Zon, zon, zon

Deze ochtend telefoon van vriendin E. Of we plannen hadden? Zoniet, mochten we afkomen en daar de dag spenderen.

Vriendin E. woont op ‘den buiten’ en heeft een grote tuin en een vijver en ook twee kinderen en onze kinderen komen best goed overeen, dus de beslissing was rap genomen op een zonnige dag als vandaag. Badpakken ingeladen en wijle weg.

De middag en namiddag dus gespendeerd genietend van de zon en goed gezelschap. De kinderen zijn zelfs nog gaan zwemmen in de zwemvijver bij het huis van het nichtje.

We kregen op het einde van de namiddag nog een onweersbui over ons hoofd, maar tegen dan zaten we gezellig binnen van een kopje koffie te genieten. Tegen dat we naar huis gingen was het weer zalig buiten.

Zo zalig dat we nog even langs mijn papa gepasseerd zijn om hem te vragen met ons een hapje mee te gaan eten. We zijn ons op de markt gaan installeren, kwestie om nog de laatste zonnestralen mee te pikken, maar ook een beetje in de hoop nog iets van Klara in Oudenaarde te zien. Die zonnestralen, die hebben we gehad maar van Klara was er jammer genoeg niets te merken, alleen nog lege podia op de markt.

Weer een van die dagen dus die gerust mogen herhaald worden.

De tijd vliegt

Vandaag is mijn metekind 7 jaar geworden.

Uiteraard was daar een feestje aan verbonden. Met taart en chocolademousse (mijn schoonbroer maakt zalige chocomousse) en cake. Er was familie en er waren vriendjes van school. Het was mooi weer (de voorspelde regen is er dan gelukkig toch niet gekomen) en ze konden dan buiten blijven ravotten.

De schoolvriendjes werden rond 17u afgehaald. Ik was de eerste van de familie die vertrok … om 21u40. Jan en Anna waren nogal lastig eens we gingen vertrekken, maar na wat ze zoal een ganse namiddag en avond gedaan hebben was dat ook niet verwonderlijk: doodmoe waren ze.

Zoals altijd was het zeer aangenaam en gezellig. Mijn zus had lekker gekookt voor ’s avonds en ik verschoot mij dus een bult toen ik op mijn uurwerk keek en zag dat het al na 21u was. Tja, met dat het langer klaar blijft, is dat nogal misleidend.

Op naar het volgende feestje zeker?

Spijbelen

Deze namiddag heb ik gespijbeld. In plaats van naar huis te komen nadat ik Zelie en Louis op de scouts had afgezet, ben ik met vriendin H. de stad in gegaan om iets te drinken.

De bedoeling was om één glas te drinken en dan naar onze respectievelijke thuis te gaan. Beeldt u onze verbazing in toen we op ons uurwerk keken en het al twee uur later was. De scoutsvergadering duurt maar drie uur, dus in plaast van nog even naar huis te gaan, zijn we gewoon in het centrum gebleven en nog wat winkels binnen en buiten gegaan.

Drie zalig rustige uren in aangenaam gezelschap in plaats van het huishouden te doen. Af en toe mag dat ook eens.

Zalige Pasen

Het was een rustige dag al bij al. Voor alle kinderen wakker waren eerst bloemen halen op de bloemenmarkt en daarna taarten voor het dessert. Toen ik terug was, waren alle kinderen wakker en konden we samen ontbijten, uiteraard nadat ze de chocolade eieren gezocht hadden die de klokken hadden gebracht.

’s Middags afspraak bij de schoonouders waar we de rest van de dag hebben doorgebracht. Uiteraard waren hier ook paaseitjes te rapen voor de kinderen. Daarna een heerlijk middagmaal met fois gras, lamsbout met verschillende groenten en de taarten die wij mee hadden gebracht om af te sluiten.

Mooi genoeg weer om de hele dag buiten te zitten en te genieten van het eten en vooral, van elkaars gezelschap.

’s Avonds daar nog een boterhammetje gegeten en tegen 20u waren we thuis, op tijd om Anna en Jan nog op een redelijk uur in bed te steken.

’t Was een zalige Pasen. Hopelijk voor jullie ook.

Twee dagen zon

Twee dagen goed weer gehad. Twee dagen hebben de kinderen en ik buiten doorgebracht. Zalig gewoon.

Gisteren eerst naar het park en dan nog even naar de Blaarmeersen.  ‘k Had er niet zo direct aan gedacht om daar naartoe te gaan, maar toen Zelie mee mocht met een vriendinnetje (haar broer was daar op sportkamp) nam ik de drie anderen op en zijn we ons daar ook een tijdje gaan installeren.

Vandaag afgesproken met vrienden (mama vriendin van mij, kindjes vrienden van elkaar) en ook naar de Blaarmeersen gegaan. Gisteren met de auto, vandaag met de fiets. We namen het vriendinnetje van gisteren mee, reden naar de vrienden toe en samen fietsten we naar de Blaarmeersen: twee volwassenen en zeven kinderen. Een mooi zicht.

Maar het was ongelooflijk aangenaam. Eerst een tijdje aan het ‘grote’ strand gezeten en daarna ons geïnstalleerd aan het peuterbad. Een zeer leuke locatie waar de kinderen zich ongelooflijk geamuseerd hebben en de volwassenen ook, want wij hebben goed geholpen met het maken van een zandkasteel. Het zicht op ons achterwerk zal wel niet zo mooi geweest zijn, maar who cares, ’t was wreed plezant.

Downside: ik heb de zon serieus onderschat. Toen ik vanavond in de spiegel keek had mijn neus een mooi rood kleurtje en mijn décolleté ziet al een beetje bruin. Anna zag daarentegen een beetje rood van boven tot onder en de andere drie hadden ook hier en daar tekens van zonnebrand. Maar een gewaarschuwd vrouw is er drie waard en als het mooie weer blijft duren, zal ik de zonnencrème bij de hand houden.

Deugd

Vroeger hadden we weken waarin niets te doen was en dan hier en daar een ongelooflijk drukke week. Als er dus dan activiteiten en afspraakjes gepland waren, dan vielen die allemaal zo dicht mogelijk bij elkaar.

De laatste maanden lijkt het eerder omgekeerd: ongelooflijk drukke weken met hier en daar een rustige week ertussen.

Deze week is er zo’n rustige, toch voor mij (Michel had gisteren en vandaag al afspraken). Ondertussen ben ik dat al zo niet meer gewoon dat ik in die rustige week elke avond zeker twee keer mijn agenda controleer om toch zeker te zijn dat ik niets over het hoofd gezien heb.

Maar het doet wel deugd, zo’n rustige week waarin er geen gejaag is. Zeer erg deugd.

Zoef!

Erg hoe de tijd vliegt als ge plezier hebt.

Vandaag dus brunch bij vriendin E. en zoals verwacht is dat dus iets van lange adem. Rond 11u toegekomen en pas om iets na vijf in de namiddag van tafel gekomen. Zes uur en het leek alsof we er pas aangekomen waren.

En gegeten dat we hebben. ’t Was allemaal ook zo lekker. Zoveel gegeten dat ik vanavond nog niet gegeten heb en ik denk niet dat het er nog zal van komen.

En uiteraard heel veel gebabbeld en geleuterd en gelachen. Het gezelschap die eigenlijk bepaald of het een leuke brunch wordt of niet en het werd een meer dan leuke brunch.

Daarna nog een bezoekje gebracht aan mijn zus en vooraf gebeld naar mijn papa dat we daar gingen passeren. Mijn neefjes waren volkomen uitgelaten over het bezoekje van hun neefjes/nichtjes en mijn kleine nichtje is ondertussen toch ook al een flinke baby geworden en ze was zo lief om mij haar te laten pakken.  Papa is dan nog ook langs gekomen en zo werd het een zeer geslaagd einde van de dag.

Zoals Michel al zei: we moeten dat meer doen.

Ontspanning

Meestal zijn mijn ‘vrije’ vrijdagen zot druk. Het ene moment zet ik de kinderen af aan school en het volgende moet ik ze alweer ophalen.

Vandaag had ik voor één keer geen enkele afspraak, behalve het eerste lesuurtje bij Louis in de klas leesmama zijn. Dus kwam ik thuis en ik wist in eerste instantie eigenlijk niet goed wat doen, maar dat duurde niet lang.

Eerst een beetje mails gelezen, dan twee en een half uur geslapen, dan een lang bad genomen en dan was het tijd om de kinderen af te halen. Niets doen dus, genieten en uitrusten.

Want dat uitrusten was wel nodig na deze week: twee avonden vergaderen, één avond een verjaardagsfeestje/diner en gemiddeld 5u per nacht geslapen. Dat dutje heeft enorm deugd gedaan en dat bad nadien, puur genot. Volledig ontspannen was ik.

Ne keer zo, dat mag ook hé.

Alleen

Vanavond alleen thuis met de kinderen. Michel is nog eens op pad met zijnen besten maat.

Toen ik het mij deze ochtend herinnerde en hij ging vertrekken, zei ik dus ‘tot morgen’ waarop hij mij zweerde dat hij vanavond ging thuis zijn. Ik heb hem dus gevraagd om realistisch te zijn: als hij afspreekt met R. is hij nooit thuis op dezelfde avond, tenzij R. niet teveel gedronken heeft en hem nog in het holst van de nacht (of ochtend) naar huis brengt.

Ter elfder ure heb ik in de vroege avond nog een uitnodiging gekregen om naar het toneel te gaan, maar gezien geen babysits beschikbaar waren op zo’n korte tijd (ik had één uur), heb ik dus maar vriendelijk bedankt. ‘k Vond het wel fantastisch dat ze aan mij gedacht hadden, daar niet van.

Dus zit ik vanavond in mijn zetel, onder twee dekentjes. Niet omdat het hier zo koud is, maar omdat ik dat gewoon zeer gezellig vind. Kijk ik naar de programma’s die ik wil zien en zap ik wanneer ik wil zappen.

Zo’n avondjes alleen, ik kan daar dus ook echt van genieten hé.

Opluchting

Kerst- en nieuwjaarskadoos, dat is elk jaar serieus stress. Niet alleen omdat het een serieuse hap uit het budget is, maar ook: zoeken en doen en overwegen en afwegen van wie wat wel al dan niet leuk zou vinden en dan hopen op de avond zelf dat ‘men’ er ook effectief content mee is. En het gebeurde dus weleens dat ge de teleurstelling op de gezichten zag, hoe goed men ook dacht dat weg te steken.

Langs mijn kant van de familie hadden we het budget al een paar jaar geledens serieus beperkt, op twee vlakken. We zijn met drie koppels en elk koppel kocht iets voor één ander koppel voor een maximum budget. Ofwel werden er dus twee kado’s gekocht (één voor man, één voor vrouw) ofwel werd een kado voor het koppel gekocht, dat werd overgelaten aan de koper. De kinderen werden ook zo evenredig mogelijk verdeeld en vanaf dit jaar is dat nog makkelijker: elk koppel ‘krijgt’ drie kinderen toegewezen en zij krijgen elk een kadootje (of meer) ook voor een maximum bedrag. Tot slot kochten we dan één gezamenlijk kado voor mijn vader waarbij elk koppel rbijdroeg. Uiteindelijk viel het kadootjesgeld dan nog mee.

Langs den anderen zijnen kant werden er geen beperkingen gesteld: noch kwa prijs, noch kwa aantal. Wat er dus op neerkwam dat iedereen voor iedereen kadootjes kocht. Als je er dan rekening mee houdt dat we daar toch gemiddeld met 7 volwassenen zijn op oudejaar en dan nog eens 2 extra op nieuwjaarsdag, plus nog de kinderen (dit jaar voor het eerst 6 in totaal), én als je er rekening mee houdt dat den anderen nogal uit de bocht kan gaan als het op kado’s geven aankomt (hij doet niet liever), dan is dat een serieuse aderlating.

Een paar weken geleden belde mijn zus: of ik al iets gekocht had voor de volwassenen? Neen, nog geen tijd gehad. Ik had dat voorzien voor tijdens de vakantie, wegens dat de laatste werkweken ongelooflijk druk waren met zeer stricte deadlines. Of het dan geen goed ideen zou zijn om die volwassenkado’s gewoon over te slaan en alleen iets te kopen voor de kinderen? I couldn’t agree more. Weg stress van zoeken, kijken, vergelijken en afwegen. Winkel in- en uitlopen en uiteindelijk met iets buiten te komen in de hoop dat de anderen er even content mee zouden zijn. Als de weerga werd dan bij de schoonfamilie ook besloten om perk en paal te stellen aan het kadokopen dit jaar.

En zo waren er gisteren een bende gelukkige kinderen en een hoop opgeluchte volwassenen. We hadden één uitzondering gemaakt: wel nog een kado voor mijnen papa. Niet alleen omdat het onze papa is, maar eigenlijk ook omdat het op tweede Kerst zijnen verjaardag is.

Wij hebben een fantastische avond doorgebracht met heel veel babbelen en zeer lekker eten en eerlijk gezegd, ik heb het absoluut niet gemist om geen kadootje(s) te krijgen. We waren het zelfs zo erg uit het oog verloren dat we bijna vergeten waren om papa zijn kado te geven.

Zo gans de familie samen en genieten, meer moet dat niet zijn voor mij om een fantastische Kerst(avond of oudejaar) te hebben. Hopelijk hadden jullie een even aangename avond en sowieso: nog een heel zalig Kerst gewenst.