San's Weblog

Die snotvalling van dinsdag is niet verbeterd. In tegendeel. Ze is uitgegroeid tot een mooie sinusitis.

De hele rechterkant van mijn hoofd voelt alsof er iemand constant op zit te beuken. Het snot is uiteraard niet verminderd. Snuiten is alleen serieus pijnlijker geworden.

Gelukkig heb ik morgen een dagje vrij genomen. Nu maar hopen dat de medicatie voldoende helpt zodat ik tegen overmorgen weer genoeg in orde ben om weer te gaan werken.  Als dat niet lukt zal ik eens bij meneer doktoor mogen passeren.

Straks vertrekken we naar Nederland, naar mijn broer. Zijn jongste is 7j geworden dus reden om te feesten.

7j, dat betekent ook dat het dus zeven jaar geleden is dat mijn moeder overleden is. Elke verjaardag van mijn neefje doet mij daar weer aan denken. Enfin, nog eens extra, want ik moet daar regelmatig aan denken, daar niet van. Mijn neefje werd namelijk een week na het overlijden van mijn mama geboren. En zijn verjaardag is niet de enige, want mijn metekind, de oudste van mijn zus, is een goede week voor het overlijden van mijn mama geboren.

De associatie is niet altijd leuk, maar gelukkig bederft het het feest nooit. Mijn neefjes zijn schatjes en het is gewoon puur toeval, dus laten we het niet aan ons hart komen.

Maar dit jaar zit er toch een beetje een wrang gevoel dat een beetje knaagt want het zal voorlopig het laatste feest zijn dat Michel meemaakt en ik maak mij toch wel zorgen. Langs de andere kant, we kunnen er maar extra van profiteren.