San’s Weblog

Javier Guzman. Ik had er al over geschreven dat we er naartoe gingen. We, zijnde mijn wederhelft en zijn broer en ik. Jammer genoeg is broer op het laatste moment ziek gevallen waardoor hij niet meekon. Heel jammer. Vooral dan voor hem.

Ik had al een paar stukjes van de vorige show van Javier Guzman gezien op You Tube en vond hem zeer grappig. Mijn ventje was dan een tijdje geleden in Nederland al eens gaan kijken naar zijn voorstelling en toen hij terug kwam was hij nogal onder de indruk en wist hij niet goed wat er van te denken. Niet dat hij het slecht vond, helemaal niet, maar hij zei gewoon dat het absoluut niet vergelijkbaar was met zijn vorig materiaal en hij wist niet echt goed wat er van te denken.

Alle indrukken uit de filmpjes die ik gezien had heb ik dan maar resoluut uit mijn hoofd gebannen en ik ben er volkomen onbevangen naartoe geweest en ik kan nu volmondig zeggen: de afwezigen hadden ongelijk. Meer dan ongelijk.

De hele voorstelling was fantastisch: hilarische momenten, zwaardere stukken die dan toch op tijd weer licht gemaakt werden, bedenkzame ogenblikken en goede interactie met het publiek zonder het publiek daarbij ongemakkelijk te maken (het is immers geweten dat, als je op de eerste rij zit, je het ’slachtoffer’ kan worden van zo’n persoon en dat is niet altijd even aangenaam. Meneer Guzman daarentegen hield het gewoon heel beleefd en leek oprecht geïnteresseert in de antwoorden), maar zoals eerder werd gezegd: je komt buiten met een beetje wrange nasmaak en niet het verwachte ontspannen gevoel wegens comedy gezien te hebben.

Die nasmaak zal wel liggen aan het onderwerp van zijn show en vooral aan het feit dat het écht is waarover hij verteld en het geen abstracte situaties betreft. Maar eigenlijk niet zo belangrijk want uiteindelijk heb ik een fantastische voorstelling gezien en een prachtige avond gehad.

Enige minpunt van de avond, en dat had helemaal niets te maken met de voorstelling zelf: een hollander die blijkbaar speciaal afgezakt was om de voorstelling te zien (in Nederland is Javier Guzman blijkbaar volledig uitverkocht, en terecht) wou blijkbaar een conversatie beginnen met de artiest in het midden van de voorstelling. Dat doet ge toch niet! Oelewapper.

Hollanders, pff, ge zoudt ze toch …

Gisteren had ik een hele post in draft gezet over mijn frustratie en kijk, eens neergepend was het voorbij.

Dat kan dus eens goed deugdoen zo alles eens neerschrijven. ‘t Ging ongeveer als volgt (maar het grootste deel heb ik eruit gelaten: ik had een hele uitleg met het waarom en hoe en al, maar dat zet toch geen zoden aan de dijk, dus is het niet belangrijk. Het belangrijkste is: het is van mijn hart, al is het maar virtueel):

Kijk zie, ik ben volledig over mijn toeren van frustratie. Ik zit mij hier op te jagen dat het genen naam heeft en het is volledig nutteloos.

De aanleiding: de toekomstige wijziging van de verkeerssituatie rond het Sint-Pietersplein.

Versta mij niet verkeerd: ik ben volledig voor een leefbaar(der) Gent. Het is mijn stad, ik woon er en ben er volledig voor dat er verbeteringen komen ten goede van de burgers.

Eén van die verbeteringen is bijvoorbeeld onze wijk/straat waar ze een woonwijk van gemaakt hebben. Vanaf het begin was ik één van de mensen in de buurt die er volledig achterstonden. Uiteraard was niet iedereen ermee akkoord en nog steeds niet, maar ik denk dat de meerderheid er de voordelen wel van inziet. Het is uiteraard niet allemaal koek en ei, maar daarover verder meer.

Om mijn frustraties de vrije loop te geven (en misschien dan een beetje te kalmeren) ga ik hier dus een open brief aan mevrouw de Schepen Karin Temmerman schrijven. Niet dat het iets zal uithalen, maar ondertussen heb ik mijn hart toch eens gelucht.

Geachte Mevrouw de Schepen,

onlangs merkte ik in mijn dagelijkse toer langsheen het Sint-Pietersplein/de Overpoortstraat/Kunstlaan/Kantienberg dat de verkeerssituatie hier grondig gewijzigd zal worden.

De aankondigingsborden indachtig heb ik op de website van de stad Gent dan ook de nodige opzoekingen gedaan om te weten wat die wijzigingen exact zouden inhouden gezien ik die straten dagelijks toch wel twee keer moet doorkruisen.

*rant rant*

Er is nu reeds een serieus probleem om Gent binnen te rijden. De zogenaamde ‘ring’ in Gent is absoluut niet aangepast voor het vele verkeer dat het stadsbestuur hier naartoe wil leiden: veel te veel lichten op veel te korte afstanden waardoor vlot verkeer uitgesloten is. Door deze ingreep vermoed ik dat dit enkel zal verslechteren.

 Met achting,

Sandra Pattyn

Dat was het. Oef, hart gelucht en frustraties weg en deugd dat dat doet.