San’s Weblog

Om het gezelschap aan te vullen, zonder het volledig te maken, want er ontbreken nog mensen, niet in het minste fotograaf Charles die, zoals altijd, achter de lens staat in plaats van ervoor.

Het was eigenlijk een ongelooflijk fijne middag/namiddag. Eerst volledig per toeval Ivan, Nele, Lena en Zita tegengekomen in de Lange Munt. Samen naar Bloch gewandeld waar we, een uur later, afgesproken waren met Els en Veerle. Zeer lekkere pizza gegeten (hij ziet er niet echt uit maar smaakt gewoon heerlijk), gezellig gebabbeld en ik heb de kleine Zita mogen vasthouden.

Na drie kwartier kwam Charles erbij een een klein half uurtje nadien doken Els en Veerle ook op, bijna onmiddellijk gevolgd door Lien en Janne. Nog koffies en chocolademelk gedronken (échte ongelooflijk lekkere chocomelk hebben ze daar, zo met échte melk en échte gesmolten chocolade ipv poeder) en een koekske/cake gegeten en de kleine Janne mogen vasthouden en uiteindelijk zijn ik en de kinderen daar pas drie uur later buiten gegaan.

Na de Veneziana zal er nu nog een Gents monument verdwijnen (en dan nog één: de kaaswinkel van daar schuin over, Peeters, houdt er ook mee op) en mijn hart bloedt bij die gedachte. Tijden veranderen maar niet altijd ten goede.

Michel moest gisteren van fotoshoot doen en ‘men’ had hem gezegd dat de kinderen best mochten meekomen, verkleed zelfs.

De combinatie van (mijn) kinderen en verkleden, awel, dat moet ge hen geen twee keer zeggen, dus trokken wij gisteren naar de verkleedwinkel hier dichtbij: het was nu eenmaal een fotoshoot en de versleten verkleedkleren die we hier liggen hebben zijn nu niet iets voor op een professionele fotoshoot. Bovendien mag af en toe wel eens iets speciaals.

Eens in de winkel wisselde de gewenste kledij af: clown, neen, indianen, neen spiderman, neen Obelix, neen… tot uiteindelijk iedereen iets vond: Jan werd spiderman, Zelie Pipi Langkous en Louis spiderman 3-den zwarten. De keuze was dan nog ideaal want er bleek een thema te zijn voor de shoot: heroes (voor Anna hadden we iets thuis: tinkelbel).

Kostuumkes gepast, gekeurd en naar de kassa alwaar mij gevraagd werd of ik ze wou kopen of huren. De twee jongens waren dolenthousiast geweest toen ze hun pakje aantrokken om te passen: blinkende oogjes, springen van enthousiasme, the works, en terwijl dienen mens dat aan mij vroeg stonden ze daar alletwee vol verlangen te kijken. ‘k Heb dus maar de prijs gevraagd en toen nog bleek dat er 20% afslag op was heb ik dan maar toegegeven.

En zo zijn we hier dus twee spiderman-kostuums (én een pipi langkous pruik) rijker. Jan verjaart binnenkort (nog 10 daagjes) en twee maand later is het de beurt aan Louis, dus heb ik hen gemeld dat het wel een vervroegd verjaardagskadootje is.

Ze hadden er allebei geen probleem mee, alleen vroeg Louis, of ik alsjeblief niet naar zijn vriendjes, die naar zijn feestje zouden komen, zou bellen om hen te zeggen dat hij al een kadootje gekregen had? Als ze het niet wisten, dan zou hij misschien van hen wel nog kadootjes krijgen