Toegegeven, een kwartier geleden liep ik nog pisnijdig.
De dochters doen namelijk mee met een voorstelling einde volgende maand en vooraleer ze op het podium kunnen met een pak volk die hen bekijkt, moeten ze eerst repeteren. Ze moeten repeteren buiten de ‘normale’ lessen om, omdat het één school is, maar met verschillende locaties (Oudenaarde, Gent en Brussel) en de verschillende scholen moeten dus samen oefenen.
Een aantal weken geleden kregen we dan een hele boterham mee met alle uren van alle repetities en de locaties en instructies voor de dag zelf en zo. Vorige zondag was de eerste algemene repetitie, vandaag de tweede.
Deze morgen liet ik Jan met de papa naar zijn voetbalmatch trekken, want Zelie moest op de repetitie zijn op ongeveer het moment dat Jan zijn match gedaan was. Qua timing ging het anders niet lukken. Zelie en ik konden dus mooi op tijd vertrekken en toen we 10 minuten voor tijd op de locatie waren was daar geen kat.
Verbazing bij ons en ons beginnen afvragen: was de repetitie afgezegd? Verplaatst naar een andere locatie? Hebben we onze brief mislezen? Er waren nog twee locaties waarbij ik dacht dat ze misschien konden zitten, maar ook daar geen kat. Beginnen bellen, maar er werd niet opgenomen: niet door de juf, niet door de mama’s van twee meisjes die ook meedoen (als er effectief repetities waren, was dat normaal wegens het helse lawaai dat er heerst: ze horen hun telefoon niet). En ik wist nochtans zeker dat er repetitie was, want dat had de juf van Anna nog bevestigd gisteren.
Na anderhalf uur heb ik eindelijk mijn vriendin te pakken gekregen. Mijn vriendin uit Oudenaarde. En ja, de repetitie was naar een andere locatie verhuisd: naar de studio in Oudenaarde. De leerlingen hadden daaromtrent blijkbaar een brief gekregen in de les vorige week.
Zelie heeft die brief dus niet gekregen: zij was ziek vrijdag en zaterdag. En het is nu niet alsof ze ons niet kunnen bereiken: de juf heeft mij al meer dan eens getelefoneerd voor dit of dat. En dus liep ik pisnijdig: Jan zijn match gemist, Gent rondrijden voor niets, mij zitten opvreten omdat Zelie onder haar voeten zou krijgen als ze te laat is.
Ondertussen ben ik weer de kalmte zelf, want uiteindelijk heeft dit een leuk voordeel. Vandaag is er weer Muziek op Sletsen in onze wijk. Had Zelie repetitie gehad, dan had ik het er tussendoor moeten nemen en waarschijnlijk geen volledige optredens kunnen zien wegens over en weer rijden.
Nu ben ik op mijn gemak en Zelie vind het ook niet erg: we gaan samen kijken en helpen waar nodig.