San's Weblog

Enfin, zo weet ik het voor de paasvakantie: ik ben fysiek niet meer in staat om een ganse dag alleen voor 3 kinderen te zorgen. Het is nog maar middag en ik ben geradbraakt.

Niet dat ik veel gedaan heb. Eventjes naar de Dampoort Michel zijnen fiets op slot gedaan (hij was zijn sleutels vergeten, den slimmen), daarna kort naar de Colruyt waar de kinderen zich als engeltjes hebben gedragen. Eens geen gevecht met Jan omdat hij absoluut een bal mee naar huis wil. En nee, ik hou mij aan mijn voornemen: ik heb wel degelijk een aantal zware dingen mee maar die zitten nog steeds in de auto. Ik ben het verschuldigd aan nummer 4 hier om hem zo lang mogelijk te houden waar hij nu zit.

Eens thuis heb ik me een klein half uurtje in de zetel gezet, kwestie van op adem te komen en toen ben ik aan het eten begonnen. Niets ingewikkelds: broccolistoemp met cordon blue en eerst verse, zelfgemaakte tomatensoep (van enige tijd geleden, vers uit de diepvries nu).

Dus ik heb niets speciaals gedaan eigenlijk en toch…

Gelukkig is het bijna voorbij; na het eten gaat Jan dutten … en ik ook. Zelie en Louis mogen dan wat TV kijken (dé babysit) en daarna gaan we naar mamie.

Morgen blijven de twee oudsten daar een ganse dag en vanavond gaan ze daar al slapen. Dat bespaart mij een hectische ochtenroutine én dan kunnen de kinderen ook een beetje langer slapen. Tenminste, thuis nu, tijdens de vakantie, slapen ze tot 7u30 maar meestal als ze bij hun grootouders slapen zijn ze al wakker rond 6u30. Ik hoop voor mijn schoonouders dat ze morgen toch hun thuisritme aanhouden Jan blijft dan thuis slapen en wordt morgen op de peutertuin afgezet.

De kinderen gingen tijdens de paasvakantie sowieso ingeschreven worden voor de vakantieopvang. Kwestie dat, als ik dan beval,  mijn schoonmoeder niet ganse dagen met drie kinderen alleen thuis zit. Ik kom er nu bijna zot van en het zijn de mijne. Wat moet dat niet zijn als het uw kinderen niet zijn én als ge eigenlijk de gewoonte niet meer hebt.

Dus, bevallen of niet, de kinderen zullen vanaf dag één naar de opvang gaan terwijl ik overdag het maximum aan rust ga nemen.

Ik heb zo de indruk dat ik het zal kunnen gebruiken.

Ik ben niet de enige die moe is: Jan ligt sinds 13u30 te slapen en het is nu 17u en hij slaapt nog altijd. Ik ga hem sebiet wakker maken anders slaapt hij vanavond niet meer.

Vannacht zal er wel iets mee te maken hebben: hij heeft 2 keer moeten overgeven. Blijkbaar gewoon een maag die niet goed was want ziek is hij eigenlijk niet: geen koorts of zo, dus dat is goed.

Nu, zaterdag sliep hij ook al lang (van 14u tot 17u) en gisteren hebben we hem vroeg wakker gemaakt om Zelie op tijd af te halen van haar weekend dus blijkbaar is hij in een slaapperiode.

We zullen het maar op winter blues steken zeker? En hem goed in de gaten houden. Better safe then sorry.

Deze morgen weer controle bij de gyneacoloog.

Ik had al geschreven dat ik er naar uitkeek wegens een beetje zorgen. Zaterdagavond heb ik voorweeën (geen harde buiken) gekregen dat het niet normaal was. Er ‘s nachts ook veel wakker van geworden, dus heel slecht geslapen. Zondag nog veel voorweeën gehad, maar niet meer zo frequent en tegen ‘s avonds waren ze zo goed als gedaan.

Bij Louis en Jan waren de voorweeën hét teken dat de bevalling begonnen was.

Ik was dus een beetje bang voor een vroeggeboorte. Ok, ik ben al 34 weken (+5 dagen) ver en het zou in se niet veel problemen geven voor de baby. Normaal gezien zou hij alleen nog in de couveuse moeten maar zouden er geen echte complicaties meer zijn (wordt beweerd). Maar toch: ik zet liever kinderen op de wereld die ik bij mij kan houden vanaf het begin.

Maar alles blijkt in orde: nog geen opening, de kleinen beweegt nog goed (dat wist ik zelf wel natuurlijk) en heeft een goede hartslag. Hij zou nu ongeveer 2kg 300g wegen. Dus ben ik gerustgesteld.

Advies van de dokter: het is een teken dat ik veel meer moet rusten. Gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Er zijn hier nog 3 kinderen, de boodschappen moeten gedaan worden en ik werk nog. Michel heeft zijn rug gebroken waardoor hij niet kan helpen met de zware dingen en hij heeft trouwens toch geen rijbewijs, zodat daar ook niet al te veel hulp in zit.

Ik ga wel proberen niet meer zo de held uit te hangen. Voor de boodschappen zal ik mijn schoonfamilie inschakelen. Gezien zij ook boodschappen moeten doen weet ik dat ik gerust mag meegaan met hen om de mijne mee te doen. Vooral nu de straat hier volledig openligt zal het enorm helpen met het naar huis sleuren van de zware dingen.

Meer rusten ga ik ook doen: vroeger in mijn bed en in het weekend gaan slapen als Jan zijn middagdutje doet.

Binnen 3 weken ben ik dan thuis en dan ga ik … NIETS doen … behalve de kinderen naar school brengen en ophalen, de boodschappen doen, het huis langs de kant houden, wassen, strijken, … Maar niet echt hoor. Het minimum zal gedaan worden tot de bevalling en ondertussen zal ik eens beginnen rondbellen voor hulp in huis. Lang genoeg uitgesteld.

Voila.

‘t Is zondagochtend en we hebben het drukste gehad: vrijdagavond dus en alles is hectisch verlopen voordat het beter werd.

De valies van Zelie is op tijd klaar geraakt, maar ik heb ze moeten klaarmaken vóór we naar mijn schoonouders gingen en dus zijn we daar veel te laat toegekomen. In plaats om op de gehoopte 17u30 toe te komen was het 18u30.

Een ontspannen bad zat er dus niet meer in nadien gezien we om 19u al afgesproken hadden om te gaan eten in “Fin du Monde” hier bij ons (letterlijk) om de hoek.

Enfin, vanaf dan liep alles zeer vlot: het eten was zeer lekker (mag altijd gezegd worden), het gezelschap meer dan te genieten en de virgin caipirinha’s (waarschijnlijk verkeerd geschreven) zeer te smaken.

Daarna naar het feestje van Gentblogt. ‘t Was zeer leuk maar ik heb het niet te lang getrokken: mijn buikje wordt een beetje te zwaar en ik ben sowieso al moe, dus tegen 00u ben ik naar mijn bedje gegaan.

Gisteren dan eerst Zelie naar haar weekendlocatie gebracht en dan Louis naar de turnles. Eens Louis weer thuis was is het rustig geworden.

Ik heb in de namiddag een dutje gedaan tegelijk met Jan: van 14u tot 17u. We waren beiden duidelijk moe. Dus van rondhotsen om naar dingen te gaan kijken is er niet veel van in huis gekomen.

Vandaag ga ik het ook rustig houden. We zitten nu TV te kijken (we = Louis, Jan en ik) dus doe ik vandaag een beetje van “slecht” opvoeden en ga het mezelf gemakkelijk maken

Deze namiddag alleen nog Zelie afhalen van haar weekend en tegen dan kunnen we dit weekend ook weer afsluiten.

Sinds gisterenavond zijn er rare dingen aan de hand en ik stel me een beetje vragen.

Morgen controle bij dokter gyneacoloog: hopelijk kan hij mij gerust stellen.

Maar voor jullie allemaal: niets om ongerust over te zijn hoor.

Het wordt een druk weekend, of misschien toch niet.

Op de trein deze ochtend plannen zitten maken van wat we allemaal zouden moeten/willen doen dit weekend.

“Moeten”:

1. fuiven vanavond. ‘t Is toch zielig hé als dat moet

2. vanavond de kinderen naar mamie en grandpère brengen zodat ze daar kunnen overnachten. Dat moet vroeg genoeg gebeuren, rekening houdend met volgende punten.

3. Zelie vertrekt op weekend met de scouts morgenvroeg. Dat houdt in dat ik nog vanavond haar bagage ga moeten klaarmaken en een hoop naaien want alles moet “getekend” zijn: naametiketjes naaien dus. Nu, dat naaien kan ik aan Michel overlaten: hij doet dat zeer goed Dan zeker niet vergeten om alles nog in de auto te steken voor we aan hogergenoemd 1. beginnen, want ik ga na het fuiven ook bij de schoonouders slapen zodat we morgen op tijd kunnen vertrekken.

4. vanavond, voor 1. en na 2. en 3., een bad nemen: lang en heet (het water dus). Van mijn schatje heb ik voor mijnen kerst een soort badtapijt gekregen waardoor ge van uw bad een bubbelbad zou kunnen maken. Dat moet ik dus uitproberen vanavond (nu ik zeker niet ga gestoord worden door kindjes).

5. morgen Louis nog naar de turnles brengen ook.

“Willen”

1. naar een meubel-/keukenwinkel gaan kijken in Kluisbergen. Michel zijn mama is daar eens op gevallen en ze lijken daar zeer schoon dingen te hebben die misschien wel prachtig/ideaal zouden zijn voor in ons “middeleeuws” pand(je) (en met naar de link te zoeken zie ik opeens dat het gesloten is tot 6 maart, dus dit kunnen we al van ons lijstje schrappen We zullen dan misschien eens naar de opendeurdagen gaan van 24-26 maart…)

2. een kookvuur vinden voor in onze toekomstig prachtig nieuwe keuken. We zijn er nog niet uit welk merk we willen en hoe het er precies moet uitzien, maar we weten dat we het zullen weten als we het zien … we zijn niet moeilijk hé?

3. naar karnaval gaan zondag. Ik heb nl. familie wonen in Aalst en het is een jaarlijkse traditie om daar met z’n allen naartoe te gaan. Dit is vooral wishfull thinking want we moeten Zelie op zondagnamiddag gaan afhalen van haar weekend. Het eindigt om 16u dus als we eerst naar Aalst willen en dan op tijd terug zijn voor Zelie, zal dat niet gaan. Geen karnaval dus dit jaar, jammer. Louis zal het ook niet leuk vinden maar wat doe je er aan? Of misschien zondagmiddag toch gaan om alleen te blijven eten???

Dus het staat zeker vast dat het vanavond druk wordt. Voor de rest van het weekend zullen we wel zien op het moment zelf hoe druk we het gaan maken.

Weer een week dichter bij het grote gebeuren.

Nog 3 weken en 1,5 dagen te werken en nog 6 weken voor de uitgerekende bevallingsdatum. Het gaat vooruit, joepie jee.

Niets speciaals te melden: nieuwe kwaaltjes zijn de laatste tijd uitgebleven, de oude (rugpijn, geen stamina, moe …) blijven.

Den kleinen is nog altijd superbeweeglijk, wat alleen maar een goed teken is voor het moment: hij leeft nog en wat kan een moeder zich nog meer wensen. Als het ook betekent dat hij zijn “wilde haren” tegen de bevalling dan zal kwijt zijn, des te beter. Hoop doet leven, zeggen ze daartegen, want ik vrees eerder dat dit een voorbode is van wat ons te wachten staat aan activiteit.

We will keep you posted

Naar aanleiding van dit, dit en dit. 

Politiek ben ik totaal niet geëngageerd: ik volg het niet, weet niet echt waarvoor de meeste partijen staan en als ik ga stemmen breng ik meestal mijn stem uit op een naam, niet op een partij. Ik weet ongeveer welke richting ik prefereer en dus zal ik wel degelijk de namen kiezen uit de lijst van één partij omdat ik mij in die standpunten het best vind.

Daarentegen kan ik wel zeggen dat ik tegen het Vlaams Belang ben. Niet zozeer omdat ik mij helemaal niet akkoord kan verklaren met of kan vinden in hun (partij)standpunt. Maar vooral om hun inconsequentie.

Ze roepen A, maar doen zelf B.

Ze klagen C aan maar kunnen absoluut geen antwoord geven hoe het dan wel te doen.

Veel schreeuwen en geen enkele oplossing.

Zo is het natuurlijk gemakkelijk.

Andere partijen beseffen tenminste dat ze moeten samenwerken om dingen te bekomen en dat “ikke, ikke, en de rest kan stikken” nu eenmaal niet werkt in een democratie.

Vandaar dat ik aan één kant wel voorstander ben om heb te laten deelnemen aan het echte beleid. Want vanuit de coulissen schreeuwen dat ze het allemaal beter kunnen ZONDER ooit te zeggen hoe het effectief beter moet is toch maar zeer gemakkelijk. Als ze zouden beleid moeten voeren, zou wel blijken dat hun slagzinnen niet werken en zou “de kiezer” wel inzien dat het veel blazen zonder inhoud is.

Langs de andere kant werkt dat dan toch weer niet.

Stel, ze zetelen mee in het lokale beleid op gemeentelijk vlak, iets lukt niet, dan kunnen ze zeggen “ja maar, het komt doordat we gehinderd worden door de ”hogere regionen” (= provincie, gemeenschap, gewest, federale)”. Dus zolang ze niet nationaal regeren hebben ze altijd wel een zondebok om de schuld op af te schuiven.

En zelfs, zouden ze nationaal zetelen, dan zal het wel Europa zijn die ze kunnen gebruiken als afschuifmanoeuver. En zo zullen ze wel altijd een excuus vinden … tot ze de democratie kunnen afschaffen en gewoon hun wil opleggen.

Misschien dat het vandaag de dag niet meer zo’n vaart zal lopen als pakweg 70 jaar geleden, maar misschien wel.

En dat is toch een risico dat ik liever niet neem.

We hebben allemaal een “innerlijke” klok. Bij de één werkt die al wat beter dan bij de ander, maar we hebben ze toch.

Wat ik hiermee bedoel is dat, als we dagelijks op hetzelfde uur iets doen, ik ga hier het voorbeeld geven van ‘s ochtends opstaan, we op de dagen dat we dan niet moeten opstaan, we op datzelfde uur toch zullen wakker worden.

Als volwassene ga je daar goed mee om: je negeert het, draait je om en slaapt verder.

Kinderen daarentegen zijn zo “slim” nog niet (jammer genoeg): als zij op hun gewone uur wakker worden zullen ze ook effectief opstaan. Vandaar dat uitslapen, als je kinderen hebt, er over het algemeen niet meer inzit.

Ons kinderen hebben dat dus ook. Wij staan rond 6u30 op en dus ook in de vakanties zijn Zelie en Louis er meestal vroeg bij. Gelukkig niet om 6u30, eerder tegen 7u: we merken nl. dat ze meestal op schooldagen grote moeite hebben om om 6u30 op te staan, dus een half uur meer kunnen ze goed gebruiken.

Als de vakantie een tijdje duurt slapen ze zelfs meestal tot na 7u30. Grote luxe dus voor mama en papa.

Hoe groter ze worden, hoe makkelijker het blijkbaar is om nog een beetje langer te slapen en die interne klok te negeren. Die indruk heb ik tenminste.

Vandaar dat ik nogal strikt ben met Jan.

Net zoals hij terugkerende periodes heeft van “verlatingsangst”, zo heeft hij periodes dat hij plots vroeger begint wakker te worden.

Gemiddeld slaapt hij tot minimum 7u15. Tegen die tijd hebben Zelie en Louis gegeten en kan ik hem op mijn gemak klaarmaken voor de dag. Jan eet dan zijn ontbijt in de peutertuin.

Deze week begon hij weer vroeger wakker te worden. Eerst maandag om 6u45. Zelie en Louis waren nog in de badkamer, dus heb ik Jan er maar bij gehaald. Dinsdag was het dan 6u20. Ik vond het dicht genoeg bij het “opstaan” uur, dus mocht hij uit bed en heb ik dan ook maar broer en zus al wakker gemaakt.

Maar deze morgen was hij er al om 6u. En sorry, maar daar doe ik niet aan mee. Ik weiger pertinent hem op te laten staan als hij zo vroeg wakker wordt. Ik ga er van uit dat dat “slechte gewoontes” kweken is (vooral nadelig dus voor ondergetekende ) en als hij zo vroeg wakker wordt moet hij maar nog een beetje slapen.

Deze morgen heb ik hem dan ook resoluut terug in zijn bedje gelegd en gezegd dat hij nog moest slapen. Zeer boze reactie dus (wat dacht ge): roepen, met beer en tuut smijten, krijsen… wat ge maar wilt. Maar de aanhouder wint (ikke dus) en uiteindelijk na 15 minuten is hij stil gevallen … tot 7u15!

Voor mij, op korte termijn, maakt dat dus weinig uit: 15 minuten later moest ik toch opstaan. Maar op lange termijn maakt het véél uit want dan leert zijn innerlijke klok hem 6u niet het moment is om wakker te worden … en kan ik lekker toch een beetje langer slapen.

Volledig uitgeput. Ik kan het niet anders beschrijven.

Niet dat ik vandaag uitzonderlijke dingen gedaan heb. Nee hoor: de kinderen waren braaf deze morgen, ze waren op tijd klaar zodat alles vlot verliep en we ons niet moesten opjagen, het was een goed dagje op het werk zonder pieken (hoog noch laag). Alles verliep dus zeer goed … tot ik vannavond Jan ging afhalen.

Hij heeft vandaag zijn verjaardag in de peutertuin gevierd en ik denk dat het een beetje té is geweest. Hij was goed als ik hem afhaalde, deed braaf zijn jas aan en ging vlot mee naar buiten. Alles in orde. Tot we bij de auto kwamen.

In de auto is hij beginnen bleiten, niet normaal. En ik weet eigenlijk nog altijd niet waarom. En hij is niet opgehouden tot, ik zweer het, 35 minuten later. 35 minuten onophoudelijk gehuil.

Ik ben kapot thuis gekomen en ben nu bekaf.