San’s Weblog

Sinds dinsdagavond geen avond meer vrij gehad. Of neen, ik overdrijf: vrijdagavond was ik thuis en had ik niets te doen, maar gezien mijn algemene toestand van vermoeidheid de laatste tijd volstond die ene avond niet om op mijn plooien te komen.

Woensdagavond was het nog eens vergadering van de wijk. Deze vergaderingen hebben geen vast stramien: ze worden belegd hoe het uitkomt en meestal naar aanleiding van één of andere gebeurtenis. De aanleiding deze keer was o.a. de toekomstige ‘Aperitief in het Park’, onze jaarlijkse wijkgebeurtenis (voor de geïnteresseerden: 15 juni van 11u tot 13u). Op de vorige vergadering waren er ook een paar bezorgdheden bij de buurbewoners gerezen en om antwoorden te kunnen krijgen was onze wijkagent deze keer ook uitgenodigd én was hij afgekomen: speciaal zijn verlof onderbroken om aanwezig te kunnen zijn én, alhoewel hij gerust terug naar huis mocht nadat hij de vragen beantwoord had, hij is nog tot het einde gebleven.

Ik weet niet hoe het met uw wijkagent zit, maar de onze is wel degelijk begaan met ‘zijn’ wijk en wat er gebeurt en het is altijd interessant om horen wat ze nu wel en niet kunnen doen en voor welke zaken je bij hem moet zijn of bij het politiebureau. Het is wel een fijne mens en dat weet ik niet alleen van zijn bezoekje aan de vergadering, maar we hebben hem al een paar keer over de vloer hier ook gehad, dus ik weet het uit eerste hand.

De politie, uw vriend, is in het geval van onze wijkagent wel degelijk dat.

Donderdag nog een vergadering: met andere mensen van Het Project over de Gentse Feesten 2008: eens zien hoe we het dit jaar gaan/kunnen aanpakken. Zo samen rond tafel met een bende geëngageerde en toffe mensen, ik moet er geen tekeningske bij maken. Het was zelfs een beetje té gezellig wegens pas om half twee ’s nachts thuisgekomen. Zo van die situaties waar ge zit te kletsen en te babbelen en dat het wreed gezellig is en dat ge dan naar uw uurwerk kijkt om tot de ontdekking te komen dat het plots een gat in de nacht is.

Vrijdagavond dan maar een beetje gerecupereerd om toch een beetje energie te hebben voor zaterdag. Het hectische over-en-weer rijden van de zaterdag in de voormiddag. Geen scouts meer maar wel naar de kapper met de kinderen en dan ’s avonds wreed leuk bezoek: Freya en Peter. Wreed leuk om twee redenen: het zijn wreed wijze mensen dus een gezellige avond gegarandeerd, maar ook: ze gaan onze keuken voor ons maken en gisteren was het dus bespreken van de laatste details en plannen om dan effectief aan de slag te gaan.

‘t Was een zeer leuke avond en net zoals ik vorige keer mijn vooropgezet idee over hoe de keuken er zou uitzien moest opzij zetten, heb ik gisterenavond mijn mening moeten herzien over welke kleuren de keuken zal krijgen. Ik dacht aan donkergrijze kasten en een felgroene accentmuur. De kasten blijven donkergrijs, maar de kleuren op de muren zullen allesbehalve fel zijn en ik vind dat zelfs meer dan ok. Wat ik eigenlijk het leukst vond aan de avond en de bespreking, was dat, als er iets anders voorgesteld werd dan wat ik in mijn hoofd had, ik daar altijd een deftige en duidelijke uitleg bij kreeg zodat ik begreep waarom iets wel of niet zou werken. Onderbouwde uitleg. Altijd goed. En ook, mensen die weten met wat ze bezig zijn.

Enfin, we kennen nu de details en Michel heeft er een gadget bij: een kraan met een lichtje in. Zo content als een katje was hij met die optie en hij sprong erop. Een geluk want wat hij eerst in zijn gedacht had was een gedrocht van over de 80 cm en moest de afwasbak nu tegen de muur gestaan hebben, tot daar toe, maar gezien onze afwasbak in een soort eiland zal zitten zag ik dat niet zo direct zitten. Opgelost dus.

En nu is het in spanning afwachten tot de datum bekend is dat ze hier kunnen beginnen (na levering materialen en maken van de kasten in hun atelier en al). Wijze tijden in het vooruitzicht.

Het was vergadering van de oudervereniging deze avond. Net toen ik op punt stond om te vertrekken kreeg ik telefoon van den anderen, maar omdat ik al bijna te laat was kon ik niet blijven babbelen.

Ik heb hem dan maar gezegd om op het vast nummer te bellen zodat de kinderen hem konden horen. Zo was er toch iemand (en zelfs twee iemanden) gelukkig, en gelukkig waren ze blijkbaar ook effectief wist de babysit mij te vertellen.

De vergadering was vroeg gedaan en in tegenstelling tot andere keren zijn we vandaag niet gaan navergaderen. Dus ben ik relatief vroeg thuis en voel mij nu een beetje triest omdat ik niet met Michel heb kunnen babbelen.

‘t Zal aan de vermoeidheid liggen. ‘k Ga er maar direct inkruipen.

Nu ik alleen thuis ben kan ik weer op de computer wanneer ik wil. Tijd dus om even over het weekend te gaan, alhoewel … ‘k Zal beginnen met donderdag. Uiteindelijk begint voor mij het weekend toch op donderdag.

Donderdag was het vergadering voor Het Project: een goede vergadering waar we vooraf lekker gegeten hebben. Het was in De Lieve, een restaurant waar ik al veel langer eens naartoe wou maar dat nogal wreed populair is zodat, telkens wij er wouden binnenspringen, het al volzet zat. En donderdag dan gemerkt dat het met reden is: zeer lekker, simpel voedsel voor niet schandalig veel geld.

Na de vergadering zouden we nog enen gaan drinken en in eerste instantie ging ik mee gaan. Altijd wreed plezant en gezellig en vooral omdat er een meneer nog eens bij was waar ik nog verder mee wou babbelen want het was (te) lang geleden. Maar toen we toekwamen bij het café van keuze en het bleek dat het daar te druk en te vol zat en we naar iets anders zouden gaan, kreeg ik plots zo nen klop van den hamer dat ik maar huiswaarts gekeerd ben, de babysit betaald heb en onmiddellijk in mijn bed gekropen ben.

Vrijdagavond zijn we dan Japans gaan eten in Amatsu. Ik keek daar al een tijdje naar uit. Niet wegens de sushi: ik ben niet zo voor rauwe vis. Versta mij niet verkeerd: in principe lust ik dat wel, maar om daar een een hele maaltijd van te eten, nee bedankt. Maar ik zou wel andere japanse dingen proberen en die waren er natuurlijk ook.

Het gezelschap was fantastisch, net zoals de hele avond trouwens en we hebben ons rot geamuseerd, niet in het minst met het observeren van een BV met zijn al-dan-niet potentieel lief. Zoals den anderen al schreef: we hadden dit al veel langer geleden moeten doen en hopelijk duurt het voor de volgende keer niet weer zo lang: veel te wijze mensen en goede vrienden om niet vaker te zien (Hmm. Misschien direct al een nieuwe doodle maken sé).

Opnieuw de avond veel te vroeg moeten afbreken. Deze keer niet wegens (over)vermoeidheid. Ik had namelijk op slim gespeeld en had in de namiddag een goed dutje gedaan. Wel omdat het zo leuk was dat ik niet had gemerkt dat het al 2u15 was en dat onze babysit er absoluut niet op voorzien was om de nacht bij ons door te brengen. Een kwartierke later was ik dus thuis en 25 minuten later lag ik al in dromenland.

Gisterennamiddag dan onverwachte dingen gedaan. We hebben nieuwe buren in de straat sinds eergisteren: een man met twee kinderen, meisje van 8j en jongen van 5j en het klikte meteen tussen de kinderen. Gisterennamiddag ben ik dan met mijn drie oudste en de meneer en zijn twee kinderen naar de film geweest in de Skoop: Desmond en het Moerasmonster. Een ideale film voor ‘in de rapte’ eens te doen: zeer leutig en lekker kort met zijn 75 minuten. Een leuk tussendoortje en er blijft nog genoeg van de namiddag over om nog ‘iets’ te kunnen doen.

Ongeveer anderhalf uur nadat we terug waren stonden de kinderen weer voor de deur: of we wouden komen aperitieven? De uitnodiging hebben we met veel plezier aangenomen en zo hebben we kennis gemaakt met onze nieuwe buur. Een leuke babbel en een paar glaasjes cava later, zijnde anderhalf uur, stonden we weer thuis.

Vandaag het weekend dan afgesloten in schoonheid, zoals zo mooi gezegd wordt: gaan koffiedrinken bij de schoonouders, cake gegeten en gezellig gebabbeld. Den anderen daar achtergelaten (makkelijker om vandaar de trein te nemen), met de kinderen pizza afgehaald, thuis op het gemak opgegeten, kinderen in bad en in bed, allemaal op tijd zodat ze morgen fris opstaan om opnieuw naar school te gaan.

En zo zit de Paasvakantie er ook weer op en ga ik vanaf morgen een paar zeer drukke weken tegemoet op het werk. Hopelijk heb ik morgen een nieuwe laptop want nu ik hier toch alleen zit kan ik evengoed een beetje meer doorwerken.

De drukke week is voorbij en vandaag is het allemaal al zeer rustig gegaan: het is namiddag en ik heb mijn pijama nog altijd aan en het ziet er niet naar uit dat ik mij vandaag nog aankleed Ben pas na 9u opgestaan (dank je Anna), we hebben pas rond 10u ontbeten, middageten was om half twee. Deze voormiddag, tussen het late ontbijt en het middageten nog het verslag afgewerkt van de vergadering van dinsdag en deze namiddag wat met de kinderen DVD bekijken, mails lezen en blogs inhalen. Meer moet dat niet zijn.

De vergadering van dinsdag was trouwens zeer goed: vruchtbaar, geanimeerd en goede discussies gehad. Het was een aantal vergaderingen geleden dat dat gebeurd was en bij die vorige vergadering kwam ik daar zo moedeloos buiten: alsof het de mensen niet interesseerde wat er op school gebeurde. Het was op een bepaald moment zelfs zo erg dat we erover dachten om het hele concept van klasafgevaardigde af te schaffen.

Maar dan is er zo’n vergadering zoals dinsdag, waarbij alle ouders hun mening zeggen, waarbij we discussiëren en argumenteren en in debat gaan met de directeur. Waarbij iedereen intens meedoet en waarbij je buiten komt met een goed gevoel, ook als er dan nog niets echt besloten is. Waarbij je beseft dat die vergaderingen effectief wel nut hebben en nodig zijn.

Daarna met nog drie andere ouders iets gaan drinken. In tegenstelling tot de vergaderingen van de oudervereniging die tot 23u duren, duren de klasafgevaardigdenvergaderingen maar tot 22u. We gingen één glas raprap drinken, maar uiteindelijk is het toch middernacht geworden. Maar we waren allemaal content en opgetogen en voelden dat we iets konden bereiken. Wreed wijs dus.

Donderdag was het niet laat: tegen 22u15 was ik thuis. De kine heeft wreed deugd gedaan en mijn zus en ik hebben leuk gebabbeld. Alleen daarvoor al wil ik mij laten martelen (want die behandelingen zijn geen luxe hoor. Pijnlijk op het moment zelf, maar deugd dat dat doet achteraf).

Vrijdag Comedy Zone dus. Eerst Gunter Lamoot en dan Ter Bescherming van de Jeugd, TBJ in het kort. Voor een volledig verslag verwijs ik jullie naar Gentblogt: het is niet omdat mijn wederhelft het geschreven heeft, maar hij zegt volledig wat ik er ook van vond. Toegegeven, ik was niet zo enthousiast om Gunter Lamoot te zien. Hetgeen ik in het verleden van hem zag sprak mij niet altijd aan: stukken wel, andere stukken dat weer totaal niet. Maar vrijdagavond heeft hij mij zeer aangenaam verrast en ik was achteraf dus zeer blij om hem gezien te hebben. Van TBJ had ik al stukken gezien in try-out en ik vond dat toen al wreed goed en ze hebben mij niet teleurgesteld.

Het is niet al te laat geworden: tegen half twaalf waren we thuis en ik ben onmiddellijk in mijn bed gekropen. Ik had wel geen tijd gehad om te eten voor we vertrokken en dus was ik uitgehongerd na het optreden, maar tegen dat ik goed en wel thuis was was ik zo moe dat ik zelfs geen energie meer had om te eten.

Gisterenavond dan naar de laatste avond van Comedy Zone: Crazy Comedy Contest, een wedstrijd waarbij stand-up comedians andere comedians nadoen. Op één na was het genen vetten: één iemand die het niet slecht deed en dat wel een glimlach ontlook, iemand die het goed leek te doen maar op één of andere manier kwam het niet over, bij drie gewoon niet goed: niet overtuigend, flauw, zeer slechte timing, … noem maar op, een ander waarvan je wist dat hij het zeer goed zou kunnen doen maar er gewoon zijn voeten aanveegde en alles afhaspelde. De winnaar winnaar deed het niet alleen goed, maar gewoon fantastisch. De commentaar van de jury zat er op: het was beter dan het origineel. Het was dus een echte winnaar, niet een winnaar-bij-gebrek-aan-beter. Wat wel zeer goed was aan de hele avond was de presentator: fantastisch gewoon! ‘k Heb mij een breuk gelachen en zo maakte hij veel goed wat aan de kandidaten mankeerde.

Alhoewel de optredens dus niet denderend waren was het een enorm leuke avond. Daarna zijn we nog ‘iets’ gaan drinken in de foyer van de Minard en daar was het meer dan goed: P. en haar partner, i. was er ook en zo zaten we het grootste deel van de avond met ons vijven aan een tafeltje. Alle comedians van de avond zaten in het café en nadat P. en vriend naar huis gingen bleven wij nog plakken en zijn er nog een aantal comedians bijgekomen waar Michel mee gebabbeld heeft maar ik niet want ik ken die mensen niet, behalve van zien (en behalve Henk dan), en dan durf ik dat niet. Maar ‘t was wreed wijs, (iets te) veel gedronken en uiteindelijk waren we rond half vier thuis.

Kwa moe zijn valt het nog mee vandaag en neen, ik heb absoluut geen kater: zoveel heb ik nu ook weer niet gedronken. Grootste nadeel van zo’n drukke week is de strijk die weer ongelooflijk opgelopen is: die ene avond die ik thuis was zag ik het echt niet zitten om dat dan te doen, maar vanavond pak ik mijn moed in beide handen en zet ik er mij weer aan: eerst nog een machine of twee/drie wassen … kwestie dat ik toch ga weten wat gedaan

Dinsdagavond was het de maandelijkse vergadering van de oudervereniging. Het was de eerste van dit jaar en zoveel stond er niet op de agenda zodat we redelijk vroeg gedaan hadden: toch zo’n 15min voor het voorziene einde.

Maar na zo’n vergadering moet je toch nog een beetje ‘navergaderen’ en dat doen we op onze vaste stek in Het Gebed zonder Einde.

‘t Was gezellig en leuk. We hebben nog een aantal zaken grondiger besproken maar vooral zitten praten met een lekker glas wijn erbij.

En plots kon ik gelijk mijn ogen bijna niet meer openhouden en vroeg ik mij dus af waarom ik zo moe was, dus keek ik op mijn uurwerk. Oeps! 1u45. Rap maar naar huis gegaan.

Het was dus 2u15 tegen dat ik in mijn bed zat en al bij al had ik nog vier uur te slapen. Niet zeer positief zo midden in de week, maar ondertussen heb ik het toch gehad.

Gisteren was een leuke dag. Totaal ongepland en meestal blijken dat de beste dagen te zijn.

’s Middags, net toen we aan tafel zouden gaan, kreeg ik telefoon van mijn zus. Of ik geen zin had om langs te komen in de namiddag? Euh … ja, maar ik moest om 17u terug in Gent zijn om Zelie af te halen op sportkamp. Wel, kom dan zo snel mogelijk en dan kon Anna wel daar slapen.

Eerst dus ons eten opgegeten (het stond echt al op tafel en al) en onmiddellijk erna vertrokken. Toegekomen en Anna is, wonder boven wonder, zonder (veel) protest gaan slapen en Louis, Jan en ik hebben ons de rest van de namiddag wreed goed geamuseerd.

Anna is blijven slapen tot een kwartier voor we vertrokken. Louis en Jan hebben een ganse namiddag met hun neefjes geravot en mijn papa is ook langsgeweest. We hebben leuk gebabbeld en koffie gedronken en taart gegeten.

Toen ik ’s avonds thuiskwam bleek er een impromptu vergadering vastgelegd te zijn voor een werkgroep bij het Project waar ik dan maar naartoe gegaan ben en wat een zeer fijne avond gebleken is.

Er waren enkel vrouwen aanwezig, er was zeer lekkere versgebakken appeltaart, er was koffie en appelsiensap, er was zeer goed gezelschap, er was een beetje geklets maar eigenlijk werd er vooral goed vergaderd en knopen doorgehakt.

Impromptu dingen. Meestal wreed leuk.

‘t Is vanavond mijn eerste vergadering als echt lid van het Project.

Spannend!

Gisteren was het de laatste vergadering van de oudervereniging van dit schooljaar. Kan ook niet anders want binnen een goede twee weken is de school gedaan, nietwaar.

Het was wel niet de laatste vergadering van het ‘mandaat’ want het mandaat begint pas te lopen eind september, na de verkiezingen, en er is nog een vergadering begin september.

Maar dus de laatste vergadering voor de grote vakantie. En daarna moet er nog navergaderd worden.

Gisteren was dat zeker nodig want het was een bewogen vergadering geweest. Niet dat we daarna doorgeboomd hebben over de vergadering zelf. Absoluut niet: we hebben over vanalles gekletst behalve de vergadering. Ons hoofd geledigd voor de vakantie.

Maar het was gezellig. Eerst in het Gebed gezeten tot die mensen ons buitenstaken wegens lang na sluitingsuur en wegens dat wij nog iets wouden drinken maar het daar niet meer kregen. Dan naar de buren, de Marimain, waar we eigenlijk nog net op tijd waren om nog iets te mogen drinken.

Na een tijdje daar gezeten te hebben begon ik opeens ‘te stuiken’: ik zat te knikkebollen en begon, ondanks al het lawaai en het leuke gezelschap, bijna in slaap te vallen en dat vond ik een goed moment om te besluiten om toch maar eens naar huis te gaan.

Mijn beslissing om huiswaarts te keren was blijkbaar ook een teken voor mijn mede -blijvenplakkers en toen we op ons uurwerk keken verschoten we ons een ongeluk: het was half drie. Niet te verwonderen dus dat ik in slaap aan het vallen was.

Vorige nacht dus met moeite vier uur geslapen en ik kan gerust zeggen dat ik het voel in elke zenuw van mijn lichaam.

‘t Zal niet laat worden vanavond. Echt niet.

Een heel leuke vergadering gehad gisteren met de ouderverening. Een ‘Buitengewone Algemene Vergadering’. Klink goed, nietwaar?

Maar eigenlijk is het gewoon een eufimisme om te zeggen: we gaan iets gaan eten om de mensen te bedanken die hun mandaat in de vereniging niet meer hernieuwen.

De place to be: Le Grand Bleu. Een echte aanrader, maar dat wist ik al lang.

Het menu: eerst een half kreeftje, gevolgd door een sorbet van limoen. Tongrolletjes gevuld met rivierkreeftstaartjes en puree als hoofdgerecht en geëindigd met een bolletje ijs met aardbeien overgoten met een heerlijke sabayon.

Naast het zeer lekkere eten was er ook een zeer aangenaam gezelschap. Kortom: een zeer leuke avond.