Archive for Thursday 31 December 2009

Rot

Thursday 31 December 2009 om 16:56

Vorig jaar december wist ik al dat 2009 een rotjaar ging worden. Er was de voorziene operatie voor Michel, die gelukkig goed is afgelopen. Toch goed in de zin dat hij er niet meer beschadigd is uitgekomen. Niet goed is dat de operatie aan de pijn uiteindelijk niets verholpen heeft. Niet dat het verwacht werd, maar ik ben nogal optimistisch van inslag en ik had toch een beetje hoop.

Er waren een aantal dingen waar ik toen nog niet over kon schrijven, wegens te privé, te intiem. Zo was er toen het bericht dat mijn schoonvader terminaal was, iets wat ik moeilijk kon geloven. Mijn schoonvader was sterk als een beer, gaf nooit op en ging door, door, door. Met die ingesteldheid waren we ervan overtuigd dat hij alle voorspellingen van de dokters ruimschoots zou verslaan, en ergens heeft hij dat ook gedaan, maar niet lang genoeg. Maar is het ooit lang genoeg? Ik ging nog op op bezoek gaan op zondag maar toen kregen we de zaterdagnacht ervoor bericht dat hij overleden was. Ik mis hem nog elke dag.

Een derde slecht ding dat ik wist dat mij te wachten stond, was dat ik op het einde van dit jaar geen werk meer zou hebben, maar zolang het niet echt officieel is, blijft er hoop. De klap was voorzien, maar kwam dus niet minder hard aan. Eigenlijk ben ik er wel blij om. Het dwong mij eindelijk het heft in handen te nemen en actief op zoek te gaan naar wat ik wel wil doen op professioneel vlak, want mijn job deed ik, inhoudelijk gezien, al jaren niet meer graag en nog minder sinds januari 2009. Maar er was de zekerheid en er waren andere, wel zeer positieve aspecten aan het werk waardoor ik niets ondernam om de situatie te veranderen. Nu moet het wel.

Ondertussen was er ook een vriendschap die kapotgegaan is, iets waar ik nog steeds ongelooflijk rouwig om ben, maar feiten zijn feiten en hoe jammer ik het ook vind, het is nu eenmaal zo.

De druppel van dit jaar was toch wel Anna en haar ziekenhuisbezoek. Drie negatieve zaken, daar wist ik van, het vierde zat er jammer genoeg aan te komen, maar Anna, dat was er een beetje teveel aan.

Maar kijk, net toen ik dacht dat we het nu wel gehad zouden hebben, gaf het leven ons nog een paar slagen in het gezicht. Niet verwonderlijk, want na augustus kwamen er nog vier maanden, dus waarom zou 2009 vroeg stoppen? Het bleek dus nog niet gedaan te zijn: nog iemand in de familie zijn werk kwijt, op een zeer onheuse manier dan nog, én een goede vriendin die in het ziekenhuis belandde.

Maar ik ben een (zeer realistische) optimist, dus ga ik er van uit dat wij onze portie negativiteit wel gehad hebben voor een zeer lange tijd en dat 2010 alleen maar beter kan worden. Ja toch?

Vanavond gaan wij oudejaar vieren met de familie, in goed gezelschap dus, en toasten op een nieuw begin. Geniet er zelf ook van en tot volgend jaar.

by San

Dyson, een beoordeling

Thursday 31 December 2009 om 12:06

We hadden het dingetje al uitgepakt, ondertussen heb ik ook al regelmatig gebruikt. Wat wilt ge met een grote Kerstboom in de keuken en een poes die graag met balletjes speelt en iedereen die door de keuken moet die er sowieso langs moet passeren en hem niet altijd mist (de boom dus, niet de poes).

Bij ons staat hij op het tweede verdiep. Op het eerste staat mijn ‘oude’, grote Dyson en die werkt nog prima. Geen klagen van na al die jaren, toch niet qua functionalitiet: hij zuigt nog altijd even krachtig en doet zijn werk dus nog hoe het moet. Maar wat ik al van in het begin had met die dyson is dat het niet gemakkelijk was om de stukken te veranderen op de buis, zelfs niet om de buis in verschillende stukken te trekken. Je hebt er heel wat macht voor nodig. Hetzelfde om de filter te legen: niet altijd even praktisch en gemakkelijk, noch om hem te openen, noch om hem terug te installeren en nog minder om hem terug ineen te steken als je hem eens goed uiteen haalt om hem grondig te kuisen.

‘Problemen’ die de nieuwe generaties duidelijk niet (meer?) hebben, tenminste niet de kleine dyson. De zuigstukken vervangen, het klikt simpel in en uit, geen extra macht nodig. Vooral de filter uitlegen is een zaligheid: er is een knopje bovenaan om op te drukken en de onderkant valt open. Geen gesleur meer met de stukken van elkaar doen en kloppen om het vuil eruit te krijgen. Als de filter leeg is, gewoon met een simpele druk weer dichtklikken en klaar is kees. Geen vuile handen, veel hygiënischer.

Zuigen doet hij evengoed als zijn grotere broer: krachtig, pakt alles mee, geen klagen van. Wat ik zelfs beter vind: er is geen rond gat waarin alles verdwijnt, eerder een langwerpiges strook waardoor hij breder opneemt. Nadeel: de strook is niet zo dik als het normale ronde gat en niet alles kan dus opgenomen worden. Heb ik gemerkt toen ik de Honey Pops van de kinderen wou opzuigen. Toen ik de stofzuiger stilzette vielen die er allemaal weer uit, of dat dacht ik toch. En toen merkte ik waarom hij dus bredere stroken kuiste dan de andere: de langwerpige opening maar ook smaller. De bolletjes waren er dus niet weer uitgevallen, ze waren gewoon tegen het mondstuk gezogen en dus als de zuigkracht werd uitgeschakeld opnieuw afgevallen.

Licht is hij wel en ik verhuis dus veel en veel liever de kleine van het tweede verdiep in op het gelijkvloers te stofzuigen dan die grote te versleuren. Ik doe het dan ook veel meer: ik ga nu rapper de kleine dyson naar beneden halen dan dat ik ga vegen met de borstel. Veel effciënter met al die naalden en gebroken kerstballen, zeker omdat de kinderen nogal graag op hun blote voeten rondlopen (ook al mogen ze niet).

Nog een nadeeltje aan de kleine. Toen ik hem ging halen stond er voor mij een demonstratie toestel, nog niet de heel definitieve versie. In de bovenkant daarvan zat een soort gaatje, duidelijk om iets in vast te haken. Bij navraag bleek dat ze oorspronkelijk gedacht hadden om bij de kleine hetzelfde systeem te doen als bij sommige anderen: de stowaway modellen, zodat de slang volledig rond het toestel kon gedraaid worden. Gudrun vind het jammer dat haar dyson het ophangsysteem achteraan niet (meer) heeft zodat zij telkens de slang moet neerleggen. Ik ben volledig akkoord met haar, dat dat ophangsysteem zeer handig en nuttig is en dat ik het niet zou willen missen bij mijn dysons (deze hebben alletwee wel dat ophangsysteem), maar ik vind het een gemiste kans dat ze het oprolsysteem bij de kleine dyson niet (ook) hebben gedaan. Het is handig om je buis te kunnen vasthaken als je aan het stofzuigen bent, maar om de kleine nu op te bergen neemt hij plots wel redelijk veel ruimte in. Met het ‘stowaway’s systeem zou hij in een veel kleinere plaats (zelfs kast) passen én zou hij veel handiger te verhuizen zijn van verdiep naar verdiep: nu is de balans volledig verkeerd en valt de buis er constant af eens je hem opheft.

Dus naar dyson toe: niet of/of maar én/én, zowel voor de grote als de kleine stofzuigers.

Tot slot, een klein dingske waar ik persoonlijk ongelooflijk content van ben: het handvat bovenop de buis. Ik voel mij zo glamoureus als ik nu stofzuig :)

Tags:
by San

Zot

Thursday 31 December 2009 om 11:26

Anna kwam thuis na een dagje bij haar meter. Ik vroeg haar of ze het leuk had gevonden en ze zei ‘ja’. Dan:

‘Ik heb zot gedaan in de auto bij mijn meter’

‘Wat heb je dan gedaan?’ vroeg ik (uiteraard).

‘Ik heb ‘boezjila’ gezegd’, was het antwoord, met haar meest ondeugende grijnslach op haar gezicht.

Tags:
by San