. Vroeger was dat bij mijn ouders, maar sinds mijn mama overleden is gaan we ofwel bij mijn zus, ofwel bij mijn broer, afhankelijk van de wachtregeling bij mijn broer thuis (broer en schoonzus zijn allebei dokters, vandaar). Als ons huis redelijk afgewerkt geraakt, zal het dan ook wel eens bij ons lukken.

Gisteren trokken we dus richting Nederland want mijn broer ging deze ochtend voor twee dagen wacht op. Zoals altijd zeer lekker gegeten, want zowel broer als schoonzus kunnen zeer lekker koken. Genoten van het gezelschap. Bijgebabbeld en alles gewoon op het gemak en gezapig.

Vorig jaar hebben we de kadootjes afgeschaft voor de volwassenen wat een heel pak pre-kerst stress bespaart. Er waren enkel naar de kinderen om voor te kopen en kadootjes voor kinderen kopen vind ik makkelijker dan voor volwassenen. Zo te zien hebben we allemaal goed gekozen want er waren enkel blije gezichten.

Deze voormiddag teruggereden en dat was een pak minder leuk: veel smeltende sneeuw/regen en slecht zicht op de baan, dus anderhalf uur zeer gespannen in de auto gezeten, maar kijk, we zijn veilig thuis geraakt.

Nu even uitpuffen en de maag klaarmaken voor oudejaar.

Hopelijk hadden jullie een even leuke Kerstavond.

Deze namiddag Zelie en Louis afgezet bij de scouts en eens thuis ben ik in bed gekropen. 2,5 uur slapen en een dafalgan later en ik kon er even tegen voor de avond.

Bij de scouts hadden ze een kookvergadering vandaag en de ouders waren uitgenodigd om te komen eten. Elke tak ging een deel van een menu maken en zo konden ze ons dat een hele maaltijd voorschotelen.

De opkomst van de ouders was hoog. Altijd wijs om plots met zo’n hoop ouders samen te zijn, eens te zien wie er allemaal is en zo. Op de koer van de school hadden de scouts sta-tafels gesjord en er stonden ook een paar tafeltjes met stoeltjes. Aangezien die ongeveer de enige waren die niet bezet geraakten (iedereen beschaamd zeker om te gaan zitten?) heb ik mij het voorrecht maar genomen om mij daar te installeren, ziek zijnde en al.

Ze hadden hun best gedaan. Een voorgerecht door de Wouters verzorgd van sla, tomaat, ei, tonijnsla en perzik. Daarna hadden de kapoenen een minestrone soep klaargemaakt. Gevolgd door spaghetti bolognese met dank aan de jonggivers en tot slot een fruitsla van de givers.

‘t Was allemaal zeer lekker, maar de fruitsla hebben we moeten overslaan: Zelie had afspraak met haar vriendin om samen naar junior Eurosong te kijken en tegen dan zat ik er weer volledig door, dafalgan of niet.

Maar zoals ze zeggen: een kermis is een geseling waard.

Nog zo iets dat ik mij herinnerde van mijn moeders recepten: toast champignon.

Ik had paddenstoelen gekocht voor dit weekend. Ze stonden in reclame en er was kip en konijn en ik ging die wel kunnen gebruiken en dus had ik drie doosjes. Mooie verse, witte paddenstoelen. En de kinderen zijn er dol op, dus het kon niet misgaan.

Maar het weekend passeerde en de kip én het konijn werden klaargemaakt zonder paddenstoelen en zo had ik vandaag nog drie doosjes paddenstoelen over. Nog steeds vers, een ietsiepietsie minder wit, maar nog helemaal niet bruin of zo, maar wel hoog tijd om er iets mee te doen, voor ze bruin werden.

En hier komt mama mij dan te hulp. Een poepsimpel maar zeer lekker recept.

U neemt drie doosjes paddenstoelen en wast ze onder water. Jaja, in principe moogt ge geen paddenstoelen wassen, maar nu moet het wel. Niet in overvloedig water, wel onder stromend water, niet te veel, net genoeg tot ze proper zijn (en een beetje water opgenomen hebben). In een pan/pot boter smelten, paddenstoelen erbij, lichtjes bakken, peper en zout erop en na het bakken citroen erover uitpersen. Ik gebruikte een halve citroen, maar achteraf gezien mocht het best een hele geweest zijn. Daarna het deksel erop om verder te garen/stomen/koken/whatever.

Als de paddenstoelen gaar zijn, uit het sop vissen en warm houden terwijl de saus wordt gemaakt, zijnde het paddenstoelenvocht en daarbij room gieten. Bijkruiden met peper en zout indien nodig en dan de saus laten indikken tot ze de gewenste dikte heeft.

Brood toasten, paddenstoelen erop schikken, overgieten met saus en smakelijk.

Deze namiddag waren we uitgenodigd om pannenkoeken te gaan eten. Wafels, daar kunt ge mij niet echt mee over de streep trekken, maar pannenkoeken. Mmmm.

Het stond al weken in de agenda en we werden om 14u verwacht en we waren maar 15min te laat, wat meevalt voor ons. Alhoewel, ‘t is dat Michel niet meekon wegens teveel pijn aan zijn rug, anders waren we wel op tijd geweest

Het was een wreed gezellige namiddag. Even rust voor mij want de kinderen hielden zich voornamelijk met elkaar bezig, enfin na een uur of zo toch. En ook: bediend worden, wat ook altijd geapprecieerd wordt. Oh ja, en het allerbelangrijkste: lekkere pannenkoeken.

Er mogen nog van die namiddagen komen.

Lilith had het erover en ik moest opeens denken aan zo’n recept van mijn moeder. Een beetje gelijkaardig, maar toch niet volledig. De naam: totjespap of kedul.

Nodig:
Karnemelk (opgepast: melk nemen die mag koken want niet alle variëteiten mogen dat; uiteraard zonder suiker)
patatten
boter
peper en zout

Bereiding:
Kook uw patatjes zoals ge gewoon zijt en dus tot ze zacht zijn. In een andere pot laat de karnemelk koken (opgepast dus dat ze niet overkookt, melk, weetwel). Als de patatten zacht zijn, afgieten en stoempen zodat ge er puree van maakt. Hete karnemelk, boter en peper en zout erbij, allemaal naar smaak. De puree zal nogal liquide worden, maar dat is de bedoeling.

Serveren bij saucissen of met een gebakken eitje. Smakelijk!

Ik heb het thuis jammer genoeg nog nooit gemaakt, wegens bang dat er niet van gegeten gaat worden, maar als ik eens bij mijn zus ben, en haar gezin is er niet, dan maak ik dat voor haar en mijn papa. Lekker!