San’s Weblog

In principe is het schooljaar eigentlijk, feitelijk pas deze namiddag afgelopen. Vandaag was het immers de allerlaatste dag van de buitenschoolse activiteiten: brevettendag op de turnclub.

Deze ochtend mocht Jan zijn brevet halen. Om 9u waren we ter plaatse. Jan ging zonder problemen op het bankje zitten en dat is niet altijd het geval. Hij mocht zelfs een oefening voortonen en trots dat hij was. Daarna was het dus voor echt en hij deed dat zeer goed (uiteraard!), net zoals alle andere kleutertjes.

Zelie mocht in de namiddag haar ding doen. Even een valse start genomen toen we vertrokken want toen we er bijna waren merkte ik op dat ze al haar tuigen vergeten was. Rechtsomkeer naar huis dus met als nadeel dat we wel nog op tijd waren voor de oefeningen, maar te laat om nog (veel) te kunnen oefenen.

Maar de oefeningen gingen goed, had ik toch de indruk. De jury was blijkbaar niet zo overtuigd en Zelie is dus serieus teleurgesteld, wat ik verwacht had. Nochtans heeft ze het goed weggestoken, tot vanavond. Een half uur nadat ze naar bed was gegaan is ze wenend weer buitengekomen omdat ze verdrietig was over dat brevet.

Ze is haar tuigen weer vergeten, deze keer in de turnclub, dus we zullen overmorgen mogen teruggaan om ze te zoeken (en hopelijk heeft niemand ze meegenomen). Met een beetje geluk zien we iemand die gejureerd heeft en kunnen we dan om een woordje uitleg vragen. Zoniet, dan gaan we moeten wachten tot na de vakantie.

Maar het was haar verjaardag vandaag (hoera! 9 jaar!) en dus zijn we na het turnen nog eens tot Oudenaarde gereden om iets te drinken en eten met pepe (mijn papa dus), om tante Sofie en nonkel Andy te zien en de neefjes, om nog een beetje uit te waaien en af te reageren. Het was geen ideale verjaardag, maar één van de komende dagen maken we dat wel goed, driedubbel zelfs. We hebben er nu eindelijk de tijd voor.

Vanavond en morgennamiddag is het het turnfeest van Zelie en Jan. Dat is zo’n jaarlijks feest waarbij dan de verschillende groepen tonen wat ze zoal geleerd hebben. Dit is het eerste jaar dat wij daar naartoe gaan. De vorige jaren vierden we dat weekend altijd de verjaardag van mijn neefje en dat hadden wij al maanden op voorhand toegezegd.

Dit jaar was anders. Ik had nog niets geen nieuws gehad van mijn broer toen de eerste berichten van het feest binnenkwamen. Toen een dolentousiaste Zelie dus vroeg of ze mocht meedoen dit jaar kon ik niet anders dan ‘ja’ zeggen.

En dus zaten we vanavond voor de eerste voorstelling ter plaatse en ik moet zeggen: ik was serieus onder de indruk. Niet dat alles perfect was en topklasse, maar het hele gebeuren, de verhaallijn die erin zat, de organisatie en coördinatie van iedereen en alles, de inzet en het enthousiasme van alle kinderen. Bij sommige van de optredens (en niet alleen die van mijn eigen kinderen) kreeg ik zowaar een krop in mijn keel en er zijn er daar een paar kinderen bezig in de competitie die zeer goed bezig zijn, echt wel topklasse.

Morgennamiddag nog eens. Ik zou zeggen, als ge niets te doen hebt, kom die kinderen maar een hart onder de riem steken: Arena van Vleteren, Lange Violettenstraat, om 14u30.