San's Weblog

Gisterenavond nog een zeer vieze ademhaling en koorts, maar tegen middernacht ademde jan opnieuw normaal en was de koorts volledig weg.

Deze morgen zag hij er nog pips uit en dus bleef hij maar thuis. De koorts was weg, hij zag nog een beetje bleek, maar al bij al leek hij weer genezen.

Tot hij deze middag weer koorts begon te maken en klaagde van hoofdpijn. Een dosis Junifen en tegen dat we de andere kinderen gingen halen wa de koorts weg en had hij alleen nog een ‘klein beetje pijn’ aan zijn hoofd.

De koorts is niet meer teruggekomen en Jan voelt zich weer volledig genezen. Afwachten nu wat de nacht zal brengen en dan zien we morgen wel of hij naar school mag of beter niet.

Mijn nichtje Alice is ondertussen ook 21 maanden. Tot een tijdje geleden was ze zeer eenhandig en was het allemaal ‘mama’ dat de klok sloeg. Geen mogelijkheid om haar bij mij te krijgen (of bij gelijk wie anders).

Gisterenavond hadden we een etentje met mijn vader, broer en zus (en partners dus) en passeerde ik eerst langs mijn zus om nog iets af te geven.

En kijk zie, de vreemheid is verdwenen. Ik heb kusjes gekregen, ze heeft op mijn schoot gezeten, mij dingen aangewezen en mij getoond wat ik moest doen. Wreed leuk.

‘t Is een toffe kleine met een sterk willetje. Het gaat een plezier zijn om haar te zien opgroeien.

Zo alleen ben ik dus niet altijd, zelfs thuis zonder werk. Morgen bijvoorbeeld zal Jan thuis zijn. Want Jan, die is ziek.

Waarschijnlijk te weinig aan gehad tijdens de match gisteren, of gewoon iets dat hij al onder de leden had, maar hij had toch koorts vandaag en nu hij slaapt ademt hij niet echt goed, dus zal het morgen een doktersbezoekje worden als het niet beter is.

Voor de rest, vandaag nog eens gaan zwemmen met de kinderen, min Jan dus. Testen hoe Anna’s handje reageert op chloorwater. Bij de laatste controle gevraagd of het mocht en het kon, mits niet te lang.

Het was leuk, maar gemerkt dus dat Anna haar lessen watergewenning volledig vergeten is dus. Ze was heel blij om in het zwembad te zijn, maar het was moeilijk om haar te overtuigen om mij los te laten. Af en toe deed ze het dan toch en trots dat ze dan was dat ze het gedurfd had.

Haar handje heeft er blijkbaar niets van overgehouden: het ziet er nog hetzelfde uit als ervoor, dus test geslaagd zou ik zo denken.

Er was weer eens oudercontact en dat is een aangelegenheid die we altijd proberen bij te wonen. In principe weten we wel dat de kinderen het goed doen op school, puntengewijs dan, maar het is toch altijd interessant om eens de kant van de leerkrachten te horen.

Gisteren bij Louis zijn leraar en alles OK. Meer dan OK zelfs, zeer goed. De leraar is content, Louis doet zijn best en werkt goed mee, hij ligt goed in de klasgroep, heeft goede resultaten, dus wij buiten met een blij gevoel.

Vandaag waren Jan en Zelie aan de beurt. Michel kon er niet bij zijn vandaag, dus ging ik maar alleen. Opnieuw niets dan goed nieuws.

Jan zijn juf is ook zeer content van Jan: hij is lief, luistert, werkt mee, heeft veel vriendjes, blabla. Met dat Jan soms toch wel wat wild kan zijn had ik toch een kleine opmerking verwacht, maar blijkbaar gedraagt hij zich in de klas als een engeltje.

Bij Zelie ook alles zeer goed: goede resultaten, werkt goed mee in de les, ligt ook goed in de klasgroep, speelt goed op de speelplaats.

Een leuke manier om het weekend in te zetten.

Gilekes dragen is blijkbaar weer cool.

Vanavond, in de Generatieshow, droegen zowel Niels Destadsbader als Sam De Bruyn een gileken en ook de outfit van Tom Dice (voor het Eurovisiesongfestival) is met een gileken.

Allez, ik ga de mijne nog eens boven halen. Zal ik weer hip zijn.

Na mijn mailke quasi onmiddellijk antwoord gekregen: dat het sowieso toch een drietal weken duurt vooraleer het duplicaat wordt opgestuurd, maar dat ik het zeker deze week in de bus zou krijgen.

En wat blijkt: gisteren was de postbode langsgeweest met een aangetekende zending (maar ik was niet thuis) en vandaag heb ik het afgehaald.

Eén (duplicaat) diploma rijker, joepie!

Gisteren Zelie (alles OK tussen haakjes, dokter heeft haar wel een briefje geschreven voor 2 daagjes en uiteraard heeft ze daar volledig gebruik van gemaakt), vandaag Jan.

Of neen, eigenlijk is het al van maandag dat hij klaagt van pijn aan zijn been. Gisteren zo erg eigenlijk dat we toch maar met de auto naar school gegaan zijn.

Deze morgen leek het beter, maar toen we naar de voetbal moesten vertrekken deed zijn been (plots) weer pijn. Maar ‘k heb hem kunnen overtuigen om toch te proberen. Ik ging even aan de kant blijven kijken zodat, als zijn been weer te veel pijn zou doen, hij kon stoppen met de training.

Jan voetbalt ongelooflijk graag. Ge ziet zijn gezicht zo veranderen eens hij op het veld staat. En wat ik dacht was waar: hij had geen pijn aan zijn been, maar hij was aan het tekenen en hij had dus gewoon geen zin om te vertrekken.

We zijn toch een kwartier blijven kijken en dan moest Zelie naar de muziekles gebracht worden.

Toen ik hem weer afhaalde vroeg ik hem hoe het met zijn been was en hij wist gelijk niet meer waarover ik het had

Anderhalf uur heb ik mijn been stijfgehouden, maar de laatste kreun was er plots teveel aan.

De kreun kwam van Zelie en sinds ze opgestaan was klaagde en kreunde ze van buikpijn. Naar toilet gaan, iets eten, beetje rusten, zelfs Junifen, niets hielp. Ik dacht, dat gaat wel voorbij zijn binnen een uurtje maar toen we eindelijk allemaal klaar waren om naar school te vertrekken kwam er nog een kreun en heb ik toegegeven: ze mocht thuisblijven.

De aanhouder wint soms en voor een keer was zij de aanhouder. Maar straks toch even bij de dokter langs want ik heb horen waaien dat er vies buikvirus de ronde doet.

Ik moet een duplicaat van mijn diploma hebben, dus contacteer ik de univ en vraag wat ik moet doen en hoe lang het gaat duren. Antwoorden: een mailke sturen naar de bevoegde dienst én dat duurt toch wel een week.

Dus sturen we een mailke en dan begint die ‘week’:

25 januari: mail met vraag

2 februari: eindelijk antwoord met de vraag wat het factureringsadres is

5 februari: ik antwoord

8 februari: antwoord dat de factuur opgestuurd wordt en dat ik ze ‘binnen de week’ zal ontvangen

17 februari (zeer ‘binnen de week’ dus): ontvangst factuur

17 februari: betaling factuur

8 maart: nog steeds geen duplicaat … boze mail naar dienst van ‘waar blijft mijn duplicaat’

Anderhalve maand duurt die ‘week’ nu al. Hoe moeilijk is dat nu om een kopietje te maken, in een enveloppe te steken en op te sturen?

Belachelijk gewoon.

Vandaag was het zover. Zelie moest haar balletexamen voor graad 3 doen.

Vorige week was het al een soort generale repetitie en die was niet zeer goed gegaan. Niet alleen bij Zelie, maar bij nog een paar kinderen. De juffrouw was nogal verbaasd want ze zei dat ze het tijdens de les allemaal zo goed deden. Er werd prompt besloten om nog een paar extra lessen in te lassen.

Vandaag zag Zelie er rustig en vol vertrouwen uit. Niks geen zenuwen. Op tijd vertrokken naar Waterloo en ruim op tijd aangekomen. Het was de bedoeling dat de ouders de kinderen gewoon afzetten en ze dan ongeveer anderhalf uur later opnieuw kwamen ophalen, maar aangezien wij net toekwamen toen het lunchpauze was, kon ik nog even blijven.

Eens de pauze voorbij ging ik in de auto wachten met een boek en dan, een goed uur later, zag ik dat ze klaar waren en kon ik terug binnen.

Ze zag er goed uit. Blij. Niet teleurgesteld (zoals de week ervoor) en zei dat ze alles gekunnen had.

Nu is het 6 weken wachten voor de uitslag. We zien dus wel, maar het belangrijkst is dat ze er toch weer eens vanaf is.