Maar deze laatste dagen toch in schoonheid kunnen afsluiten, te beginnen met gisteren.

Een zalige namiddag, gespendeerd met de jongste dochter aan tafel, buiten, met voorbereidingen te maken voor het avondeten, want we kregen leuk bezoek. Anna schepte pitten uit kleine tomaatjes om die daarna te vullen met garnaaltjes. Ze haalde mosseltjes uit de schelp, die ik er daarna weer inlegde met een ’streepje’ kruidensaus erover, we sneden tomaatjes en (buffel)mozarella en mengden die met basilicum, zout, peper en olijfolie, om dan ’s avonds op gedroogd-toast stokbrood te leggen (stokbrood in de oven gedroogd nadat het ingesmeerd was met een mengeling van olijfolie en gedroogde basilicum). Enfin, een heel gezellige namiddag met een dochter die doodcontent was dat ze zoveel kon meehelpen (ze doet dat zo graag, Anna, en als er messen aan te pas komen, kan ze dat dus nog niet echt) en een mama die blij was met de hulp en het gezelschap.

Een zalige dag ook omdat de andere dochter doodcontent terugkwam van haar weekend met het koor en orkest van de school. Ze glunderde gewoon. Zalig om zien dat ze zich zo goed gehad had.

Een zalige avond omdat we in zeer goed gezelschap verkeerden en honderduit konden bijpraten.

En vandaag er nog eens extra van genoten, want de drie jongsten hadden nog een extra dagje vrij waardoor ik ook nog een dagje verlof had genomen. We trokken in de voormiddag naar de Blaarmeersen, waar er ontgoocheling was omdat de glijbaan niet meer in werking was (het is 3 oktober hé kindjes, de zomer is voorbij … eigenlijk) maar waar we ons toch zeer goed geamuseerd hebben in de Krekenplas met water en ongelooflijk veel zon.

Waar we de rest van de namiddag, in afwachting van de thuiskomst van Zelie die wel school had, doorbrachten op ‘ons’ terras, leuk spelend en (ikzelf) een boek lezend. Waar we nog een laatste keer genoten van het buiten eten op straat en nog eens bleven praten met de buren.

Vanaf morgen keert het weer. Ik hoop dat ‘ze’ zich nog eens goed vergissen, want dit zalige weer mocht voor mij toch nog even blijven duren. Langs de andere kant: er hangen daar kleren in de kleerkast serieus stof te vangen. Tijd om die ook nog eens boven te halen.

Zoals de voorbije jaren ging het weer veel en veel te snel. Vele plannen had ik gelukkig niet gemaakt op voorhand, denkende aan de voorbije jaren. Toen werden plannen gesmeed en niet uitgevoerd en dat had verdrietige kinderen tot gevolg. Dit jaar was het plan: geen plannen maken, zien wat er gebeurd, hoe we ons voelen, welk weer het is, … en dan zien we wel wat we doen.

En neen, geen twee maanden thuis geweest zoals de afgelopen jaren. Wel twee maal twee weken en veel lange weekends en zo bleef het vakantiegevoel wel hangen gedurende twee maanden.

En morgen begint het nieuwe schooljaar. De kleuters zijn hier de deur uit. Anna gaat naar het het eerste leerjaar, Jan naar het tweede en Louis naar het vijfde leerjaar. Zelie mag ook een nieuw avontuur beginnen in de humaniora.

Het zal kriebelen morgen.

Vanavond nog eens een zeer aangename avond met de buren op ‘ons’ terras doorgebracht. Deze namiddag nog een babbelke geslaan op het plankier met de buurvrouw, zalig in de zon, net voor ik de kinderen van de opvang moest halen, en toen vroeg ze of wij vanavond ook zouden buiten eten. Een aanbod dat ik niet kon afslaan.

Dus kookte Michel vanavond terwijl ik met Louis weg was en kon ik, toen we terugkwamen, gewoon mijn benen onder tafel schuiven en genieten van het eten en het gezelschap. Daarna de kinderen een voor een naar bed gestuurd en nog na blijven babbelen met de buren.

Een zalige avond wat het weer betrof, ideaal, en het gezelschap was nog idealer. Echt jammer dat er morgen weer gewerkt moet worden in plaats van te kunnen uitslapen. C’est la vie!

Maar het was leuk. Maar drie echt slechte dagen gehad, als in dagen-met-regen waardoor we niet op het strand konden zitten, en voor de rest variërend dus zeer goed (eerste week) en aangenaam (tweede week). De goede dagen zaten we aan het strand, op één dag na, dan zaten we in Plopsa, de slechte dagen werden nuttig (was)/aangenaam (bezoek vriendin/zwemmen in overdekt zwembad) besteed.

Ondertussen weet ik ook hoe ze in de jaren ‘80 aan hun ‘big hair’ kwamen: gewoon een uurtje rondlopen aan zee dus en klaar is kees. ‘t Is dat ik van nature al een serieuse kop haar heb, maar na een dagje zee was het gewoon hilarisch.

En zand is zeer aangenaam om op te zitten, maar veel minder om in uw bed te hebben, maar uiteindelijk viel het nog mee, zeker als je voor het slapengaan eens goed over de lakens wrijft.

Twee weken geen internet (enfin, voor mij toch niet, voor den anderen blijkbaar wel, dus meer details kunnen jullie daar lezen) én geen TV en ik heb het niet gemist. De kinderen daarentegen …

We kregen ook bezoek en dat was heel fijn: die ene vriendin die op die dag kwam waarop we heel slecht weer hadden, maar dat losten we gedeeltelijk op door lang op restaurant te blijven plakken en daarna gewoon het gesprek op het appartement voort te zetten

De neef die langskwam met de kindjes op een dag waarop ongelooflijk slecht weer voorspeld was, maar het bleek een zeer mooie dag te zijn: warm genoeg om aan het strand te kunnen zijn en geen druppel in de verre omgeving te bespeuren. De kinderen speelden in de zee en groeven putten in het strand en meer moest dat niet zijn voor die gastjes. En net voor ze naar huis gingen bleek er op de dijk nog een dansding te zijn voor de kinderen.

De andere vriendin die langskwam een waarmee we op strand zaten bij een aangename warmte maar een veel te harde wind om leuk te zijn. Maar aangezien de kinderen in de zee speelden mertken zij niets van die zand’storm’ en bleven de mama’s dan maar stoïcijns zitten om op de (papieren) bloemenwinkel te passen.

De vriendin die twee kilometer verder zat met haar twee kinderen en waar we dus ook een paar keer mee afgesproken hebben zodat de kinderen konden samenspelen en de mama’s gezellig konden babbelen.

Behalve op het strand uithangen, waren er ook nog activiteiten op de dijk, waarvan vooral die voor de kinderen in de gaten werden gehouden: een optreden van een clown, een kinderdisco in de vooravond (op één van die dagen dat het zeeeeeer slecht weer was en dan plots, op het moment dat de disco begon, brak de zon door. Toen we naar huis teruggingen begon het weer te regenen. Prachtig toch), WTV die een ganse namiddag langskwam met een aantal partners en -tig activiteiten, een dans/creanamiddag, …

Morgen nog een rustdag en daarna zit het er weer op qua vakantie. Er zullen hier en daar nog wel een paar dagen genomen worden, maar het ‘groot’ verlof zit erop voor dit jaar. Het aftellen kan weer beginnen.

Maar vandaag mocht ik uitslapen en dat deed ik dan ook. Wel vroeg wakker geworden, maar dan zalig beseffen dat ik er echt niet uitmoest, mij omgedraaid en nog wat verder geslapen.

Daarna lekker lang in pyjama rondgelopen, op het gemak geontbijt/gelunched (want zo laat was het dan wel dat het eigenlijk een brunch werd) en dan met de kinderen en vrienden naar het dokstrand gegaan. Bleek, toen we ons daar geïnstalleerd hadden, dat de zon ook net toegekomen was, dus met die twee aanwezig konden we ons geen beter gezelschap wensen.

Een beetje later op de namiddag dan bij vriendin B. langsgeweest, nogmaals met de kinderen, want onze kinderen komen goed overeen, dus dan is dat plezant zowel voor de kinderen als voor de volwassenen. We hadden elkaar niet meer gezien sinds het begin van de vakantie, dus er was veel bij te praten.

Lekker op het gemak dan naar huis en, het is toch vakantie, mij niet opgejaagd om te zorgen dat er eten op tafel stond: het is niet alsof we morgen vroeg moeten opstaan.

Na het eten hebben de kinderen hun valiezen gemaakt (die van den anderen en mij zullen voor morgen zijn) en nu gezellig nog een beetje voor de TV hangen en straks niet te laat gaan slapen.

Morgen zijn we den bos in, of beter: gaan we naar zee, en ik kijk daar zo wreed naar uit. Vrijdag nog langs De Sleghte gepasseerd om een resem boeken in te slaan, want veel internet zal er daar niet zijn. Ik twijfel zelfs nog of ik de computer zelfs ga meenemen. Misschien wel om ’s avonds af en toe hier iets te schrijven en dan ‘en masse’ te publiceren als we terugzijn? Ik weet het nog niet. Jullie zullen dat dan wel binnen 14 dagen zien. Ondertussen is de huisoppas en poesverzorging ook geregeld en kunnen we dus met een gerust hart vertrekken.

Nog eens echt vakantie … het is drie jaar geleden dat we zo nog eens een tijdje met ons gezin eruit geweest zijn en mens, dat zal deugd doen. Tot later.

En dan kon de vakantie beginnen. Eerst naar huis, wachten op de twee vriendinnetjes E. en L. (van respectievelijk Jan en Louis) die vanavond kwamen logeren en dan koken voor de hele bende.

Ondertussen zit iedereen in bed en is het (eindelijk) rustig, maar ik moet zeggen, ze zijn braaf geweest. Normaal gezien, als vriendin E. komt logeren en Jan en zij gaan slapen, dan is het meestal nog een hele tijd ambiance. Vandaag waren ze uitzonderlijk stil. Hetzelfde later met L. en Louis. Altijd leuk zo.

Morgennamiddag gaan vriendinnetjes E. en L. dan naar huis om ‘vervangen’ te worden door de schattige overbuurkindjes.

De vakantie wordt ingezet met veel kinderen in huis. Kan niet beter, zou ik zo zeggen.

Ik had mij voorgenomen NIETS te doen vandaag, behalve dingen uitsluitend voor mijzelf. Die dingen, daar vielen onder ’slapen’ en ‘lezen’.

Het eerste deel van de dag is volledig verlopen zoals ik het wou: ik heb namelijk geslapen tot 13.15u. Wel wakker geworden om 9.15u en wakker gelegen tot iets na 10.00u, maar dan toch weer in slaap gevallen en wakker geworden om 12.15u om nog even mijn ogen te sluiten en ze weer open te doen om 13.15u. Opzet 1 was dus duidelijk gelukt

Opzet 2 al veel minder: in mijnen zetel zitten en lezen.

Ik ben wel beginnen lezen, maar toen kwam vriendin I. langs (waar ik gisterenavond was voor een ongelooflijk leuke en gezellige vrouwenavond en ook een zeer late en eigenlijk niet volledig nuchtere, maar dit terzijde) met mijn handtas en bleef dan een beetje plakken wegens dat we nog steeds veel te vertellen hebben en haar man en zoonlief in de Fnac zaten en ze dus tijd had om te blijven plakken.

Eens de vriendin weg was moest ik met Jan naar de Colruyt want papa had hem beloofd dat hij een nieuwe boekentas kreeg … vandaag! En hem uitleggen dat die boekentas toch niet dringend was wegens dat de vakantie pas BEGONNEN was … Als jullie den anderen een beetje kennen, dan hoef ik alleen maar te zeggen dat Jan een aardje naar zijn vaartje is, dus dat was geen avance.

Terug van de Colruyt heb ik mij toch nog een half uurtje kunnen zetten om te lezen terwijl Anna naast mij krijtte (want ik zat op straat) en toen waren de buren er en was het gedaan met lezen.

Maar kijk, ondanks dat ik niet volledig heb kunnen doen wat ik wou, was het toch voor 90% een vakantiedag, dus missie geslaagd, zou ik zo zeggen (en nu ga ik nog een beetje met de buren kletsen, want ondertussen hebben we samen met de buren – op straat – gegeten en nu blijven we nog wel een tijdje babbelen).

En toen was het plots 15u en beseften we dat we eigenlijk toch nog dingen moesten doen.

Eén ervan was naar het SMAK gaan voor ‘Verboden boven de 18′. De kinderen hebben alle vier een kunstwerkje gekozen in een recordtijd: ik zat nog niet goed en wel neer of ze waren al terug. Ik ben zeer benieuwd wat het geworden is, maar we zullen tot augustus moeten wachten vooraleer we het weten.

Daarna moesten we nog langs de kampeershop passeren: Louis zijn sandalen waren al volledig kapot (na amper 2 maanden) en Zelie kon moeilijk met haar mooie sandalen op scoutskamp, dus een stevig paar voor elk was nodig.

Op de laatste moment van de dag gingen Zelie en ik dan nog rap de stad in: zij voor haar verjaardagscadeau die zij nog van ons tegoed had, ik voor een accessoire voor onder mijn kleedje dat ik morgen naar een trouw wil aandoen. We hebben ons nog serieus mogen opjagen om op tijd in de tweede winkel te geraken, maar beide doelen zijn bereikt geworden.

Wat begon als een zeer rustige dag is dan toch nog druk geëindigd maar we hebben toch alles gedaan gekregen wat we wilden doen.

Geen plannen meer, dus gewoon naar huis geslenterd om te zien wat we konden doen om uit te rusten.

Toen we thuis kwamen, kwamen de buren ook net thuis. Het resultaat was dat we daar allemaal de rest van de namiddag gezeten hebben: de kinderen aan het spelen, Zelie en ik aan het babbelen en koffie drinken.

De vakantie is goed begonnen. Jammer dat ik dit jaar geen 2 maanden kan thuisblijven, maar we gaan ons toch amuseren tussendoor.

Het zijn kinderen, geen monsters, en een paar weken samen thuis zijn is alleen maar genieten (en ook af en toe u inhouden om ze niet met hun kop tegen de muur te klakken, maar soit).

Ik verschiet er altijd van hoe snel het gaat en dat we uiteindelijk nooit alles hebben gedaan wat we gezegd hebben dat we gingen doen.

Dus volg de goede raad van Mme Zsazsa: niet opjagen, rustig blijven, afwachten en genieten. Everything’s going to be allright.