Complimenten

Op maandag na school hebben geen van de kinderen iets te doen, dus is er een beetje tijd om te lanterfanten. Zo kreeg ik het in mijn hoofd om naar de Hema te gaan kijken of ze daar reflecterende hoezen verkochten om over de boekentassen te trekken (voor op de fiets en al). Zelie wou absoluut nog eens een milkshake/sapje drinken uit de Tasty en dus gingen we het praktische aan het aangename koppelen.

De Hema had niet wat we zochten, Blokker ook niet. We bleven bij nog een winkel hier kijken en treuzelden een beetje daar en plots was het half zes en besefte ik dat ik eigenlijk vergeten was eten in huis te halen. We stonden toen bij Tasty en in plaats van alleen een milkshake/sapje te drinken op weg naar huis, installeerden we ons daar en bestelden hamburgers.

’t Was gezellig. Er zat maar één ander (mannelijk) koppel, maar de kinderen hielden hun manieren (ze bleven mooi zitten en luisterden als ik vroeg om stiller te praten en zo) en de sfeer was zeer ontspannen. Veel keuvelen en lachen.

En toen stond het koppel naast ons op, ging de ene gewoon naar buiten, maar de andere man draaide zich om en vroeg mij of het alle vier mijn kinderen waren. Toen ik bevestigend antwoordde, zei hij dat hij het zeer leuk vond hoe ik met hen omging en wat een leuke kinderen het waren en ook dat hij het fantastisch vond dat ik mijn kinderen daar mee naartoe nam (vegetarisch en gezond en zo, ik denk toch dat hij het daar op had).

Ik heb die meneer eens zeer vriendelijk bedankt, ben onmiddellijk een paar centimeter gegroeid en het tomatenkleur heeft nog lange tijd mijn wangen versierd.

Zalige zondag

Toen de kinderen begonnen met hun activiteiten heb ik van in het begin besloten dat zondag, activiteitenvrij zou zijn. Daar is al een minimale uitzondering op gekomen, want Jan moet heel uitzonderlijk wel eens een voetbalmatch hebben op zondag, of een tornooi, maar tot nu toe is dat dus goed gelukt.

Meestal doen we niet veel op zondag, soms eens op familiebezoek, maar meestal is het gewoon een luie dag: laat opstaan, koeken eten, beetje TV kijken, spelletjes spelen, lezen …

En soms doen we zoals vandaag. Eerst luieren en dan plots alle hens aan dek en trekken we de stad in. Deze keer ging het richting Huis van Alijn waar we de collectie bekeken en naar de reisfoto’s en -filmpjes gingen kijken. Daarna gingen we avondeten in de Soup Lounge: een soepje, broodjes een appel en meer moet dat eigenlijk niet zijn.

Genieten gewoon.

Op

’t Was een zware week, een heel zware. Toch in de zin van heel weinig slaap.

Zelie zit zelfs nog niet in haar bed, maar ik ben op en kruip nu in mijnen nest. Michel moet Zelie maar in bed steken.

Als ik goed reken, kan ik dan nog tien uur slapen vanacht en dat lijkt mij een zalig vooruitzicht. Morgen weer fris.

Nieuwen term

Het is gelukt, mijn ‘campagne’ (geen dus) want vanavond ben ik herverkozen voor een nieuwe term van 2 jaar bij de oudervereniging. Toen ik de uitslag hoorde merkte ik toch dat ik toch zenuwachtig was geweest. Daarna een ongelooflijk fijne lezing gehad.

Het onderwerp van de lezing, Opvoeden volgens Ignatius, was ongelooflijk interessant. Ik dacht vooraf dat het saai ging zijn, ik mag daar eerlijk in zijn, maar de spreker bracht het onderwerp echt tot leven. Veel te weinig mensen die komen luisteren zijn, maar die afwezigen hadden ongelooflijk ongelijk. Echt waar. Dit is echt geen reclame voor de school of de spreker, maar het was ongelooflijk interessant gebracht en iedereen zat met de spreekwoordelijke open mond te luisteren.

Dus voila. We staan de komende twee jaar nog eens ten dienste van de school en een interessante avond er gratis en voor niets bovenop.

The day after

’t Was heel leuk gisterenavond. 11 vrouwen, lekker eten, goed gedronken (niet te veel én op tijd gestopt want het was tegen Brussel en een mens moet nog terug thuis geraken ook hé) en fantastische gesprekken gehad.

Mijn nichtje was blij met de kadoo en we hebben ons allemaal zeer goed geamuseerd. Fijne madammen leren kennen en we waren zo druk aan het praten dat we niet eens doorhadden dat onze gastvrouw eigenlijk al gaan slapen was.

Om 2u dan toch maar naar huis getrokken, niet omdat het moest, maar ik had de volgende ochtend toch in gedachte. Niet als eerste, maar zeker niet als laatste. Tegen 3u in bed en om 6u30 er weer uit en ik moet zeggen, het deed toch wel een beetje pijn. Het is woensdag dus ik kan tussendoor geen dutje doen wegens kinderen straks thuis en dan veel te druk.

Maar kijk zie, we gaan vertrekken en tegen binnen een kwartier ben ik al volledig vergeten dat ik moe ben.

Feestje brouwen

Ik ga uit vanavond! Mijn nichtje wordt 38 jaar binnenkort en dat gaan we vanavond vieren met een heel pak vrouwen.

Zoals een beetje de gewoonte is, is er uiteraard een thema en voor vanavond is het thema ‘ziekenhuis’: nichtlief wordt vrijdag immers ook geöpereerd en we moeten haar toch een beetje een hart onder de riem steken.

Eigenlijk had ik een vergadering voor school vanavond, maar een mens moet zijn prioriteiten kennen, nietwaar 🙂

Toch per auto op autovrije zondag

We reden Gent uit, deze middag, met de wagen, ondanks de autovrije zondag. Maar wij moesten vandaag niet in Gent zijn, noch in Antwerpen of Brussel, want dan hadden we evengoed de trein kunnen nemen. ‘Beter’ de trein kunnen nemen, zelfs. Wij reden Gent uit, richting Nederland, richting mijn broer.

Het was namelijk het verjaardagsfeestje van mijn neefje, de oudste van mijn broer, en dat gaat nu eenmaal boven een autovrije dag. De trein was geen alternatief, want er is geen makkelijke verbinding tussen Gent en waar mijn broer woont: 2,5 uur reizen en 3 overstappen, niet echt aan te raden om even naar een feestje te gaan.

Wat ik wel leuk vond, was Gent uitrijden en de politie zien staan om de toegangswegen te controleren, aan de rand van de ring zodat automobilisten zelfs niet tot dicht bij het centrum konden rijden. De uitgangswegen werden duidelijk niet ‘bewaakt’ want bij het buitenrijden zijn wij geen politie tegengekomen.

Los daarvan, een heel leuke namiddag gehad. Gezellig gekeuveld met mijn papa, zus en broer en de aanverwanten, de kinderen die zich rotamuseerden met de neefjes en nichtjes en de jongste van mijn zus, mijn kleinste nichtje, die eindelijk eens spontaan bij mij kwam, op mijn schoot en last, maar zeker not least, zeer lekker gegeten (al gezegd dat mijn broer een fantastische kok is?).

Ge hebt echt niet veel nodig om gelukkig te zijn.

Goulash

Meer dan 18 jaar geleden leerde ik den anderen kennen, op reis met de faculteit naar Budapest.

Zeer fijne herinneringen aan die reis, niet in het minst aan het eten daar. We hebben daar zeer veel en zeer lekker gegeten. Ook gedronken, daar niet van (we waren nog studenten), maar dus zeer veel gegeten en aangezien we in Hongarije waren, zat er af en toe ook wel eens goulash tussen.

Sinds de kinderen thuis eten, maak ik de menu van de school en zo heb ik een paar maanden geleden voor het eerst zelf goulash gemaakt: internet to the rescue en een recept vinden was niet moeilijk. Voor vandaag stond het weer op het menu en het recept dat ik eerst gebruikt had vond ik niet direct terug op het internet, maar gelukkig had ik het wel gekopiëerd op mijn laptop. Maar door de perikelen met die laptop durf ik hem niet meer van de stroomkabel halen en ik was te lui om hem met kabel en al naar beneden mee te nemen, dus zocht ik op de i-pod naar een ander recept.

Het leek een goed recept, maar er ontbraken naar mijn goesting toch een paar dingen. Dus heb ik de twee recepten dan maar gecombineerd en ik vond het eindresultaat zeer lekker én gemakkelijk. Dus ga ik dat hier eens delen met jullie.

Benodigdheden
boter (+/- 2 eetlepels)
1kg rundsstoverij
2 ajuinen
peper en zout
3 eetlepels paprikapoeder
3 rode paprika’s
1 blik tomatenblokjes (400g)
8 vastkokende aardappelen
rundsbouillonblokje
1 glas water

Bereiding
De dag voordien:
ajuinen fijn snijden en in de boter stoven tot glazig. Stoofvlees erbij doen, kruiden met peper en zout, paprikapoeder erbij, even aanbraden en dan afdekken en op een zeer laag vuurtje laten sudderen in eigen vocht (het vlees zal dus vocht afgeven als het vuur laag genoeg staat) gedurende ongeveer een uur.
Terwijl je wacht, de paprika’s vierendelen, ontpitten en onder de grill leggen tot het vel verbrand is. Kwestie om ze dan gemakkelijker te kunnen pellen. De gepelde paprika’s in fijne reepjes snijden. Ook de aardappelen schillen en in stukken snijden.
Na een uur de tomaten erbij voegen, de reepjes paprika, aardappelen, het bouillonblokje, water, even laten opkoken en dan weer op een laag vuurtje zetten en laten sudderen gedurende zeker een half uur: de patatjes moeten zacht zijn.
De dag zelf: opwarmen en laat het gemakkelijk nog een tijdje sudderen: het is een stoofpotje, dus laat maar lekker lang staan.

Smakelijk.

Ik heb werk!

Deze voormiddag mochten we in de les even op de computer. Om de opdracht uit te voeren moest ik eerst mijn mail bekijken en daar zat het verlossende bericht: ik heb de job!

Het is momenteel mijn ideale job: in Gent (dus met de fiets te doen), parttime (dus zeer combineerbaar met de kinderen) én juridisch. Startdatum: 1 oktober.

Jippie!! Ik sta er nog van te beven. *en nu rap terug naar de les*

Lezer

Ik las blogs via Bloglines. Begin deze week ging ik kijken en toen kwam het bericht dat ze er mee stoppen. Ze waren vriendelijk genoeg om te zeggen hoe ik mijn feeds kon overzetten, maar computer/internetnitwit dat ik ben begreep ik er niets van.

Gisterenavond wou den anderen iets nieuws op de laptop installeren en toen heeft hij direct ook mijn feeds overgezet en sinds vandaag lees ik ‘mijn’ blogs via google reader.

Eens benieuwd hoe rapt het gaat wennen.