San's Weblog

Ha! Het ene lange weekend zit er nog maar pas op of het andere begint al en voor mij al binnen een paar uurtjes.

Zalige gedachte. Nu nog hopen dat de weergoden mee willen.

Jaren aan een stuk niet op reis geweest, maar nu weer de smaak te pakken. Eerst vorige zomer, onze eerste, echte gezinsvakantie naar Kos. Vorige dinsdag zijn we voor drie/vier dagen vertrokken naar Nederland.

Veel doen we zo niet als we ‘op vakantie’ zijn. Vooral rondlummelen. Anna is nog niet oud genoeg om echt veel dingen mee te doen en uiteindelijk ‘doen’ we al genoeg als we thuis zijn. Voor impressies en foto’s, één adres.

Maar het heeft deugd gedaan, er zo een paar daagjes tussenuit. Geen TV gekeken (alleen de kinderen, ’s ochtends, kwestie om onszelf toch een uurtje meer slaap te gunnen), geen internet (ikke toch niet: 119 mails te lezen – in Gmail, wat dus inhoudt dat er veel meer zijn), maar wel gelezen, gezwommen, mini-golf gespeeld/gekeken, gekookt, …

In het terugkeren vandaag nog een kleine omtoer gemaakt langs mijn broer (NVN Natuurfotograaf van het jaar 2009 - algehele winnaar! mensen! mijn broer! wijs hé). Hij was weliswaar niet thuis, maar zijn vrouw en zoontjes wel en we hebben nog wat kunnen bijbabbelen wegens dat mijn schoonzus er maandag niet had kunnen bij zijn.

Eens in België toch wel een uur vertraging gehad wegens file, maar we waren nog steeds op vakantie, dus, who cares

En nu is het voorbij. De wasmachine heeft al goed zijn werk gedaan. De meeste kinderen zitten nu in bed en morgen is de vakantie zo goed als al voorbij wegens dat de kinderactiviteiten alweer beginnen.

De tijd, die vliegt.

Vandaag begon voor mij ook de Paasvakantie. Enfin, dat was de bedoeling. Maar er was nog iets binnengekomen op het werk dat ik gisteren moest afhebben, of beter, dat toch niet kon wachten tot na de Paasvakantie en dat ik dus gisteren wou afhebben, en dat was niet gelukt.

Gisteren alleszins de eerste voorstellen gemaakt, overlegd, verbeterd, nog overlegd en dan alles op de computer opgeslaan zodat ik dan vandaag de definitieve versie kon maken. Vandaag, ja, en niet gisterenavond want gisterenavond had ik al plannen.

Toch iets langer geslapen deze ochtend, gezellig ontbeten met de kinderen en terwijl de kinderen hun spelletjes speelden heb ik mij aan mijn voorstel gezet. Alles uitschrijven, nalezen, updaten, berekenen en invullen en tegen ’s middags was het in orde. Alles doorgestuurd naar de collega op het werk en zo kon mijn vakantie samen met het middageten eindelijk beginnen.

Uitstel is niet altijd afstel, nietwaar.

Ik kijk eigenlijk altijd uit naar de vakantie, al was het maar om de zaterdagdrukte te vermijden. Tijdens de vakanties sluiten de clubs ook hun deuren voor een welverdiende rust en dus geniet ik dan mee van die rust.

De vakantie voor de clubs gaat meestal maar in na het eerste weekend. Dus in plaats van de vakantie te kunnen beginnen op vrijdagavond na school, moeten we meestal wachten tot zaterdagavond. Maar het tweede (en derde soms) weekend is alles dan gesloten en moet ik mij dus niet haasten.

Deze vakantie is anders want er is geen rustweekend. De turnclub heeft besloten om het eerste weekend geen les te geven en dus wel het tweede. De scouts hebben vandaag meegedeeld dat er volgende week dan toch een vergadering is en de zwemclub had vandaag nog les, maar volgende week niet.

Geen even drukke weekends dus, maar ook geen rustweekend deze vakantie.

Och ja, met alle geplande activiteiten deze vakantie zal er van rusten toch niet veel in huis komen.

Om 16u deze namiddag is de vakantie voor mij begonnen. De kerstvakantie dus, want op mijn werk krijgen wij dat er gewoon kado bij, de kerstvakantie, zo bovenop onze ‘gewone’ vakantiedagen.

Uiteraard heb ik er nog niet van ‘genoten’ in de zin van vakantiedingen te doen. Want uiteindelijk was het een gewone werk- en schooldag en morgen is het nog school dus de routine blijft nog even. Maar ik heb al wel genoten van de gedachte.

De gedachte van ‘twee weken weken vakantie’ of om meer accuraat te zijn: een volle 17 dagen. Geen stress, geen deadlines, geen wekker (behalve morgenochtend dus nog een laatste keer), … Ge hebt geen gedacht hoe welkom dit nu allemaal is.

Morgen is er ook nog, voor het derde jaar op rij, de Kerstdrink op school, waarmee we de school afsluiten voor de Kerstvakantie en daar kijk ik ook naar uit. Een ideale manier om nog eens bij te kletsen met de andere ouders en in schoonheid het jaar uit te gaan, dus wie weet, tot morgen?

Kijk zie, het is bijna vakantie en dat zal nodig zijn.

Anna loopt doodvermoeid na bijna twee maanden school. Het kan ook moeilijk anders want tijdens de week doet ze geen middagdutje meer en in het weekend maximaal één dag op twee.

Zelie heeft de laatste weken constant hoofd- en buikpijn. Dus gisteren naar meneer doktoor geweest en we gaan eens een fotooken van haar hoofd laten maken, om zeker te zijn dat het geen sinusitus is. Morgen eens kijken voor de openingsuren en dan bellen voor een afspraak op de radiologie. Waarschijnlijk vrijdag dus al. Als het dat niet is, dan zal de vakantie de break zijn die ze nodig heeft om een beetje op adem te komen.

Jan en Louis hebben er iets minder nood aan, alhoewel ik vermoed dat Jan ook opgelucht zal zijn met de vakantie. Louis lijkt zich de laatste weken meer op zijn gemak te voelen op school, maar hij kijkt ook uit naar de vakantie.

En voor mij kan ze niet rap genoeg beginnen, de vakantie. Nog twee werkdagen en dan zit het er er voor mij op. Het stadium van oververmoeidheid ben ik al lang voorbij, dus de komende twee weken zijn meer dan welkom.

Bijna vakantie. Joepie!

Binnen een uur is de vakantie officiëel volledig voorbij. Binnen een uur, want dat is de tijd dat Zelie eindelijk ook naar bed gaat.

Het was een goede vakantie maar ik ben blij dat ze erop zit. Twee maanden dag in dag uit thuis met de kinderen. Het laat mij nog maar eens beseffen dat het huismoederschap niet aan mij besteed is. Ik kan er van genieten zolang het duurt, maar ben toch zo blij dat er een einde aan komt.

Morgen om half zeven op en dan begint de mallemolen van school-werk-school-thuis opnieuw. Juij!

Routines zijn er om in ere gehouden te worden, of soms juist niet, maar dit geheel terzijde.

Ondertussen zijn we al 30 uur terug thuis en is alles bijna opnieuw in het oude patroon teruggevallen. Het oude vakantiepatroon wel, nog niet het oude schooljaarpatroon, dus dat moet nog ingevoerd worden.

Gisteren was ik zo ongelooflijk moe, dat ik al om half elf in mijn bed zat en geslapen heb als een roos tot 7u deze morgen. Niet dat ik dan opgestaan ben: ik heb mij nog eens gedraaid en plots was het dan 9u. Zalig lang geslapen dus en ik voel mij geen greintje moe meer, joepie!

Het is nu dus zaterdagvoormiddag, bijna middag, en de valiezen zijn allemaal geleegd en de dingen staan bijna allemaal terug waar ze moeten staan. De tweede machine is aan het drogen en de derde was zit in de machine as we speak. Een vierde machine ligt klaar om ingestoken te worden. Het wasschema is dus ook in orde. Als alles droog is wordt alles mooi in de manden gestoken en deze namiddag nog naar de strijkster gebracht. Mijn ’strijkberg’ is eindelijk weg, dus gaan we dat niet opnieuw laten slabakken.

Het belooft heel mooi weer te worden, dus vannamiddag, als alles dus gedroogd is, denk ik dat we nog eens naar buiten gaan, gaan zwemmen, kwestie van niet te rap af te kicken hé van de zon-zwembad-nietsdoen-routine. Daarna taart gaan eten bij de schoonouders en een beetje bijkletsen en dat wordt dus de laatste late avond voor de kinderen deze vakantie: morgen schakelen we over op de schoolroutine-uren, zeker wat betreft bedtijd.

Het einde van de vakantie nadert met zeer rasse schreden. Het is wat.

Oh ja: voor mijn lezers die nieuwsgierig zijn naar onze wedervaren op vakantie en graag de foto’s zouden zien, één adres: hij heeft dagelijks wel wat geschreven over onze grote nietsdoen vakantie en vooral,veel mooie foto’s getrokken.

Op meer manieren dan. Terug uit Kos waar we ons zeer goed gehad hebben. Het bed was afschuwelijk slecht, maar dat is dan ook mijn enige ‘klacht’.

Twee zwembaden, twee kinderzwembaden, twee glijbanen, zon, fantastische wind om de warmte binnen de perken te houden, een mooi kleurtje.

Niet uitgerust, maar dat ligt niet aan de vakantie zelf. Tot de dag dat we vertrokken was ik wel uitgerust, maar dan moesten we met een nachtvlucht terug naar huis … die dan nog eens twee uur vertraging had. Resultaat: om 6u ’s ochtends thuis gekomen en ik ben geradbraakt. De hele nacht geen oog dicht gedaan, dus ook niet tijdens de drie uur op het vliegtuig, en om iets voor 11u was ik alweer klaarwakker.

De kinderen hebben er uiteindelijk niet zo’n last van gehad. Anna is rond middernacht in slaap gevallen en is niet meer wakker geworden tot we de bagage in Brussel toekwamen. Van mijn schoot in de buggy, van de buggy terug in mijn armen om op het vliegtuig te stappen, van mijn armen in de zeer ongemakkelijke zetel van het vliegtuig, van die zetel terug in mijn armen, uit het vliegtuig in de bus, ze sliep door alles heen. Pas toen ik haar op de bus terug in de buggy wou leggen en haar daarvoor even aan Michel moest geven, is ze wakker geworden.

De andere drie zijn in slaap gevallen van zodra het vliegtuig opsteeg en hebben doorgeslapen tot we in Brussel waren.

Eens op weg naar huis zijn de kinderen weer in slaap gevallen in de auto, de een al wat rapper dan de ander en thuis gekomen hebben ze rap hun pyjama aangedaan en zijn ze in bed gekropen. Jan was het ‘vroegst’ wakker: tegen de middag.

Het is dus een kalme dag vandaag. De kinderen zijn hun TV ontbering van de laatste week aan het inhalen (in Kos hebben ze geen TV gekeken) en ik probeer mij door mijn achterstallige mails en blogposts te worstelen. Het zal niet allemaal voor vandaag zijn, dat zie ik zo al, maar al hetgeen gedaan is, is gedaan.

En samen met onze vakantie-in-het-buitenland zit mijn grote vakantie er ook bijna op. Als maandag de school begint dan begint mijn werkdag ook. Er zijn dingen veranderd toen ik weg was en het zal dus weer een beetje zoeken zijn wat en hoe, maar langer dan een uurtje zal dat ook niet duren en dan is het terug naar wat we gewoon zijn. Ik moet zeggen, ik kijk er wel erg naar uit.

Het is een mooie vakantie geweest, zowel die thuis als in het buitenland.

Veel te weinig geslapen: check
Overactieve kinderen: check
Kindervaliezen gemaakt: check
Oudervaliezen; nog te maken (maar ik weet tenminste al wat er in moet)
Handtas met alle kleine brol (tickets, zonnebrillen, natte doekjes, boek, fototoestel, …): check
Oude keuken leeggemaakt: wegens ontmoeting met grote spin even uitgesteld om laatste doos weg te zetten
Poezenverzorging terwijl we weg zijn: check
Niet weten waar mijn hoofd staat: check