Maand: juni 2006

Controle op twee maanden

Vorige donderdag voor de controle na 2 maand opnieuw bij K&G.

Ons meisje groeit gelijk kool:

  • gewicht: 5kg410gr
  • lengte: 59,5 cm
  • hoofdomtrek: 39,5 cm

Voor een vergelijking: klik hier.

Opnieuw een controle van kop tot teen door de kinderarts en zij heeft ook gezien dat Anna te veel naar één kant kijkt. Haar hoofdje is op die kant ook een klein beetje afgeplat, dus veel op haar buik leggen als ze wakker is zei de dokter. Anders doet ze het prima. Alles is supergoed.

Van dat teveel naar een kant kijken wisten we al en daar doen we al iets aan, maar dat op de buik liggen … Dat is zeer vermoeiend voor babies en ik doe dat dus alleen zolang Anna aangeeft dat ze het niet te lastig vind. De buiklig is trouwens sowieso goed voor de ontwikkeling van de nekspieren (en nog een paar andere die ik niet zo direct weet, armspieren ook vermoed ik) dus dat deed ik al regelmatig.

Daarnaast heeft ze ook haar eerste vaccinatie gehad. Anna heeft eventjes geweend maar het was onmiddellijk voorbij. De dag nadien heeft ze geen koorts gehad of niets (net zoals haar broers en zus) dus dat was ook een gemak.

Volgende controle begin juli.

Vaderdag

Om 7u was Louis wakker en stond hij aan ons bed: kadootjes voor vaderdag, fluisterde hij opgewonden.

Eén kadootje had hij onder ons bed verstopt (een spiegeltje) het ander lag beneden samen met dat van Zelie en Jan en mij.

Zelie was ondertussen naar beneden de andere kadootjes gaan halen en twee minuten later stond ze er ook.

Even geaarzeld of ze Michel wel mochten wakker maken maar het enthousiasme en de anticipatie op hun gezicht deden me rap Michel aanporren: wakker worden, gelukkige vaderdag.

Ik kan niet zeggen dat hij het wreed kon appreciëren 🙂 maar de kinderen des te meer. Hij heeft gelukkig wel het nodige enthousiasme kunnen opbrengen voor hun kadootjes vooraleer weer in slaap te vallen.

Eens dat hij wakker was zijn we gaan sangria-aperitieven op het buurtfeest achter ons deur. De kinderen deden (uiteraard) mee aan de stoepkrijtwedstrijd en Louis was zelfs bij de winnaars: drie tekeningen werden als mooiste uitgeroepen en Louis zijn dinosaurus was er één van. De drie ‘winnaars’ mochten als eerste een prijs kiezen, daarna was het de beurt aan alle andere kindjes.

En dan was het een geluk bij een ongeluk voor mij dat Michel zijn ouders niet thuis waren zondagnamiddag: zo moesten we niet kiezen bij wie van onze vaders we vaderdag zouden vieren.

Gisterennamiddag zijn we dus naar Oudenaarde getrokken om gelukkige vaderdag aan mijn papa te wensen. Gezien mijn papa bij mijn zusje eet in het weekend zijn we daar naartoe getrokken.

Wij zaten gezellig in de tuin maar eigenlijk vooral zonder papa: de wereldbeker is begonnen en mijnen papa zal dus de komende maand heel veel voor de TV zitten. Gisteren was geen uitzondering. Maar we hebben toch een beetje kunnen kletsen tijdens de pauze en toen de match gedaan was.

De kinderen zaten in het zwembadje te spelen en onder crazy Daisy te lopen.

Great fun for everyone.

Auto wassen

Zaterdag kwamen we terug van een korte wandeling naar de fietswinkel (Zelie’s fiets was in reparatie) toen ik de buren zag hun auto wassen.

Het was toch wel al een jaar geleden dat ik de onze gewassen had (zelf gewassen dus, car wash niet meegerekend) dus stelde ik voor aan de kinderen om ook onze auto te wassen.

Wreed warm, een beetje water: zeer goed idee vonden de kinderen.

Anna buiten geïnstalleerd op haar speelmat terwijl de drie anderen de vodden en sponzen bijeenzochten en emmers naar buiten brachten.

Ze zijn alle drie zeer enthousiast begonnen. Toen ze de auto rond waren hebben ze dan nog de straat een beetje gewassen en daarna toch nog een beetje de auto.

Niet zo’n goed idee merkte ik een beetje later. De straat hier ligt namelijk nog vol zand van de heraanleg. Het zand was dus in de vodden gekropen en daarmee hebben ze de auto gewassen. Eens het water verdampt was lag de auto dus vol zand.

Tegen dan waren de kinderen het (uiteraard) beu en heb ik de auto volledig mogen herdoen.

Maar we hebben ons toch goed geamuseerd 🙂

Mottig

’t Is hier nogal stil geweest, wat meestal het geval is in het weekend.

Michel zit dan voor de computer en deze keer kon ik zijnen draagbaren , waar ik anders op werk, niet gebruiken en bij zijnen anderen kon ik niet uitvissen hoe de vork in de steel zat.

Dat laatste kwam dan ook vooral omdat ik mij sinds vrijdag goed mottig voel: hoofdpijn, keelpijn, spierpijn, hoesten … noem maar op. Nog net geen koorts. En als ik mij mottig voel heb ik niet de energie om dan nog eens te proberen uitvissen hoe iets technisch in elkaar zit.

’s Avonds zat ik dan ook uitzonderlijk vroeg in mijn bed en het heeft al deugd gedaan. Ik ben nog niet 100%, maar toch al 70%.

De kinderen zijn op school, respectievelijk peutertuin en alleen Anna is nog thuis, dus heb ik vandaag tijd om weer een beetje te schrijven.

Want het is niet omdat ik mottig was, dat dat wil zeggen dat ik gans weekend in bed heb gelegen: onmogelijk met een invalide man en 4 kinderen.

Wat zijn wij vrouwen sterk hé 🙂

De buit

Gisteren dag één van de braderij en ik heb een goede buit binnengehaald.

Helaas, op één paar schoenen na, niets maar dan ook niets voor mijzelf. Wel een hoop voor de kinderen.

Zelie heeft de meerderheid van de kleren (zo’n 10 stuks), Anna en Louis hebben een mooie gedeelde tweede plaats (4 stuks) en Jan eindigt als laatste met … 0 stuks.

Ik heb immers de kinderen hun kasten gesorteerd en Jan zijn kast puilt uit van de kleren. Hij heeft dus absoluut niets nodig. De kleren dat hij nu heeft kan hij eigenlijk al niet aandoen op tijd. Bovendien heb ik niets uitzonderlijks moois gezien waarvan ik zei dàt moet hij hebben, en dus ben ik er goedkoop vanaf gekomen voor hem.

Anna heeft eigenlijk ook niets nodig, maar dat ligt anders. Ten eerste is het een baby en kledij voor babies is nu eenmaal enorm schattig. Ten tweede zijn de meeste kleertjes die ik heb ofwel unisex, ofwel voor jongens en dus heb ik me tegoed gedaan aan een paar kleedjes en typisch meisjes dingen.

Straks vertrek ik voor de tweede ronde. Deze keer voor Michel en heel misschien kom ik uiteindelijk toch nog iets tegen voor mijzelf?

Update:

Heb het mij toch niet geriskeerd voor Michel te kopen maar ben wel een vrolijk kleedje rijker voor mijzelf 🙂

Uit

9u20 ’s ochtends en Michel belde net of ik een kaart bij de bank kon afhalen.

Nope. No can do today. Drukke dag voor iemand die in se niet werkt.

Vandaag begint namelijk de braderij in de Korte Dagsteeg en alle bijhorende straten en ik MOET daar naar toe.

Moeten, zeg ik u, want ik hou immers van nieuwe dingen kopen en dan nog vooral als ze afgeprijsd zijn. OK, ’t zijn dingen uit vorige collecties, maar zo’n modefreak ben ik nu ook niet. Van de meeste dingen zie je trouwens niet of het nu van dit jaar is of van vorig jaar, dus who cares.

En eigenlijk moet ik mezelf hier verbeteren: ik hou van nieuwe dingen kopen bijna alleen als ze afgeprijsd zijn. Ik voel me altijd schuldig om de volle pot voor iets te betalen dus zijn braderijen (en solden) de idealen plaatsen voor mij.

Er komen er hierna nog twee, als ik mij niet vergis, maar deze is mijn favoriete omdat er een aantal winkels meedoen waar ik zeer graag kom.

Dus deze voormiddag kan ik helemaal niet naar de bank.

Deze namiddag kan ook al niet: om 13u is het controle bij K&G voor Anna, om 15u leesuurtje bij Zelie in de klas. Tegen dat dat gedaan is moet ik de twee jongens halen en zo is de dag weer voorbij.

Het zal dus voor morgen zijn.

Rust

(vroege) Namiddag ten huize Vuijlsteke-Pattyn.

Vader gaan werken, moeder alleen thuis met de vier kinderen.

Anna slaapt, Jan slaapt, Louis zit beneden te puzzelen zingend “hoofd, schouders, knie en teen …” al zeker 10 minuten, Zelie zit te zonnen vlak voor de deur, mama zit voor de computer met half gesloten ogen.

Zalige rust 🙂

Juich

… maar nog niet volmondig.

Zoals eerder geschreven krijg ik Jan niet meer in bed. Of beter, uiteraard krijg ik hem (letterlijk) in bed, maar eens hij daar is en ik hem slaapwel wens begint hij te krijsen dat het geen naam heeft.

Het resultaat is dat Michel dan maar naar boven gaat en hem onmiddellijk kalm en in slaap kan krijgen.

Eergisterennacht is Jan om 3u45 wakker geworden. Normaal zou ik dan Michel wakker schudden om Jan terug te kalmeren maar ik weigerde. Enerzijds omdat ik wist dat Michel nog maar pas in bed lag en anderzijds omdat ik het beu was.

Beu dat mijnen kleinen niet naar mij wou luisteren. Beu om afhankelijk te zijn van Michel om Jan op tijd in zijn bed te krijgen.

Dus ben ik zelf naar Jan toe gegaan en heb volgehouden tot hij eindelijk weer in slaap viel … een vol uur later.

Telkens binnen, getroost, gezegd dat hij flink moest zijn en moest gaan slapen, buiten gaan, tot 60 tellen en herbegonnen, tot hij eindelijk stil bleef toen ik buiten ging.

De eerste test kwam dan gisteren voor zijn middagdutje: zou het weer een uur duren? Jan in bed gestoken en het duurde uiteindelijk maar 20 minuten vooraleer hij stilviel.

Gisterenavond is hij dan weer beginnen wenen, maar gezien ik toen een verhaaltje aan het voorlezen was aan de twee oudsten is Michel erbij geweest.

Ik vreesde dus het ergste voor deze middag, maar neen hoor: geen enkel probleem. Toen hij er net in zat en ik buiten ging begon hij te wenen, tot 60 geteld, weer binnen gegaan, gevraagd of hij een flinke jongen zou zijn (‘jaa’ klonk het heel zwakjes), buiten gegaan en niets meer. Geen kik.

Op hoop van zege dat dit het begin van het einde is 🙂

Het maken van een baby

Aha! Nu op Canvas in de serie The Human Body: Het alledaagse mirakel, het hoe, wat, waar … en de gevolgen van het maken van een baby.

Alles wordt zeer goed uitgelegd én getoond én alle kansen op het maken van een baby worden uitgelegd. En eens de conceptie gebeurd is wordt nog eens in detail uitgelegd wat er allemaal kan misgaan en hoe klein (nog steeds) de kans is dat de bevruchte eicel ook effectief een baby wordt.

En dan gaan ze voort wat er allemaal gebeurd tijdens de zwangerschap met moeder en baby.

Allemaal zeer interssant maar ik denk niet echt aan te raden voor mensen die nog nooit zwanger geweest zijn of in verwachting zijn van een (eerste) kindje.

Persoonlijk kijk ik er wreed graag naar en ik zou zelfs gekeken hebben voor ik ooit maar zwanger was geweest maar ik kan mij inbeelden dat een aantal mensen zich hierbij doodongerust zouden maken.

Doorslapen

Het wordt tijd dat Anna begint door te slapen. Ze is sinds gisteren 10 weken en het begint door te wegen, die onderbroken nachten.

Ik geef haar nog tot ze drie maanden is en dan ga ik de truuk van Louis boven halen.

Nu, Zelie heeft niet doorgeslapen tot ze 3 jaar was en ze dronk haar fles nog in de nacht tot ze 9 maand was. Maar zij was onze eerste en we wisten van niet beter.

Toen Louis nog niet doorsliep aan drie maanden ben ik begonnen met hem als laatste eten een fles te geven met poedermelk in plaats van moedermelk. Het zwaarste merk op de markt gekocht en dat werkte als een droom.

Bij Jan hadden we geluk: aan vijf weken sliep hij al 9 uur, dus de nacht door. Zalig. Nooit iets voor moeten doen. Hij deed dat vanzelf.

Anna slaapt nu al 6 uur. Meestal begint ze daaraan tussen 21u en 22u wat betekent dat ik ergens tussen 3u en 4u mag eten geven.

Ik hoor jullie al zeggen om haar laatste voeding te verschuiven naar 23u of later, of haar nog eens wakker te maken dan, maar dan weet ik niet wanneer ze eindelijk haar 9 à 10 uur zal slapen. Nog zo’n raad zou zijn om haar een tuutje te geven in plaats van haar eten te geven, maar Anna weigert tuutjes: ze wurgt er van. Dus als ik dat zou proberen zou ik nog een groter drama hebben.
Misschien zit er al betering in. Gisterenavond is ze om 22u30 gaan slapen en ze is blijven slapen tot 6u deze ochtend: toch al 7u30min.

Nog anderhalf uur langer en we zijn er 🙂