Maand: mei 2006

Trots

– Hoe was het op school vandaag Zelie?

– Goed *glunder glunder* … ik kan zwemmen 🙂

Voorgeschiedenis:

Zelie is twee maal met Free time op ‘zwem’vakantie geweest: de eerste maal watergewenning, de tweede maal om te leren zwemmen. Wat er die tweede maal gebeurd is weet ik niet maar het kwam er op neer dat ze na twee dagen opnieuw bij de ‘kleintjes’ van watergewenning werd gestoken: ze durfde niet. Volgens mij ligt dat dan meer aan de monitoren dan aan het kind, maar soit. Ik hoorde dat ze met school sowieso zou leren zwemmen dus dat kwam wel in orde.

Het hele jaar de zwemlessen gevolgd en er leek toch niet echt schot in te komen: te bang.

Een week of vier geleden vroeg Zelie of we nog eens zouden gaan zwemmen. Ik deed dat namelijk wekelijks met Zelie en Louis tot zo ongeveer een drietal maand voordat Jan geboren werd. Na de geboorte van Jan ben ik niet herbegonnen want met drie niet-zwemmende kindjes vond ik het niet echt verantwoord daar alleen in een zwembad mee te zijn.

Ik heb Zelie dan maar uitgelegd dat gaan zwemmen met vier kindjes die niet konden zwemmen onmogelijk was en dat zolang zij niet zelf kon zwemmen, wij dus niet meer samen zouden zwemmen.

Ze zei dat ze bang was en toen legde ik haar uit dat ik dat best begreep, maar dat het juist het resultaat was van te kunnen zwemmen dat je niet meer bang was om onder water te gaan omdat je wist dat je toch weer boven kwam.

Ergens moet het een snaar geraakt hebben en heeft ze zich over haar angst gezet. De week erop zei ze al dat ze nu dingen vanop de bodem van het zwembad durfde oprapen.

Vorige week sprak ik dan met haar lerares en die vertelde me dat Zelie als één van haar slechtste leerlingen was begonnen, maar dat het er nu naar uit zag dat ze als één van haar beste leerlingen zou eindigen. En ja hoor, toen ze vorige week thuiskwam zei ze dat ze nu met blokjes zwom in plaats van met een ‘worst’ … en vandaag heeft ze dus zonder enig hulpmiddel gezwommen.

Zelie kan zwemmen.

Ik zie het nog altijd niet zitten om met vier kinderen te gaan zwemmen, maar ik denk dat ik vanaf nu met Zelie naar het zwembad zal gaan op vrijdagavond: de Van Eyck is open tot 23u dus tijd genoeg. Goed voor haar om te oefenen en ik kan misschien eindelijk beginnen zwemmen wat goed is voor mijn rug én dan heb ik eindelijk een activiteit die ik met Zelie alleen kan doen.

Jaloezie

Vandaag is Jan voor het eerst jaloers geweest op Anna.

Anna en ik lagen deze namiddag te slapen in mijn bed toen Michel met een pas wakker geworden Jan in de kamer kwam. Toen Jan merkte dat ik niet alleen lag en dat Anna in de weg lag opdat hij bij mij zou kunnen kruipen keek hij heel boos. Hij probeerde langs alle kanten om toch bij mij te komen en ik moest hem telkens weghouden van bij Anna zodat hij toch niet op haar zou kruipen.

Uiteindelijk heeft Michel Anna bij hem gepakt en kroop Jan dicht bij mij, doodcontent.

Eigenlijk mag ik het hem niet aanrekenen: Jan worstelt een beetje met een ochtendhumeur als hij wakker wordt (ook al is het dan namiddag). Genen die worden doorgegeven … en het zijn niet de mijne 🙂

Herkenning

Weer iets bijgeleerd, wat altijd interessant is.

Vrijdag was ik op de markt met mijn vier kadeeën en we kwamen daar één van de kinderverzorgsters van Jan tegen: M.

Jan is dol op M. Als we naar de peutertuin gaan en zij is er is hij altijd zeer enthousiast. Hij is ook dol op de andere verzorgsters en gaat dus heel graag naar de peutertuin.

Maar toen we M. op de markt tegenkwamen stond hij doodverbaasd te kijken, zo van ‘wie is dat mens en hoe kan dat dat zij mijn naam kent?’ Totaal geen herkenning. Toen M. op hem toeliep om hem een kusje te geven liep hij zelfs weg.

M. wist beter dan ik wat er aan de hand was. Blijkbaar kunnen kleuters van de leeftijd van Jan nog niet de link leggen van personen in welbepaalde situaties naar andere situaties. Dus Jan herkende M. in het geheel niet toen hij haar zag buiten de peutertuin.

Dus geen reden voor mij om beschaamd te zijn over zijn gedrag: het bleek doodnormaal te zijn en M. was in het geheel niet geaffronteerd.

Konijn

Ik vind konijn nogal wreed lekker en de kinderen ook. Vrijdag was het dus markt en ben ik met de kinderen konijn gaan kopen.

Het plan was om konijn met pruimen te maken, maar zaterdagnamiddag kwam ik per toeval i. tegen en zij raadde mij een ander recept aan: met witloof en worteltjes in biersaus. Het leek me een goed idee want mijn kindjes lusten ook zeer graag witloof en wortelen, dus wat kon er verkeerd mee zijn?

Ingrediënten gaan halen en deze morgen klaargemaakt. Mij een beetje misrekend met de gaartijd van de schotel zodat we deze middag eigenlijk boterhammetjes gegeten hebben en het konijn moesten uitstellen tot vanavond.

Gedurende het garen van het konijn kreeg ik evenwel mijn twijfels. Enerzijds lukte het niet zo goed met zachtworden en anderzijds vond ik het er niet echt lekker uitzien of lekker ruiken. Nu, het ‘kwaad’ was geschied dus op hoop van zege.

Deze avond aten we dus konijn met witloof, worteltjes en frietjes en ik moet i. gelijk geven: zééér lekker. Zowel ik als de kinderen zijn zeer enthousiast. Dus voor de geïnteresseerden, hier het recept (tenminste, mijn interpretatie ervan):

In een pan het konijn aanbraden; kruiden met peper en zout. In een ander pot: ajuin stoven, een knoflookteentje, de wortelen en het witloof erbij. Een beetje laten stoven en dan het konijn erbij. Overgieten met bruin bier (ik vond geen Liefmans dus heb ik Rodenbach gebruikt, een goed surrogaat). Kruiden naar smaak met peper en zout. Peperkoek besmeerd met mosterd erbij (voor het dikken van de saus) en laten garen. Simple comme bonjour.

Smakelijk.

Hazeslaap

Vrijdag was Louis moe. De ganse voormiddag zat hij in zijn ogen te wrijven en toen ik hem vroeg of hij moe was zei hij van ja.

Dus stelde ik hem voor om te slapen na het eten en als hij wou kon hij bij mij in bed. Louis vond dat een goed idee.

’s Middags gegeten en toen Louis gedaan had ruimde hij zijn bord weg en ging onmiddellijk naar boven. ‘Ik ga slapen’ zei hij en weg was hij.

Ik hoorde hem boven naar mijn kamer gaan, één seconde pauzeren en toen hoorde ik hem terugkomen: ‘Ik heb een beetje geslapen en nu ben ik niet meer moe’ riep hij naar beneden, ‘mag ik nu een filmpje kijken?’

De kortste slaap ter wereld zou ik zo zeggen 🙂

Wassen

Toen Anna pas geboren was waste ik haar in onze pompbak. Het is zo’n grote ronde en ze pastte daar net in.

Anna in bad

Veel gemakkelijker dan zo’n babybadje want dat moet je eerst gevuld zien te krijgen en daarna is er de miserie om het weer te legen en proper te maken.

Ik heb zo’n babybadje en zelfs een goed: op poten zodat je het overal kan zetten. Ik heb het vooral gebruikt voor Zelie en Louis, maar ik vond dat zo’n gedoe.

Eerst moest het met de sproeier gevuld worden en altijd die miserie als het badje er even stond en ondertussen afkoelde om het dan weer op temperatuur te krijgen. Het dan legen in het groot bad ging veel gemakkelijker, maar daarna moest je het telkens uitkuisen: zo’n onhandig ding en er bleef altijd wel een beetje water in staan zodat je dat moet uitdeppen.

Bij Jan heb ik het gemak van de pompbak ontdekt en daarna heb ik hem gewoon in bad gestoken. Voor Anna doe ik hetzelfde.

Nu ze te groot is voor de pompbak gaat Anna dus gewoon in bad. Een groot gemak. Ik laat gewoon een bodempje water in het bad lopen en dan leg ik haar er gewoon in, zonder haar te moeten vasthouden.

Anna in bad

Want dat is ook een probleem bij een babybadje. Je moet de baby vasthouden en gezien het geen stabiel voorwerp is kan het tricky zijn. Zeker als je badolie gebruikt, dan wordt het een glibberige bedoening.

Dus Anna gaat gewoon in het grote bad waar ik haar mooi inleg. Het water komt net hoog genoeg om aangenaam te zijn voor Anna zonder een gevaar te vormen. Ik moet haar niet hele tijd vasthouden en kan ook meer genieten van het spelen met haar.

Misschien een tip voor toekomstige ouders 🙂

Vermoeidheid

Het betert met de vermoeidheid. Moet eigenlijk ook want hoe zou je anders weer ooit kunnen gaan werken.

Deze voormiddag wel geslapen, maar het was toch een tijdje geleden dat ik in de voormiddag sliep.

Waar ik wel aan probeer te houden, voorlopig toch, zijn de dutjes op zondagnamiddag als Jan ook in zijn bed ligt. Vorige zondag is dat niet goed gelukt, Anna had het een beetje lastig, maar normaal gezien lukt dat best. Dan geef ik Anna te eten in ons bed en vallen we beiden samen in slaap … tot Jan wakker wordt.

Goede evoluties dus. Tegen de zomervakantie zal ik er dus weer voor 100% tegen aan kunnen 🙂

Extreme breastfeeding

Vandaag op Vitaya een programma gezien over borstvoeding geven aan oudere kindjes … de oudste was 8 jaar.

Ik zie het mezelf niet zo rap doen, maar op zich heb ik er niets op tegen: ’t is gezond dus ik zie niet echt in wat er mis mee is en als de kinderen er zich goed bij voelen, waarom niet. Vele “oudere” kindjes stoppen blijkbaar zelf spontaan als ze er genoeg van hebben, dus waarom niet wachten tot het kind het zelf aangeeft?

Waar ik wel een probleem mee had is dat de vrouwen die ze toonden de borst eerder gebruikten als fopspeen: om te troosten, om in slaap te vallen, uit verveling, … Het resultaat was dat die kinderen aanlagen op elk moment van de dag en dàt vind ik niet zo gezond. Uiteindelijk is (voor mij toch) borstvoeding euhm … voeding, eten, en wij eten toch ook niet constant de hele dag door.

Bij mijn kinderen is de borstvoeding een beetje vanzelf gestopt, zijnde de productie bij mij. Het lag dus niet aan enige keuze bij de kinderen. Gezien de kinderen eigenlijk respectievelijk vier, drie en een half en vijf en een half maanden waren was dat ook niet echt mogelijk 🙂 Heeft er hoogstwaarschijnlijk mee te maken dat ik na die tijd opnieuw (voltijds) begon te werken.

We zullen zien hoe lang ik het deze keer zal trekken.