Bowie

januari 11th, 2016

‘David Bowie is gestorven’, dat waren de eerste woorden die Zelie deze ochtend zei. Niet ‘goedemorgen’, niet ‘hallo’, maar David Bowie is gestorven.

Ik kreeg een shock. Hij had pas een nieuwe plaat uit, hoe kan dat?  En zelfs zij was er van onder de indruk, ook al kan ze hem nog niet echt gekend hebben, of zijn muziek.

Ik dacht misschien een ongeval, maar neen: kanker, die vuile beeste. De smeerlap. Maar hoe moedig, en hoe verwondert mij dat niet, dat Bowie zijn laatste maanden, weken, uren nog een plaat ineen bokst en zijn toestand verbergt voor de wereld.

Mijn favoriet nummer van hem. Koude rillingen, keer op keer. Nu nog meer.

Though I’m past one hundred thousand miles

I’m feeling very still

And I think my spaceship knows which way to go

Tell my wife I love her very much, she knows

Gelukkig nieuwjaar

januari 1st, 2016

kerstboom

Een betere gezondheid toegewenst dan den anderen, leuker werk dan mijzelf en kinderen en familie die zo ongelooflijk fantastisch zijn als de onze.

 

Kokeneten

december 31st, 2015

Wij doen van kokeneten vanavond. We koken alletwee ongelooflijk graag en met al die lekkere dingen die we leren maken op de kookles doen we niet liever dan dat te delen.

Dus was het eergisteren, gisteren en vandaag vollen bak om alle voorbereidingen te doen en alles klaar te hebben. Niet dat we 3 dagen nodig hadden. Het waren alleszins geen 3 ganse dagen (zou er een beetje over zijn). Maar zo konden we op het gemak werken en was er geen stress.

Nu maar hopen dat alles lukt vanavond. Prettig eindejaar iedereen. Geniet!

Traantjes

december 30th, 2015

Vandaag met Jan langsgeweest bij een sportdokter en geen goed nieuws: hij mag nog steeds niet sporten. Het nieuws kwam niet goed aan en er vloeiden traantjes.

Jan had er zich zo op ingesteld dat hij maar een maand zou moeten rusten en dat hij volgende week dus weer met de trainingen zou mogen starten.  Niet dus.

Maar hij mag wel kine doen: er is blijkbaar ook een soort verkeerde balans tussen links en rechts, en daar kan hij dan al aan werken zodat, in de toekomst, er minder kans is dat het terugkomt.

Ik heb zo’n medelijden met hem.

Superheld

december 24th, 2015

Zelie heeft vorige zomer haar attest animator in het jeugdwerk gehaald. Zij deed dat bij Freetime en hield er een pak vrienden aan over en vooral veel enthousiasme voor de job.

attest animator

Zoveel enthousiasme dat ze ging samenzitten maar haar BFF en mede-animator en zij gewoon samen zelf een volledig kamp hebben ineengebokst: Big Hero 6. Het stond voor het eerst geprogrammeerd deze vakantie en het was voor hen ook een beetje afwachten wat het ging geven. Maar kijk: de week is (bijna) voorbij en het bleek een schot in de roos te zijn. Zelf waren ze doodenthousiast na afloop van elke dag (en ook doodmoe), en de kindjes vinden het blijkbaar allemaal ongelooflijk wijs.

Supertrots ben ik op mijn madam én op haar vriendin.

Moest er iemand nog geïnteresseerd zijn: de organisatie vind het zelf blijkbaar ook een zeer leuk concept. Zo leuk dat ze, vóór het kamp, al gezegd hadden dat ze het twee maal zullen programmeren voor de zomervakantie 2016. Fantastisch toch!

Oef!

december 18th, 2015

Er was stress, de afgelopen examenperiode. Vooral bij Zelie dan. Het vijfde middelbaar is toch wel zeer zwaar. Vele taken, kleine en grote toetsen, mondelinge en andere examens al voor de examenperiode (luisteren en zo), … druk druk druk dus tot en met de laatste dag voor de examens. Resultaat: onze graag-tot-in-de-puntjes georganiseerde dochter (toch als het op de studies aankomt) had zich niet op voorhand kunnen voorbereiden en moest dus alles studeren de dag voor het examen zelf.

In principe geen probleem: al haar toetsen en taken waren tot nu toe zeer goed, dus ze zou het wel moeten kennen. Maar dat ging er bij haar niet in. Paniekaanval, misselijkheid, lichte koorts, blokkeren van haar rug, … Soit, kort gezegd: haar lichaam kan niet goed om met stress. Terugkomen van examens en het was maar ‘bwah’ of ‘zozo’ gegaan. Niet zeer positief dus.

Maar als Zelie zegt ‘zozo’, dan is dat meestal nog zeer goed en dus (gelukkig) ook nu: een mooie 74+% en daarmee ruim boven haar klasgemiddelde. Zeer schoon rapport dus. Zij (en wij) doodcontent en opgelucht. Vanavond gaat ze feesten bij haar vriendin en ze gaat een zorgeloze vakantie tegemoet.

Gisteren hadden we het rapport van Louis al gekregen. Tijdens de examenperiode was hij de volledige tegenstelling van zijn zus: geen spoortje stress gezien. Hij ging vrolijk en vol vertrouwen naar elk examen en telkens kwam hij thuis en het was goed gegaan. Hij is zelfs naar een examen gegaan waarvoor hij niet gestudeerd had. Correctie, zoals hij zelf zei: niet herhaald had (want gelukkig had ik samen met hem een schoon studeerschema opgemaakt zodat hij alles al goed gestudeerd had vooraf) en dat was zelfs goed gegaan.

Maar goed of niet: vorig jaar was het ook allemaal goed gegaan, en een B-attest was het resultaat. Dus ik was niet op mijn gemak. Maar de klastitularis stelde ons onmiddellijk op ons gemak en was zeer tevreden over zijn resultaten. Een zeer goed rapport en nog eens een bevestiging gekregen (door de leerkrachten: we hebben ook met zijn lerares fysika gesproken) dat Louis daar (zowel school als richting) echt wel op zijn plaats zit.

Anna heeft ook haar eerste ‘examens’ achter de rug met een zeer goed resultaat. Een zeer goed rapport, zowel voor de examens als voor haar dagelijks werk. Alleen haar Frans kan een (klein) beetje beter, maar dat zei ze zelf, dus geen zorgen. Een marginaal puntje dus. Jan zijn examens waren ronduit schitterend, beter zelfs dan zijn dagelijks werk en dat rapport was ook al zeer goed.

Vier goede, zelfs schitterende rapporten. We kunnen niet blijer zijn, maar dan vooral voor hen, want nu gaan ze volledig zorgeloos de vakantie in en is het helemaal genieten.

Blogbrunch #boostyourpositivity

december 14th, 2015

Kom eens uit je comfortzone, dacht ik bij mezelf, toen ik de mail kreeg over een blogbrunch van Boost your positivity. Dus schreef ik mij in.

Met al de miserie hier de laatste dagen heb ik tot op het moment dat ik vertrok getwijfeld of ik ook effectief zou gaan, maar uiteindelijk trok ik mijn stoute schoenen aan (of eerder: mijn regen/winterjas) en vertrok ik.

Net zoals P. heb ik eigenlijk een beetje vals gespeeld en heb mij beperkt tot het bijpraten met bekenden, maar het deed deugd: prachtige locatie (zaal Lux), mooi aangekleed voor de gelegenheid

zeer lekkere en copieuse brunch, met zelfs een dessertenbuffet erbij

en dus zeer aangenaam, bekend gezelschap dat blijkbaar onmiddellijk ook mee was met de sociale media 😉 maar ook gebabbeld met de voor mij onbekenden die aan tafel zaten (pluim voor mezelf).

IMG_20151213_130142

’t Was lekker én het heeft deugd gedaan en daar gaan we toch voor, nietwaar.

Magische dieren

december 12th, 2015

Begin dit jaar is Anna met een nieuwe hobby begonnen: Woord. Zeer toevallig eigenlijk. De juf woord zat in de zaal bij de inschrijving voor AMV en vroeg of Anna geen zin had om een les bij te wonen, gewoon om te zien of ze het niet leuk zou vinden. Ze kwam dolenthousiast terug en we schreven haar dus in.

Vrijdag was er een optreden/toonmoment, samen met enkele leerlingen piano. Afwisselend waren er een paar pianostukjes en een toneeltje.

IMG_20151211_183651

Op het programma stond Anna’s stukje in het midden geprogrammeerd, en dat was maar goed ook, want ik kon niet tot het einde blijven (vandaar de slechte foto’s: ik stond achteraan in het lokaal om zo weinig mogelijk te storen als ik weg ging. Grote zus kon gelukkig wel blijven en zat helemaal vooraan).

IMG_20151211_183721

En zie: je zag duidelijk dat ze er ongelooflijk haar kot in had om te doen en ook: ze deed dat zelfs zeer goed. Ze speelde een oud vrouwtje en ik geloofde het zelfs 😉

In mei treden ze nog eens op, blijkbaar dan in een ‘echte’ zaal. Ik kijk er al naar uit om dan te genieten van op een stoel, én vanop de eerste rij.

Thuis

december 11th, 2015

Er was twijfel of het nu al dan niet zou lukken, maar deze namiddag hoorden we dan toch dat hij naar huis mocht. Oef!

Nu afwachten hoe het verder verloopt.

Stroomversnelling

december 10th, 2015

Vorige week bij de huisarts om de resultaten van het bloedonderzoek te bespreken, dinsdag afspraak bij de nefroloog en woensdag opgenomen in het ziekenhuis.

Het blijkt dus allemaal nog dringender dan gedacht en ik doe hard mijn best om toch maar positief te blijven en niet te paniekeren. Voorlopig lukt dat dus nog. Niet dat er veel keuze is met 4 kinders in de buurt.

Normaal gezien komt hij vrijdag terug naar huis. Normaal gezien, want eigenlijk moeten we eerst de onderzoeken allemaal nog afwachten en dat zijn er een batterij. Sowieso ligt een volgende opname al in het vooruitzicht voor verdere behandeling. De vraag is dan alleen: wanneer juist.

En ondertussen, duimen maar.