Examen POCC

We zijn er van af. Pijn in mijn hand van het schrijven, want het waren epistels die gevraagd werden en ik ben het niet meer gewoon om zoveel te schrijven. Kramp in mijn hand als gevolg. Zelfs zo erg dat, toen ik mijn examen afgaf en ik er nog een nietje in moest kloppen, het niet ging wegens echt veel te veel pijn.

Maar het ging. Hoe goed, dat weet ik niet, maar ik denk wel goed genoeg om er door te zijn.

Nu tot zondag vrij nemen, zondag mijn lesvoorbereiding voor didactiek afronden en misschien zelfs alweer wat studeren en dan zeker maandag vollen bak voortdoen.

Geen nieuws is studienieuws

Niet veel te vertellen. Druk, druk, druk. Vooral druk op de ketel van het studeren.

Een mens is dat zo afgeleerd, na pakweg 17 jaar. En ik studeerde vroeger al niet graag, dus het is er niet op verbeterd.

Maar kijk, ik had geen paniek toen ik ontdekte dat ik de verkeerde cursus aan het blokken was en dat was niet nodig ook: het vlot, het leert goed en ik zit mooi op schema. Ik had mij trouwens misrekent: niet alleen de namiddag vandaag om te studeren, maar een volledige dag, want ik heb voor vandaag en volgende week donderdag een dagje vrij genomen op het werk. Maar tegensteken dat dat doet…

Gelukkig zijn er nog de pauzes, en zo eentje ga ik nu nemen: kinderen afhalen en dan ermee stoppen tot de kleinsten in bed zitten.

Damn it

Al weken zit ik te zoeken naar de details voor mijn examens en ik vond die maar niet op Dokeos: niets bij Didactiek, niets bij Communicatie. Ik meende mij te herinneren dat wij eerst examen didactiek zouden hebben, nu komende vrijdag, en de week daarop communicatie. Mijn vriendin dacht dat ook, maar stuurde voor de zekerheid toch maar een mailke naar de leerkracht.

Dat was vorige week en tot vandaag nog geen antwoord ontvangen. Dus begon ik op Dokeos nogmaals af te schuimen. Niets, niets, niets … tot ik bij de cursus ‘SLO’ kwam en daar het bericht vond, daterend van vrijdag, dat het examenrooster al weken bekend was en dat we dat konden vinden onder ‘documenten’.

Als de wiederweerga er dus naartoe, want het begint toch wel dringend te worden, nietwaar, en wat blijkt: vrijdag heb ik geen didactiek, maar communicatie.

Lap! De nachtmerrie van elke student: studeren voor het verkeerde vak.

Enfin, ik troost mij met de gedachte 1. dat ik niet alleen ben (heb onmiddellijk mijn vriendin gemaild) en 2. dat het geen verloren studieuren zijn want ik moet het examen toch nog doen.

Rap mijn andere cursus nemen nu en er aan beginnen: ik heb nog 2 namiddagen, 3 avonden en 1 voormiddag. Dat moet wel lukken zeker?

Hebt ge ons gezien?

Vandaag de nieuwjaarsreceptie van de stad. Traditioneel gaan we daar elk jaar naartoe met het gezin, spreken we af met vrienden en klinken we op het nieuwe jaar.

Dit jaar een beetje anders. Jan moest om 11u op een verjaardagsfeestje zijn, dus die ging niet mee. Den anderen had er geen zin in. We gingen dus maar met 4 zijn. Dit jaar hadden we ook niet afgesproken met vrienden, dus wie weet hoe lang gingen we er wel blijven, zo ik met 3 kinderen alleen.

Maar kijk. Het kan rap veranderen. Toen ik terugkwam van Jan voeren stonden er namelijk twee vriendjes (en hun papa) voor de deur met hun twee honden: ze hadden net een nieuwe pup die ze wilden komen tonen. Ze hoorden dat we naar de nieuwjaarsreceptie gingen en vroegen of ze mee mochten. Uiteraard wel. Vriendje J. van in de straat ging uiteindelijk ook mee en zo trokken we met 2 volwassenen en 6 kinderen naar de receptie. Aan de rand van de receptie heeft de papa dan afgehaakt, want in zo’n massa met twee honden rondlopen is niet aangeraden.

Ik bleef dan maar achter met 6 kinderen en we hebben ons goed geamuseerd. We zijn maar één keer heel eventjes gescheiden geweest, en voor de rest was het best te doen.

De kinderen amuseerden zich door pins en stickers uit te delen voor het Project, we dronken fruitsap en chocomelk, ik kwam alsnog vrienden tegen waarmee een glaasje moest geklonken worden, kortom, een geslaagde receptie.

Film

We zijn nog eens in de cinema geraakt deze vakantie. En zelfs tweemaal.

Enfin, eenmaal met het hele gezin. Op oudejaarsnamiddag zijn we met zijn allen naar Rapunzel gaan kijken. Ongelooflijk wijze film, echt waar. Geen zo’n traditionele prinsessenfilm waar er een mooie, hulpeloze prinses is die moet beschermd worden door een dappere prins (liefst op een wit paard), maar een prinses met ballen die haar eigen mannetje weet te staan en zelfs ‘haar’ redder moet redden. Ik denk dat ik gerust kan zeggen dat wij, de ouders, minstens evenveel genoten hebben als de kinderen.

Vanavond dan naar Narnia 3 gegaan. Jan wou niet mee omdat hij dacht dat het te eng zou zijn. Ik dacht dat hij daar juist in was en wou dus Anna ook niet meenemen. Ikzelf wilde geen 3D zien én wilde de film dan nog liefst in originele versie zien, waardoor we de film nog alleen ’s avonds konden bekijken, dus was de vraag om de kleintjes mee te nemen sowieso niet aan de orde. Michel wilde de film niet zien, dus was het probleem van babysit ook direct opgelost 🙂

Met vrienden afgesproken en dan met Zelie en Louis naar de film en ik heb er van genoten. Sprookje, goed en slecht, allusies op God en alles, maar niet belerend en als je ze niet wou vatten, tot daar aan toe. Zeer mooie speciale effecten (machtige zeedraak), deftige acteerprestaties, … de film was voorbij voor we er erg in hadden.

Zo kunnen de kinderen ook weer een tijdje voort, want hoe plezierig het ook mag zijn om naar de cinema te gaan, met het hele gezin is het toch direct een serieuse hap uit het budget.

Jammie

Vanavond pannenkoeken gaan eten in huize Murphy (en gelukkig is hijzelf afwezig gebleven).

Het leuke was dat niets opgejaagd was en we er uitgebreid de tijd voor genomen hadden. Vroeg beginnen kon niet want Jan heeft deze laatste drie dagen van de vakantie een (gelukkig) indoor voetbalkamp tot 16u. Michel werkt tot minstens 17u, dus tegen dat iedereen thuis was en we konden vertrekken was het al een beetje laat. Maar dat mocht dus.

We waren in totaal met 14, en dus aten we in 2 shifts: onze kinderen en 3 van hun vier kinderen (én een vriendje) aten eerst, zodat, tegen dat wij aan tafel gingen, het drukste voorbij was en we volledig op ons gemak zaten. Een filmpje opgezet voor de onze en we hoorden zelfs niet meer dat er zo’n bende in huis was.

Puur genieterij was het: fantastisch gezelschap, lekkere pannenkoeken, alles op het gemak.

Meer moet dat echt niet zijn voor een fantastische avond.

Studieperikelen

Studeren met kinderen in huis, het is toch niet je dat.

Gisteren ging het nogal. Deftig kunnen doorwerken tussen het eten maken door. Vandaag was het al heel wat minder. Niet echt vooruit geraakt. Louis moest om 13.30u op een feestje zijn, er moesten nog boodschappen gedaan worden en dan ben ik maar met de andere kinderen de stad in gegaan.

Het voordeel is dat de kinderen nu allemaal nog eens in het nieuw gezet zijn: het voordeel van de solden. En we zijn (eindelijk) bij de kapper gepasseerd en er was zelfs nog plaats voor de kinderen: Zelie, Anna en Jan zijn nog eens gekapt en ik heb een afspraak voor Louis en mijzelf morgen.

Geen productieve studiedag, maar op andere vlakken wel productief. Dat mag ook wel eens zeker?

Terug thuis

Allemaal een gelukkig nieuwjaar! Mag het beter zijn dan het vorige, mogen je wensen in vervulling gaan, je geliefden je omringen en slechte dingen achterwege blijven.

We zijn terug thuis na 2 dagen feesten: eerst oudejaar en dan nog eens op nieuwjaar de festiviteiten overdoen met meer volk. Weer veel te veel cadeau’s gegeven en gekregen, maar dat nemen we er bij: als je de gezichten ziet van de mensen, het is het waard. En onze cadeau’s waren ook met zorg gekozen en met liefde gegeven. Doodcontent dus.

De komende week zal nog druk worden: 2 dagen werken, er moet dringend gestudeerd worden, Jan heeft voetbalkamp en -match, Louis heeft een slaapfeestje, we moeten pannenkoeken gaan eten bij vrienden en andere vrienden komen hier pannenkoeken eten om daarna naar de film te gaan, en uiteraard is er de nieuwjaarsreceptie van de stad.

We weten weer wat doen in het nieuwe jaar. Maar eerst nog even uitrusten van de festiviteiten zodat de batterijen weer volledig opgeladen zijn.

Leuk einde in zicht

De laatste dag van het jaar en we hebben voor een keer plannen gemaakt. Michel is deze voormiddag nog enkele cadeautjes gaan kopen, vergezeld van Zelie. Als ze terug zijn wordt er rap een boterham gegeten en dan vertrekken we naar de cinema.

Michel had vandaag vrij en dus konden we nog iets plannen met iedereen. We gaan naar de voorstelling van 14u15, Rapunzel bekijken en hopelijk hebben we daarna nog tijd om te gaan schaatsen op het Sint-Pietersplein (maar ik betwijfel het). En vandaar dan doorrijden naar mamie om het einde van het jaar daar, naar goede gewoonte, te vieren in fantastische gezelschap en met goed eten.

Nu nog rap voortdoen en alle cadeautjes van gisteren inpakken voor ze terug zijn. Alvast een leuk feest gewenst vanavond.

Uit de luie zetel

‘k Was het eventjes beu: constant de TV of één of ander computerspel. Niet dat ze de hele vakantie nog niet anders gedaan hebben, maar toch meer dan anders en het begon op mijn zenuwen te werken.

Dus heb ik ze alle vier, redelijk tegen hun zin (vooral dan bij Louis en Jan), meegesleurd naar het centrum: tijd om nog wat cadeautjes in te slaan. Ik moest voor den anderen nog zijn cadeautjes halen, dus het werd hoogtijd. Gelukkig dat ik wist wat ik moest hebben zodat we heel doelgericht konden winkelen.

Maar daarnaast wou ik nog een paar kleine cadeautjes voor de rest van de familie en ik had ook een idee waar ik die kon vinden. Het werd dus een lange wandeling, maar met de nodige versnaperingen langs de weg.

We hebben alles gevonden wat we wilden hebben en nog een paar dingen die gewoon leuk en/of grappig waren. We hebben een beetje veel lichaamsbeweging gehad en wat (on)verse (stads)lucht gesnoven en uiteindelijk hebben we vooral veel plezier gehad met te babbelen en te snuisteren. Zelfs de jongens waren vergeten dat ze absoluut niet mee wilden gaan.

Nu zijn we volledig klaar voor morgen: het nieuwe jaar mag afkomen.