Succes

De opendeurdag was een succes. Zowel Louis als Zelie hebben een proefles meegedaan en zijn nu alle twee ingeschreven: Zelie zal Urban/Clipdance doen en Louis breakdance.

Het lijkt mij een toffe bende daar en ze geven ook dans voor volwassenen. Ik heb een beetje info gevraagd en jammer genoeg was er geen proefles mogelijk, maar de lessen beginnen in de week van 13 september en ik ga zeker proberen te gaan en zien wat het geeft. Zeker nu mijn Zumba leraar te kennen heeft gegeven dat hij dit jaar geen zumba meer zal geven 🙁

Verandering van spijs

Louis stopt met scouts. Hij deed het wel graag maar hij tekent nog veel liever. We hadden al de kinderacademie geprobeerd, maar dat was niet echt iets voor hem: meer knustelen en algemene dingen leren dan echt leren tekenen.

Vandaag is hij begonnen met kinderatelier animatiefilm en na zijn eerste les is hij al dolenthousiast: tekenen én met de computer werken, dat kan niet anders dan goed gaan. Enfin, dat hoop ik toch.

Als alternatief voor het minder beweeglijk zijn gaan we morgen eens kijken naar de dansschool waar hij ook zijn kamp gedaan heeft: Louis spreekt er ook al jaren van om breakdance te leren, al sinds hij een paar keer zo’n crew bezig gezien heeft op de Gentse Feesten. Morgen is het opendeurdag en we gaan eens kijken of de uren van de dansles passen in het schema van dit jaar.

Het belooft weer een zeer druk jaar te worden.

Nabeschouwing

Gisteren een fantastische avond gehad. Prachtige omgeving, prachtige mensen, ongelooflijk veel leuke gesprekken gehad en nieuwe mensen leren kennen. Rond 2u ’s ochtends hebben we onszelf van de tafel weg moeten sleuren, kwestie om onze gastheer en -vrouw toch ook naar bed te laten gaan.

Het eten was zeer lekker, het gezelschap nog beter en de drank vloeide rijkelijk, zeker bij het gezelschap waar den anderen in zat.

Ikzelf heb het kalm gehouden: niet alleen omdat ik BOB was (ben ik trouwens altijd), maar vooral omdat ik deze ochtend lekker vroeg uit mijn bed mocht voor Jan zijn voetbalmatch.

Een hectische voormiddag na een veel te korte nacht en ik heb jammer genoeg het meeste van Jan zijn match moeten missen wegens over-en-weer rijden voor de andere kinderen, maar ik heb toch nog het laatste doelpunt kunnen zien dat zijn ploegje scoorde. Eindrestultaat: 1-10 voor de onze, met 3 doelpunten van Jan.

Twee op twee gewonnen al. Leuk voor die gastjes, na vorig jaar waar ze ongeveer dezelfde resultaten haalden, maar toen stonden ze langs de kant van de verliezers 🙂

Gaan eten

Ondertussen heb ik er al vier jaar oudercomité opzitten en vorig jaar zijn we een nieuwe traditie begonnen: eens allemaal samen komen mét partners. Kwestie dat die mensen ook eens weten met wie wij eens per maand onze avond doorbrengen.

Vorig jaar konden we er niet bij zijn, wegens Anna die in het ziekenhuis lag, maar kijk, vanavond zullen we er wel bij zijn.

Het zijn allemaal zeer fijne mensen in de oudervereniging en sommige partners ken ik al een beetje van andere activiteiten, dus ik kijk wel heel erg uit naar vanavond.

Veels minder

Vandaag tussendoor de mails gechecked via de telefoon. Geen computer bij de hand en zo kan het ook, maar dan lees ik alleen wat interessant/belangrijk lijkt uit het onderwerp.

En dan was er een onderwerp met één woord in en ik wist direct dat het geen goed nieuws was.

Weeral iemand die een ouder verloren is, een mama dan nog, en dan besef ik opnieuw waar ze door zullen moeten, wat ze nu meemaken, wat nog moet komen. Blèh.

Een nieuw schooljaar

Gisteren kreeg ik nog een berichtje op Facebook van een vriendin waarin ze zei dat haar kinderen wel zenuwachtig waren voor vandaag.

De onze niet, of toch niet dat ik kon merken. Ze zijn braaf en zonder veel protest gaan slapen. Enfin, de Anna, Jan en Louis toch. Zelie heeft het naar goede gewoonte nog wat gerokken, maar is uiteindelijk toch niet al te laat naar bed gegaan.

Waren de kinderen niet zenuwachtig, ik des te meer. De afgelopen jaren is 1 september niet altijd onverdeeld leuk geweest en ik maakte mij dus een beetje zorgen over hoe het dit jaar zou meevallen.

Zorgen gemaakt om  niets, zo bleek deze morgen. Zelie is bij de leraar beland waar haar voorkeur naar uitging. Ook de samenstelling van de klas vindt ze fantastisch. Louis zit opnieuw bij al zijn vriendjes van vorig jaar én dit jaar zijn nog een paar oude vriendjes teruggekeerd. Zijn juf vindt hij heel goed. Jan zit ook bij al zijn vriendjes én bij de meester, dus ook doodcontent.

Anna zit dit jaar ook op ‘de grote school’. In tegenstelling tot haar oudere broers en zus, die, eens ze hun klasindeling hadden gezien, onmiddellijk weg waren, bleef ze mooi aan mijn hand hangen. Ze was duidelijk onder de indruk. Ik ben zelfs mee moeten gaan tot aan de klasdeur, maar ik had haar duidelijk gezegd dat dat het verste was én dat het maar deze ene dag zou zijn. En ja hoor, eens bij de klas liet ze mij spontaan los, gaf nog een kus en was ze ook weg, samen met de ander kinderen naar binnen, zonder nog om te kijken.

Deze middag 4 doodgelukkige kinderen van school gehaald: ze hadden allemaal een zeer leuke eerste dag gehad.

Oef!

We zijn klaar

Vandaag de allerlaatste schoolinkopen gedaan. Eigenlijk een extraatje. Voor alle drie heb ik nieuwe kleurpotloden en stiften gekocht, voor in de pennenzak. En voor Louis eindelijk een schaar voor linkshandigen.

Drie, ja, want Jan start dus overmorgen in het eerste studiejaar. Zijn boekentas staat nu ook klaar, samen met die van Zelie en Louis.

Morgen de laatste dag vakantie en dan mogen ze er weer aan beginnen.

Belofte maakt schuld

We hadden in het begin van de vakantie belooft om naar een pretparkt te gaan, maar het was er dus nog niet van gekomen.

Drie weken geleden werd er dan nogmaals gezaagd om te gaan, maar er waren 2 voetbalkampen, 1 (dubbel) danskamp en volboekte weekends, dus keken we nog eens naar de kalender. Het lukte uiteindelijk om een datum vast te pinnen, maar de enige mogelijkheid bleek dus vandaag te zijn. Wie zegt er dat vakantie niet voorbijvliegt?

Plopsaland

Maar kijk. Deze voormiddag vertrokken, net voor de middag toegekomen en gewoon op het gemak gewandeld, op attracties gezeten, in de speeltuin gespeeld en ons gewoon wreed goed geamuseerd en vooral veel gelachen.

Op het water

Toch plezant, u zo af en toe als een klein kind te kunnen gedragen.

Vleermuis

Eerste match

Het voetbalseizoen is nu ook echt begonnen bij de kleintjes: vandaag had Jan zijn eerste match in de competitie.

Het was ergens wel grappig, want gelijktijdig met de U7 (Jan nu dus) speelden de U6 en wij stonden daar naar te kijken: zie, dat waren ons gastjes vorig jaar.

Vorig jaar hebben ze hun eerste match serieus verloren: 0-11 als ik mij niet vergis. Dit jaar zijn ze beter van start gegaan: 7-1, met 3 goals van Jan zelfs. Maar nog beter dan winnen was ze zien spelen en passen geven en de bal afpakken en zo. ‘t Is al een echt ploegje aan het worden. Zo wijs.

Ge moest ze zien blinken.

40

Den anderen is 40 geworden vandaag en ik heb cadeaus gekocht.

Enfin. ‘Cadeaus’ in meervoud is goed, maar niet allemaal gekocht. Eentje gekocht. Een ander gedaan, met hulp van vriendin B.: de tuin leeg gemaakt.

Test pano 10.5

Ik zit door mijnen rug, maar ben wel trots op mijzelve (zeker omdat, toen ik in de auto zat op we naar het containerpark met een bak vuiligheid op mijn schoot, en ik maar liefst 2 dikke spinnen zag rondkruipen, ik niet in paniek de helen bak omver gekieperd heb of het uitgeschreeuwd heb – voor de mensen onder u die het nog niet wisten: ik heb een kleine spinnenfobie – maar zweten dat ik gedaan heb)