San’s Weblog

En zo is vaderdag nog eens achter de rug.

In tegenstelling tot vorig jaar ben ik dit jaar een betere dochter geweest. Geloof het of niet, maar vorig jaar was ik zelfs vergeten mijn papa te telefoneren. Mens, heb ik mezelf toen voor het hoofd geslagen. Slechte dochter, San. Foei!

Dit jaar zou mij dat dus niet overkomen en het is mij gelukt ook. Wauw. Prestatie (niet dus). Voor vaderkesdag dit jaar hebben wij (den anderen en ik dus) mijnen papa gisteren uitgenodigd voor een etentje in een restaurant naar zijn keuze. Het enige dat hij moest doen was reserveren voor drie, en dat heeft hij gedaan.

Het werd een heel gezellige avond in de Wine & Dine met heel lekker eten. Een goede drie uur gekletst bij voorgerecht (twee maal garnaalkroket, één tonijn carpaccio), hoofdgerecht (één gebakken sint-jacobsschelpen, één tournedos en één kabeljauw) en dessert (twee dame blanche en één frambozensoep met vanilleijs) en afgesloten op het appartement van mijn vader voor koffie.

Vandaag tijd dan om de andere papa’s te vieren. Eerst en vooral mijn wederhelft en de vader van mijn kinderen die ook eens in de bloemetjes mag gezet worden. Dit jaar was ik heel tevreden van mijzelf want ik had een kadootje gevonden waarvan ik toch wel zeker dacht dat 1. hij het nog niet had en 2. hij er content van ging zijn. En het is gelukt. Jeej! Want geloof mij vrij: een kadootje vinden voor den anderen waar hij echt content van is én dat geen stukken van mensen kost, is geen sinecure.

Deze middag zijn we dan gaan eten bij mijn schoonouders, schoonpapa een dikke proficiat gewenst en een kadootje gegeven (uiteraard een vondst van den anderen) en hebben daar dan de rest van de dag doorgebracht. Zoals altijd heel lekker gegeten, wreed aangenaam gezelschap en lekkere taart als toetje (onze bijdrage tot de maaltijd). Zo van die namiddagen die puur genieten zijn. Altijd leuk.

Einde vaderdag 2008. Op naar volgend jaar.

Michel heeft mijn nieuwe nichtje nog niet gezien en toen ik hem donderdag vroeg wanneer hij dacht tijd te hebben, zei hij zaterdag. Vandaag dus.

Maar de voormiddag zat al vol en in de namiddag ging ik bezoek krijgen van mijn vriendin die ik al een paar jaar niet meer gezien heb en vorige week toevallig tegen het lijf liep, dus de vraag stelde zich: wanneer juist? En toen kreeg ik een ‘briljant’ idee.

Ik stuurde een mailke naar onze babysitprovider (niet haar belangrijkste functie, die functie is die van ‘vriendin’, maar in odergeschikte orde dus wel) of er daar iemand ter beschikking was. Gelukkig kwam er positief antwoord. Vervolgens telefoneerde ik naar mijn vader om te vragen of hij wou gaan eten met ons, zaterdagavond, wegens dat wij morgen, op vaderkesdag al andere plannen hebben. Gelukkig kwam er ook een positief antwoord.

Zo gaan we dus deze avond op babybezoek: gewoon den anderen en ikzelf, zonder kinderen, zonder drukte. Even een glaasje gaan drinken op de gezondheid van het nichtje, een klapke gaan doen en daarna op het gemak vervroegd vaderkesdag gaan vieren met mijn papa. Onze traktatie.

Ik kijk daar zo al naar uit.

Om 7u was Louis wakker en stond hij aan ons bed: kadootjes voor vaderdag, fluisterde hij opgewonden.

Eén kadootje had hij onder ons bed verstopt (een spiegeltje) het ander lag beneden samen met dat van Zelie en Jan en mij.

Zelie was ondertussen naar beneden de andere kadootjes gaan halen en twee minuten later stond ze er ook.

Even geaarzeld of ze Michel wel mochten wakker maken maar het enthousiasme en de anticipatie op hun gezicht deden me rap Michel aanporren: wakker worden, gelukkige vaderdag.

Ik kan niet zeggen dat hij het wreed kon appreciëren maar de kinderen des te meer. Hij heeft gelukkig wel het nodige enthousiasme kunnen opbrengen voor hun kadootjes vooraleer weer in slaap te vallen.

Eens dat hij wakker was zijn we gaan sangria-aperitieven op het buurtfeest achter ons deur. De kinderen deden (uiteraard) mee aan de stoepkrijtwedstrijd en Louis was zelfs bij de winnaars: drie tekeningen werden als mooiste uitgeroepen en Louis zijn dinosaurus was er één van. De drie ‘winnaars’ mochten als eerste een prijs kiezen, daarna was het de beurt aan alle andere kindjes.

En dan was het een geluk bij een ongeluk voor mij dat Michel zijn ouders niet thuis waren zondagnamiddag: zo moesten we niet kiezen bij wie van onze vaders we vaderdag zouden vieren.

Gisterennamiddag zijn we dus naar Oudenaarde getrokken om gelukkige vaderdag aan mijn papa te wensen. Gezien mijn papa bij mijn zusje eet in het weekend zijn we daar naartoe getrokken.

Wij zaten gezellig in de tuin maar eigenlijk vooral zonder papa: de wereldbeker is begonnen en mijnen papa zal dus de komende maand heel veel voor de TV zitten. Gisteren was geen uitzondering. Maar we hebben toch een beetje kunnen kletsen tijdens de pauze en toen de match gedaan was.

De kinderen zaten in het zwembadje te spelen en onder crazy Daisy te lopen.

Great fun for everyone.