San’s Weblog

Zo een kassieker. Van toen ik nog klein was. Wij deden niet liever dan de scetch na doen en nu vinden mijn kinderen dit ook hilarisch.

Sommige dingen zijn gewoon klassiekers van het eerste moment.

Het ‘klevigste’ vuil wordt in de reclame nu ook al verwijderd. Fijn hé.

En ‘zwijnegoedkoop’: ik kan er gewoon niet bij dat er blijkbaar iemand was die dacht dat dat een goede slogan zou zijn … en dan hebben we het nog niet over de spot zelf.

Zucht.

Gisterenavond was ik het internet aan het afschuimen voor GiG en ondertussen waren we TV aan het kijken. Niet gewoon TV, maar digitaal. Dus weinig real time maar veel opgenomen programma’s.

En zo was ik geconcentreerd bezig en aangezien het ene programma op het andere volgde, zonder reclame en zonder dat rekening moest gehouden worden met de programmatie op TV zelf, had ik ook geen besef van tijd. Tot ik zo hoofdpijn begon te krijgen en mijn oogleden gelijk dicht begonnen te vallen.

Toen ik eindelijk eens op mijn uurwerk keek bleek het bijna 3u te zijn … in de ochtend. De hoofdpijn en dichtvallende oogleden waren direct verklaard; computer is onmiddellijk dichtgevlogen en ik ben onmiddellijk in bed gekropen.

Deze ochtend uiteraard ‘pech’ gehad met de kinderen: gisteren sliepen ze tot 9u, deze morgen was het 7u en u raadt het al, ik kan met moeite mijn ogen openhouden.

Straks gaan we naar de cinema. Hierbij dus mijn excuses aan de mensen die bij ons in de zaal zullen zitten: als ge gesnurk hoort, dan ben ik dat.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er geen voorstander van was, maar nu we het hebben moet ik toegeven dat het een groot gemak is.

Tot nu ben ik er afwisselend content van geweest maar ook al enorm gefrustreerd. Zo was er die tijd toen we digitaal wouden kijken en het enige bericht dat we kregen was dat we ons moesten abonneren om die zender te bekijken … één bijvoorbeeld, of wijf TV, of gelijk welke zender. Dat duurde toch een paar weken en ik vond dat niet zo leuk maar plots was alles weer in orde.

Of gelijk vanavond. Michel had het fantastische idee om twee overlappende programma’s op te nemen. Dat kan met digitale TV. Wijs dus. Behalve dat, als ge dat doet, ge maar alleen naar één van die twee programma’s kunt kijken. Ik vond dat ook niet zo leuk.

Maar als ik dan strijk, en ik kan de opgenomen programma’s dan bekijken wanneer ik dat wil, dat vind ik dan wel weer leuk. Of als ik naar iets kijk en ik wil rap beneden iets gaan halen, en dan kan ik op pauze duwen, dat vind ik ook wel leuk.

Het goede overweegt op het negatieve momenteel, but the jury is still out on this one.

Kijk, een nieuwe datingsite waar je ‘lied’ van kan worden: my Romeo and Tsulia.

Alleen daarvoor al hou ik van Kerst: The Sound of Music.

Binnen enkele ogenblikken op Kanaal 2, yiha!

Ik zou niet mogen: ben al sowieso veel te moe, morgen wordt het een zeer drukke en vooral lange dag, maar Boston Legal is zo een zaalige serie en morgen moet ik niet gaan werken

Louis komt deze namiddag naar mij, met ogen zo rond als schoteltjes:

‘Mama, Mieke, die mega-Mindy speelt, die is zwanger’

‘k Heb hem maar niet gezegd dat Mieke ook gespeeld wordt

Man bijt Hond, Word gevolgd: een zalige rubriek. Ik kan zo echt genieten van de verhalen van die mensen.

Zeer goed gevonden. Hopelijk duurt die rubriek nog lang.

De juffrouw van het belspel heeft gelijk plastieken borsten. Niet ‘plastiek’ als in valse borsten (al zou dat ook het geval kunnen zijn, daar niet van), maar plastiek als in die plastieken namaakborsten die de venten in Aalst aandoen voor de stoet van de ‘voil janetten’.

Haar boezem staat daar zo pront te blinken. Het is echt vies.