San’s Weblog

Om het gezelschap aan te vullen, zonder het volledig te maken, want er ontbreken nog mensen, niet in het minste fotograaf Charles die, zoals altijd, achter de lens staat in plaats van ervoor.

Het was eigenlijk een ongelooflijk fijne middag/namiddag. Eerst volledig per toeval Ivan, Nele, Lena en Zita tegengekomen in de Lange Munt. Samen naar Bloch gewandeld waar we, een uur later, afgesproken waren met Els en Veerle. Zeer lekkere pizza gegeten (hij ziet er niet echt uit maar smaakt gewoon heerlijk), gezellig gebabbeld en ik heb de kleine Zita mogen vasthouden.

Na drie kwartier kwam Charles erbij een een klein half uurtje nadien doken Els en Veerle ook op, bijna onmiddellijk gevolgd door Lien en Janne. Nog koffies en chocolademelk gedronken (échte ongelooflijk lekkere chocomelk hebben ze daar, zo met échte melk en échte gesmolten chocolade ipv poeder) en een koekske/cake gegeten en de kleine Janne mogen vasthouden en uiteindelijk zijn ik en de kinderen daar pas drie uur later buiten gegaan.

Na de Veneziana zal er nu nog een Gents monument verdwijnen (en dan nog één: de kaaswinkel van daar schuin over, Peeters, houdt er ook mee op) en mijn hart bloedt bij die gedachte. Tijden veranderen maar niet altijd ten goede.

Net terug van het feestje van vriendin E. in Au Bain en een prachtige avond gehad.

Eerst gaan eten in Il Mezzogiorno met vriendin B. en de wederhelft. Daarna met vriendin B. naar het heel geslaagd feestje: goede muziek, zeer leuk gezelschap, veel gebabbeld en gedanst en als kers op de taart: een fantastisch uitzicht.

Waar anders dan in Gent kijk je één richting uit en heb je een zeer mooi zicht op de verlichte jachthaven en als je de andere kant uitkijkt een fantastisch zicht op één van de mooiste zwembaden die ik ooit zag, om nog niet te spreken van de ruimte/café/zaal zelf die echt heel sfeervol en aangenaam is.

Soms is het gewoon genieten van waar je bent. Vanavond was zo’n avond en dan ben  ik zooo blij dat ik hier in deze prachtige stad woon.

Toen ik deze namiddag met de kinderen in het centrum was om een kadootje te kopen voor het communiefeest van Y. morgen, besloten we onze (geslaagde) zoektocht te eindigen met een ijsje.

Ik had zin in een uitgebreid ijsje en dus dacht ik: waar anders dan de Veneziana! Wij daar dus naartoe.

Maar wat bleek toen wij daar aankwamen: shock ende horror, de Veneziana is gesloten. Niet gesloten voor een paar dagen, of voor de wekelijkse sluitingsdag. Niets van.

Gesloten voor eeuwig en altijd. Voorgoed. Het is gedaan. Fini. Schluss. Over and out.

Er stonden zetels en allerlei bric & brac in de voormalige winkel, niets meer tafels en stoelen.

Voor velen zal dit geen echt nieuws meer zijn en als ik er goed over nadenk had ik het al moeten weten.

We zijn er de laatste maanden al verschillende keren gepasseerd en op gelijk welk ogenblik van de dag was het gesloten. Maar ik hield nooit bij wanneer we er juist passeerden en dus stond ik er niet echt bij stil.

Nog een instituut van Gent dat gesloten is. Snif.